Vrijdag is onze familiehond Laura overleden. Niet onverwacht, maar toch betreurenswaardig. Laura heeft bij zowat iedereen van de familie gewoond en verbleef uiteindelijk het grootste deel van haar leven in Middelkerke. Ooit kwam ze de familie binnen dankzij Ria, maar ze werd groter en wilder en ging steeds meer plaats opeisen. Na diverse logeerpartijen kwam ze uiteindelijk terecht in het kuststadje, waar ze op 15-jarige leeftijd overleed.
Het opvallende was dat Laura’s aanwezigheid in onze familie erg gelijk loopt met het komen en gaan van familieleden. Ze kwam in de familie nét voor onze (over)grootvader Sooi overleed, in 1992. Thomas was toen één jaar en is dus zowat samen opgegroeid met Laura. Ik vermoed zelfs dat ze zowat evenveel konden eten. En door een grillige speling van het lot valt Laura’s dood op enkele dagen na gelijk met de eerste herdenking van Jelle’s overlijden.
Laura was de trouwste, liefste en slimste hond van de hele wereld! Ik ben blij dat ze een plaatsje kreeg op deze blog.