1000 keer naar de cinema

29 09 2009

Trouwe lezers weten dat ik zo nu en dan eens uitpak met lijstjes en aantallen van geziene films e.d. Dat levert doorgaans weinig relevante blogstukjes op, die ik eigenlijk vooral voor mezelf schrijf. Maar nu wou ik toch wel even kwijt dat ik afgelopen weekend voor de duizendste keer een film in de bioscoop zag. Duizend keer… Ik duizel er zelf even van.

bioscoopVoor alle duidelijkheid, het volledige aantal films dat ik ooit gezien heb, bedraagt momenteel 2753. Het is misschien wat bizar een onderscheid te maken tussen bioscoopfilms en het aantal geziene films tout court. Gezien is gezien toch en wat voor zin heeft dat onderscheid? Maar in 1992 ben ik begonnen met het oplijsten van films die ik in de cinema zag om zo mijn jaartotaal overzichtelijk te houden en om de diverse jaren te kunnen vergelijken, ben ik dat blijven noteren. Aangezien ik toen ook nog al mijn ticketjes bewaard had van alle films die ik sinds 1989 of zo gezien had en ik verder goed in mijn geheugen gegraven heb, viel dat zelfs nog te reconstrueren voor voorgaande jaren. Zo meen ik intussen zowat zeker te zijn dat de lijst volledig is vanaf mijn allereerste bioscoopfilm.

Ik wil ook vooral even stellen dat ik niet voor al die 1000 films een ticketje betaald heb. Ik woon sinds 1999 regelmatig persvisies bij en die zijn gratis. Ik wil me overigens vooral niet realiseren hoeveel geld het me dan wél gekost heeft. Welke hobby kost geen geld? En voor u zich mij nog fanatieker voorstelt dan ik al ben, die tickets bewaar ik intussen al heel lang niet meer.

Het vermelden waard:

- de eerste film in de bioscoop: The Aristocats, ergens begin jaren ‘80

- meest gezien: in 2006 zag ik 126 films in de bioscoop.

- aantal bioscopen waarin ik deze films gezien heb: een stuk of 22, waarvan 3 in de USA en 1 in Londen. Dit staat nergens genoteerd hoor, ik zocht het voor de gelegenheid even uit.

- meest geconsumeerd tijdens de film: hmm… wellicht gewoon water. Saai niet? Ik eet vrijwel nooit popcorn en hoef niet zonodig te eten tijdens een film. Af en toe een Magnum of chips, dat gebeurt wel eens.

- vreemdste combinatie: met mijn toen 73-jarige oma naar Mission Impossible. Ze vond Tom Cruise ‘ne schone mansmens’

- fraude: de komedie Scrooged zag ons gezin zonder betalen want men had onze tickets van de voorafgaande film (L’ours) niet gescheurd en aangezien er toen nog geen titel van de film op je ticket stond, gingen we gewoon nog een keer naar de film. Dat was even spannend. Kinepolis is rijk genoeg. En nee, ons normen- en waardenstelsel werd er niet door vervormd.

- favoriete zitje: in het midden van de bovenste helft van de zaal, en uiteraard in het midden van de rij. Leve Cinema Zed in Leuven, maar hun zetels zijn de slechtste.

- regisseur van wie ik het meest films in de bioscoop zag: Steven Spielberg met 12 films.

- ergerlijkst gezelschap: mijn klasgenote Sandra die bij de begintitels van het formidabele L.A. Confidential al zat te blazen omdat ze het maar niets vond.

- eerste film op een filmfestival gezien: The Ice Storm op het Brusselse Filmfestival in 1998.

- mooiste rijtje van op elkaar volgende films: Fight Club, The Sixth Sense, Being John Malkovich, American Beauty en Sleepy Hollow zag ik allemaal na elkaar op twee maanden tijd.

- grootste kwelling: een week moeten wachten op deel 2 van La Meglio gioventu

- aantal films waarvoor ik te laat kwam: héél weinig. Herinner me er 2 en veel meer zullen het er wel niet zijn.

- aantal films niet uitgekeken in de bioscoop: slechts één en die heb ik dan ook niet meegeteld, een Japanse film op een filmfestival. Ik hou er aan films altijd tot het einde te bekijken. En er was ook ooit die Turkse film

-  opvallende mensen in de zaal: Filip en Mathilde bij Gladiator in 2000. Verder vind ik het eigenlijk wel vreemd zelden of nooit mensen aan te treffen in de zaal die ik ken, ik herinner me eigenlijk niet één keer dat ik per toeval vrienden of kennissen of wiskundeleraars van vroeger in de zaal aantrof, laat staan BV’s.

