Mei:
- Hoe gaat het met de studies?
- Pff, ramp. Ik bak er niets van. Mijn werk is afgekraakt door de jury. En ik had er zo hard aan gewerkt.
- Zie je de examens nog zitten?
- Bwaja zeker. Het zal zwaar worden. Ik weet nu al dat ik niet geslaagd zal zijn voor mijn werk. Dat is ook geen motivatie natuurlijk.
Juni:
- Ah, lang niets gehoord. Ben je aan het blokken? Hoe gaat het?
- Zwaar man, zwaar. Amai, ik zie het niet echt meer zitten. Ik vrees ervoor. Ik blok en ik blok maar de examens zijn echt moeilijk.
Juni (2):
- En, wat denk je?
- ‘t Viel echt niet mee. Ik ben zeker van enkele herexamens. Spijtig wel, mijn vakantie verkl**t. Ik ben echt mijn motivatie kwijt. Pff, wat een problemen.
Juli:
- En? Weet je al iets?
- Geslaagd met onderscheiding.
- Ah?
Proficiat, broertje.
(Deus – The Architect)
Te weinig zelfvertrouwen misschien…:-)
Of een echt ‘blokbeest’?!
Tsss, en jij maar vanalles zitte bedenken om hem troostend op te vangen met al zijn herexamens. Shame on you Jens!
Maar evenzeer een dikke proficiat zenne!
Voor welk rijbewijs was het?
Was getekend
Iedereen op het ergste voorbereiden levert het meest complimenten op ;)
Dikke proficiat ! Beter zo dan anders. ;-)