In een poll vroeg ik naar de omgang met uw buren. Voor de ene een goede vriend, voor de ander een zware last.
Op de vraag ‘Groet u uw buren’, gaf u volgende antwoorden:
Nooit | 22% (11/50):
Alleen als zij eerst groeten | 12% (6/50):
Als ik zin heb | 12% (6/50):
Ja, geen probleem | 48% (24/50):
Ik heb geen buren of zie ze nooit | 6% (3/50):
Ik ben eerlijk gezegd opgelucht dat er best nog wat mensen zijn die niet zo veel zin hebben in hun buren. Hier in Gent ben ik de stralende buurman die iedereen welgemeend begroet, zelfs al kijken ze zuur of willen ze schijnbaar zelf geen contact. In Haaltert – waar ik geregeld langskom – zeggen mijn buren me niets, letterlijk en figuurlijk. Waarom? Dat leest u hier en hier.
En nu maar stemmen voor de volgende poll!
Je komt straf uit de hoek maar eigenlijk zeg je de waarheid toch wel. je buren kun je niet kiezen en het is dus eigenlijk niet zo abnormaal dat je je er soms liever van afsluit.
Waw, idd, recht voor de raap…