- acteurs van wie ik het meest films in de bioscoop gezien heb: Johnny Depp, die echt wel veel goede films op zijn naam heeft staan: de Ier Brendan Gleeson, die zeer vaak bijrollen vertolkt in bekende films en daardoor onverwacht zo hoog staat op mijn lijst; En Cate Blanchett, een geweldige actrice. wiens films ik vooral de laatste 5 jaar niet meer mis.

- meest aantal films ooit gezien op 1 dag: 5. En dat is al enkele keren gebeurd zelfs.

- favoriete moment om naar de film te gaan: op een weekdag om 17u. Weinig volk en vooral geen luidruchtige tieners.

- ergerlijkste moment om naar de film te gaan – in de multiplexen dan toch: zaterdavond om 20u, hoewel me dat in goed gezelschap niet zo veel kan schelen. Maar de doorsnee bioscoopbezoeker is op dat moment het nachovretend type dat meestal naar films gaat die bij het naar buitengaan al vervlogen zijn en daar heb ik weinig affiniteit mee. Leve filmfestivals wat dat betreft.

- eerste filmrecensie: de vreselijke komedie Say It Isn’t So

- de laatste gezien flm tot nog toe: District 9, een opwindende actieprent vol buitenaardse wezens en ontploffingen.

En u?





Bent u al in de stemming?

5 06 2009

Uit onderzoek blijkt dat CD&V de populairste partij is bij 18-jarigen. Ik sta daar lichtjes versteld van. Hoe kan een traditionele, in de praktijk ook conservatieve partij het zo goed doen bij wat verondersteld wordt een kritische doelgroep te zijn? Ik ken niet zo veel 18-jarigen meer, dus ik viseer niemand, maar volgens mij zijn ze met zijn allen lekker dom en mak, die jongvolwassenen.

Ik geef toe niet bijzonder goed op de hoogte te zijn van het programma van CD&V. Zoals wellicht vele honderdduizenden die morgen gaan stemmen en zoals ik vrij zeker en rustig veralgemenend durf stellen, zoals ook al die 18-jarigen. Wat mij dus in de media en propaganda net lichtjes doet kokhalzen, spreekt blijkbaar toch heel wat jongeren aan. Terwijl ik gruwel van het toekomstbeeld van een met christelijke hypocrisie bedekt fatsoen waarmee CD&V’ers ons betuttelen, verheugt dat kwart van die 18-jarigen zich blijkbaar op de huiskamergezelligheid die zo’n bestuur met zich meebrengt. Terug naar de tijd van de lochting en de boterham met smout.

zusterAkkoord, de mensen in wie ik CD&V het sterkst verpersoonlijkt zien, zijn net wat naar de achtergrond verdrongen: Yves Leterme, een klein en bitter mannetje met wie ik enkel een thermos koffie op een plastic tafelkleed associeer en een zondagnamiddagse uitstap naar Geraardsbergen of zo, om maar een uitgestorven gemeente te noemen die met enige fantasie nog als toeristische trekpleister kan fungeren. En daarnaast natuurlijk Zuster M., over wie ik van mijn oversten hier niets meer mag schrijven (maar het internet vindt alles). De lokale Bulstronk die fatsoen meent op te leggen op tirannieke wijze, heeft het bij mij voor eeuwig en altijd verkorven.

CD&V heeft zijn brocanterieën dus even opgeborgen en zet andere gipsen beelden op de voorgrond. Kris Peeters bijvoorbeeld. De media portretteren hem – en nu kom ik even niet meer bij – als de George Clooney van Vlaanderen. Een zeer gebrekkige fantasie van de betreffende journalist (die de mosterd bij Bob Geldof haalde) - Peeters is hoogstens de William H. Macy macyvan Vlaanderen. En dat is dan nog flatterend bedoeld, want Macy is wel een erg goede acteur. Om maar te zeggen: Peeters is inderdaad niet het met gouden brilmontuur en zuur lachje getooide typische CD&V’ertje, maar de glamour van Italiaanse villa’s, martini en nespresso is ver te zoeken. Peeters doet me op zijn best aan een verdienstelijke bankdirecteur denken die ik niettemin van enige beschetenheid zou verdenken. Nee, dan stem ik nog liever voor Jean-Jaques De Gucht, wiens intelligentie, ervaring en zelfzekerheid niet moeten onderdoen voor zijn welbespraakthei… HAHAHAHAHA, ja daar had ik u even liggen.

