Net zoals veel politie-agenten mislukte onderwijzers zijn, ben ik in mijn fantasie wel eens een agent. Naar Flikken kijk ik nooit, dus ik hoop te kunnen stellen dat de vormgeving van mijn fantasie daardoor niet beïnvloed is. Maar dit zou één van mijn avonturen kunnen zijn:
Ik vorm een vast duo met agent Poncherello. Een vrouw die in leeftijd één jaar hoger staat dan ik. Ze is blond en niet al te groot, maar compenseert dat met een strenge blik en kordaatheid die je niet kan tegenspreken. Ze kijkt graag naar Desperate Housewives en is lichtjes overdreven hygiënisch ingesteld. We lachen wat af, maar tijdens onze werkuren zijn we zeer gedreven. Zij durft de commissaris tegen te spreken, maar ik ken beter de weg in Gent.
Op een donkere en koude novemberavond worden we op pad gestuurd om een befaamd boeventrio te vatten. Het zijn Karel de Maniakale, Olivier ‘The Hulk’ en Razend Mieke. Ze worden als uiterst gevaarlijk en geslepen beschouwd. Poncherello en ik trekken naar het Gentse Zuidpark, waar de drie slechterikken volgens onze informatie van plan zijn wapens op te graven om de bibliotheek te overvallen. Twee andere politieduo’s vangen eveneens een speurtocht aan, maar al snel blijkt dat wij hen het dichtst op de hielen zitten. Terwijl we hen naderen, bewonderen we tegelijk de architectuur van de oude herenhuizen rondom het Muinkpark. Zo zijn we wel. De focus op het werk, maar ervaren en beheerst genoeg om ook onze omgeving op te nemen. In het park aangekomen stijgt de spanning. Onze satelliet meldt ons dat de criminelen nu wel héél dichtbij zijn. Mijn partner en ik verstoppen ons achter een boom. Daarna rennen we gebukt een grasveld over. We gaan op een bank liggen om aan het zicht van de dieven te ontsnappen. En dan gebeurt het. Ineens zien we het illustere trio vlak voor ons. Er zit maar één ding op. Ik spring recht en ren naar ze toe, met getrokken wapen. Poncherello verliest even haar kalmte en rent gillend de andere kant op. Ik vuur drie kogels af. De misdadigers worden geraakt.
GAME OVER. De gangsters werden gevat na 14 minuten. De politie heeft gewonnen.
Nee, ik ben geen Ben X geworden die zich teruggetrokken heeft in een fantasiewereld. Poncherello heet gewoon Lieve. Samen met Karel, Mieke, Olivier en 12 andere niet-volwassenen die we onze vrienden noemen, deden we mee aan een city game in Gent. Per acht mensen speel je een spel, waarbij vier duo’s worden gevormd. Eén duo (of in ons geval een trio) moet een misdaad uitvoeren, de anderen zijn agenten. Een klassiek politie- en dief-kinderspelletje? Nee, want elke groep krijgt een gps waarop de positie van de boeven en de andere agenten te zien is. Je kan (virtuele) wapens oprapen, overvallen plegen op bekende Gentse gebouwen en geld buit maken. Er kan ook naar elkaar gevuurd worden op zeer vredevolle wijze. Voor weinig geld kan je twee uur spelen. Na elk spel, worden de rollen doorgeschoven zodat een ander duo de misdaad moet plegen.
Wij gingen er (bijna) allemaal compleet in op. Dat heb je met dat voormalige jeugdbewegingsvolk, ze blijven spelen. Een beetje conditie is wel nodig. Technische kennis niet. De gps wijst zichzelf uit en de verbeeldingskracht doet de rest. Het enige dat je er moet bijnemen is dat je op bijzonder bevoogdende en vermanende wijze wordt toegesproken door de verantwoordelijke geek (die u misschien zal herkennen uit een VTM-programma over beauty’s en nerds) en dus de neiging om het gps-toestel naar zijn kop te gooien, even moet onderdrukken. Maar verder: heel tof.
Poncherello en ik zijn later ook op het verkeerde pad geraakt. Als gangster is het spel zelfs nog een beetje spannender en komt er meer strategie aan te pas. In Gent goed de weg kennen, is een pluspunt, maar het maakt wel dat het spel ook minder lang duurt. Je kan het spel echter ook in Antwerpen spelen. Je moet wel bereid zijn je een heel klein beetje belachelijk te willen maken door je als een gestoorde idioot achter bomen en geparkeerde wagens te verstoppen. Ook in uitgangsbuurten. Maar dat hoeven we ons geenszins aan te trekken. We zijn misschien wel allemaal een heel klein beetje geek.
oeoeoe, man dat zie ik wel goed zitten. Zo midden Gent gaan rondhollen met GPS’en. De KSA’er in mij doet hier wanhopige pogingen om te ontsnappen.
Toch jammer dat er geen enkele deelnemer reageert! Alhoewel, iedereen het ongetijfeld met je eens is. Maar reageren op een blog in de trend van: JA, DAT IS JUIST! kLOPT, JE HEBT GELIJK! etc… heeft natuurlijk weining zin. Vandaar wellicht.
Wil je reactie uitlokken dan moet je klaarblijkelijk kritiek geven op iets (bv: een flopblog) of iemand (bv: een vermeend corrupte burgemeester).
Om dus eens wat tegengewicht te bieden in deze “donkere” periode van frontale aanvallen: INDEDERDAAD SVEN, JE HEBT OVERSCHOT VAN GELIJK! HET WAS ALWEER EEN FANTASTISCH LEUKE OUD-KSA ACTIVITEIT.
Bwa … ik vind het erg dat SveN hierover schrijft … hij gebruikt zijn blog hier precies als een dagboek … zaterdag gps-spel in Gent … gisteren ziek … ;-)
Wij waren trouwens de enige gangsters die NIET gegrepen werden!
SveN toch, ge moet hier niet te lullig over doen. Na 14 minuten de gangsters vatten is NIKS, vergeleken met wat H en L hebben gepresteerd; die hebben 800.000,00 euro kunnen pikken!
En beter nog; zoals Niklas zegt: wij 2 waren de enige gangsters die niemand heeft kunnen pakken, ha!
Nee, ‘t was echt wel plezant. Vooral het begin vond ik subliem!
De kinderoppas die “op de plaats van afspraak” meedeelde dat de organisator een avondje uit is met zijn vrouw.
Bleek na veel 5-en en 6-en dat een andere tip al een uur op ons had staan wachten op een andere locatie. Die was een beetje veel pissed maar al bij al werd het toch nog een geslaagde avond!
Nog van dat!
Collega, kan je ‘Desperate houswives’ vervangen door ‘Outback Luke’ of ze zouden mij nog durven verdenken van Canvas-kijker te zijn? Tx voor deze rechtzetting.