Mijn stem zal dus zelfs niet in de buurt komen van iets oranje en ik gehoorzaam al evenmin Jean-Luc Dehaene, die ons vraagt niet op de kleine partijen te stemmen. Maar ik zie in mijn stemgedrag alleen maar wat ik in het dagelijks leven zo vaak zie: je hebt de massa en je hebt Sven. Mijn partij zal morgen geen potten breken, maar ik koester de illusie dat ik voor oprechte en degelijke mensen gekozen heb wiens ideeëngoed aansluit bij mijn eigen normen en waarden. Ik vraag van u niet hetzelfde, maar alstublieft, denk toch een heel klein beetje na straks in dat hokje.

 





De Films van 2008

3 01 2009

Veel films gezien het voorbije jaar, zoals ook het voornemen was, al ben ik er niet in geslaagd de aantallen van 2006 (239 films) en 2005 (228) te halen. De teller is gestopt bij een zeer bevredigende 219 films (235 als je er de films bijtelt die ik al een keer eerder zag). In 2008 werd wel de kaap van de 2600 geziene films overschreden.

Mijn leven speelt zich voor alle duidelijkheid niet af voor een scherm. Ik slaag er vrij goed in het filmkijken te combineren met allerlei andere activiteiten en slaag er zo in toch minstens 2 of 3 films per week te zien. Dankzij twee filmfestivals, waarop ik dan 2 tot 5 films per dag zie, trek ik dat gemiddelde flink op. Maar oordeel verder gerust dat ik een te fanatiek filmkijker ben. Ik kan wel prima weerstaan aan popcorn en andere gezelligmakers, zelfs al zat ik dit jaar 98 keer in de cinema.

Van de 300 films die dit jaar in de Vlaamse bioscopen verschenen, zag ik er 83. Om te bepalen wat het beste was wat het filmjaar 2008 te bieden had, put ik dus enkel uit die lijst. Wat al moeilijk genoeg is want er verschenen vrij veel sterke films.

1. Wall-E
Wat weinig verrassend, want deze piekfijne animatiefilm werd al her en der bekroond en geroemd, maar ik stel toch vast dat ik het afgelopen jaar geen onweerstaanbaardere cinema te zien heb gekregen. Grandioze animatie, hartveroverende personages, een heerlijk romantisch-avontuurlijk sfeertje en een niet eens zo gek bedachte, onrustwekkende context vol heerlijke details. Ook bij het herbekijken een ware triomf.

2. Atonement
De hartverscheurende tragiek van dit elegante en bij momenten meesterlijke gechoreografeerde en ijzersterk geacteerde Britse drama, wist me helemaal mee te slepen. Lees hier mijn recensie.

3. The Darjeeling Limited
Levenspijnen en onzin onovertrefbaar gecombineerd in een geniaal uitgevoerde en dus even oogstrelende als pakkende film. (recensie)

4. This Is England
Intens, authentiek Brits drama over vriendschap en manipulatie in de onzekere jaren ‘80.(recensie)

5. Australia
De kritieken waren gemengd, maar ik raakte toch in de ban van dit verrukkelijke, oogverblindende, ambitieuze spektakel met epische allures.

 

6. Lust Caution
Een hartverscheurende Chinese romance, door de nimmer falende Ang Lee verpakt als een dreigend en beklemmend spionageverhaal.

7. Before the Devil Knows You’re Dead
Sidney Lumet is 83, maar pakt uit met een virtuoos gefilmde, gitzwarte moraliteitsthriller met een topcast.

 

8. Entre les Murs
Innemende en betekenisvolle registratie van een leer- en leefproces, met een Franse school als context.

9. Vicky Cristina Barcelona
Een treffend zomers sfeertje, enthousiast acteerwerk, spitse dialogen en een verhaal dat de liefde als even passioneel als destructief opvoert.

10. Il y a longtemps que je t’aime
In dit impressionistische Franse drama zet mijn favoriete actrice Kristin Scott Thomas één van haar beste rollen neer, als door het leven beschadigde ex-gedetineerde die een nieuw leven bij elkaar scharrelt.(recensie)

11. The Dark Knight
Ijzersterke blockbuster met formidabele actiescènes en sterke acteurs. (recensie)

12. Loft
Nog steeds geen slecht woord voor deze zéér entertainende Vlaamse thriller.

13. Gone Baby Gone
Zwaarmoedige, spannende dramatische thriller, verrassend regiedebuut van Ben Affleck.

14. California Dreamin’
Even absurd als meeslepend Roemeens drama over botsende culturen De jonge cineast overleed voor het beïndigen van de montage, waardoor de film uitgebracht werd zonder dat er nog in geknipt werd.

15. No Country for Old Men
Overladen met Oscars en door veel critici de hemel in geprezen, maar het gitzwarte, door idioten bevolkte universum van de broertjes Coen kon me net iets minder bekoren. Een uitmuntende film weliswaar.

En verder nog genoten van het oliedrama There Will Be Blood (ook hierover net iets minder onder de indruk dan de doorsnee filmliefhebber), het aangrijpende It’s a Free World van Ken Loach, het genietbare 3:10 to Yuma, de Spaanse weeshuisthriller El Orfanato, het bijzonder komische Burn After Reading, het indringende Margot at the Wedding, de politieke klucht Charlie Wilson’s War, de beklemmende Stephen King-verfilming The Mist, de Waalse roadmovie Eldorado, Sean Penn’s terug naar de natuurfilosofie Into the Wild, het meer dan degelijke Aanrijding in Moscou, het charmante Poolse filmpje Tricks, het Italiaanse maffiadrama Gomorra en het hoogst originele Juno.

Verder nog de moeite waard: Iron Man, Linkeroever, Body Of Lies, (N)Iemand, Street Kings, Elegy, Happy Go-Lucky, Eagle Eye, Hunger, Leatherheads, The Incredible Hulk, In the Valley of Elah, XXY, Sweeney Todd, The Savages, Le Fabrique des Sentiments.

Films die ik jammer genoeg gemist heb, maar graag had gezien: Le Silence de Lorna en het veelgeprezen Ierse filmpje Once.

Slechtste film van het jaar: het amechtige, geforceerde, wansmakelijke, saaie en irriterende Mamma Mia! Een valse film waarvan elk potentieel vernietigd werd door slechte acteurs, plastic decors, ondeskundig camerawerk, een gehaaste en amateuristische regie en een zéér vals zingende Pierce Brosnan.

2009 brengt ons al meteen enkele goede films. Reeds gezien en goedgekeurd: Stella, Unspoken, Slumdog Millionaire, Incendiary, Adoration, Boy A, Elève Libre, The Wrestler en The Burning Plain.

Meer van mijn filmrecensies hier.

Wat hebt u (graag) gezien in 2008?





Loft gezien?

27 10 2008

Ik wel, enkele dagen geleden, en nog steeds ben ik een beetje onder de indruk. Het kan dus, iets dat een groot publiek aanspreekt zonder dat het idioot of simpel moet zijn. Ik vond de film in alle opzichten zeer geslaagd.

Intussen probeer ik de nieuwe pollmogelijkheid maar eens uit. Hoe staat u er tegenover?





Symbali Symbaloo

2 05 2008

Fervente techneuten zullen het als oud nieuws beschouwen, maar voor mij is de zoek-start-pagina Symbaloo nog helemaal nieuw. Op Symbaloo kan je je favorieten sorteren en net als gelijkaardige systemen kan je ze dan ook op een andere computer hanteren in plaats van enkel op je eigen computer. Je hebt de mogelijkheid om je favorieten handig in te delen en van stijlvolle pictogrammen of fotootjes te voorzien. Die kan je makkelijk verplaatsen of herindelen. Als je dus Symbaloo als startpagina instelt, heb je steeds je favorieten meteen bij de hand. Op je scherm verschijnt ook steeds de Symbaloopagina die je het laatst bezocht hebt. Je kan die pagina’s ook delen met andere Symbaloo’ers. Wie bv een handig overzichtje maakte van een aantal websites rond één thema, kan dit makkelijk doorgeven.

Ik koos als eerste pagina voor een lichtjes aangepaste standaardpagina, waaraan sites gelinkt zijn als NMBS, het weer, telefoonboek, … zaken die je zo nu en dan eens moet raadplegen.

Op de SveNpagina ben ik dan weer bezig met het sorteren van echte favorieten. Die hebben voornamelijk met film, bloggen en onderwijs te maken. Ik koos zelf fotootjes in plaats van opnieuw de gekleurde knopjes te gebruiken. Voor een buitenstaander zijn die knopjes dan vaak volkomen onduidelijk, maar het is dan ook een persoonlijke pagina.

Ik maakte verder ook een IMDB-pagina aan. In plaats van dan telkens op deze overvolle website de pagina te zoeken van de vele acteurs wiens loopbaan ik volg, maakte ik voor elk van deze sterren een eigen vakje aan. Achter elk fotootje zit dan hun IMDB-pagina. Zou me veel tijd kunnen besparen in de toekomst. Nu nog wel de 588 andere acteurs toevoegen.

Staat nog op het to-do-lijstje: een blogpagina waaraan alle blogs gelinkt worden die ik wel eens bezoek.

Een fijne vaststelling is ook dat de medewerkers van Symbaloo wonderbaarlijk genoeg zeer bereikbaar zijn. Vragen of problemen worden op enkele dagen tijd beantwoord of opgelost met een vriendelijk mailtje. Een absolute meerwaarde. Symbaloo werkt ook erg snel, is makkelijk in gebruik en ziet er ook nog eens mooi uit.

Ik ben dan ook blij eindelijk eens iets nuttig en zinvol ontdekt te hebben tussen alle Twitters en Taggeds door. Heb ik net iets minder het gevoel dat ik al surfend mijn tijd zit te verspillen. 





Hoe goed ken je SveN?

20 04 2008

Wie al eens door blogland wandelt, zal ontdekt hebben dat het quizzen-over-jezelf momenteel erg populair is. Trouwe Svenfans herinneren zich misschien nog dat ik hen meer dan 5 jaar geleden al uitdaagde on line deel te nemen aan een Svenquiz, zodat ik bij deze geenszins beschuldigd kan worden van meeloperij. Maar wat maakt het ook uit? Het is gewoon leuk en ik ben blij door enkele bloggers uit mijn blogroll herinnerd te worden aan een leukigheid waarmee ik mijn lezers kan uitdagen!

Het neemt amper tijd in beslag en kost weinig moeite: de Svenquiz.
Bedankt voor uw deelname!

Kent u ook Aïda, Menck, Osahi of Margogo?





Rear Window

9 04 2008

Om de stiltes op de blog eens wat te vullen: dit is wat ik uit het raam van zie vanop mijn werkplek. Misschien vindt u dit het een wat troosteloos uitzicht. De huizen in de buurt zijn niet van de nieuwste, en je ziet ook een gammele ijzeren poort in een aangrenzende muur. Maar mij schenkt dit uitzicht rust. Het geheel heeft iets semi-idyllisch. Er is wat groen, je ziet een speeltuin, een kerk, een park. Je waant je een beetje in een dorp en toch zit je in de stad. Het verleden is nog zichtbaar, wat een scheut authenticiteit aan het decor geeft. Ik hou er dus wel van.

En voor wie enkel een banale speelplaats ziet, wees gerust; dit is de oude speelplaats. We hebben er nog 3, allemaal mooier, groener en gezelliger.

Wat ziet u vanop de werkplek?  





Het raadsel van de kijkcijfers

10 02 2008

reclaim.jpgVraagt u zich ook wel eens af wie eigenlijk de mensen zijn die mee de kijkcijfers bepalen van het Vlaamse tv-landschap? Dat zouden gezinnen zijn die thuis een kijkcijferbox hebben die registreert waar ze naar kijken.

Vandaag zag ik een persvisie van een nieuwe Duitse film die daarover handelt. Reclaim Your Brain (Free Rainer) gaat over een tv-maker die niet langer troep wil maken en daardoor komt stil te staan bij de kijkcijfers. Slechts een klein deel van de bevolking beschikt over zo’n box en dat wil enerzijds zeggen dat die representativiteit met een flinke korrel zout moet genomen worden. Ook valt op dat enkel bepaalde doelgroepen in aanmerking komen voor zo’n box. Waar studenten of allochtonen naar kijken, wordt bv. niet gemeten. Anderzijds blijkt dat deze gegevens best manipuleerbaar zijn. Een heel interessant onderwerp, maar jammer genoeg was de film heel simplistisch.

Maar de kwestie bleef wel hangen en is ook voor ons land toepasbaar: wie zijn in ons land die kijkcijferaars? De vraag waarop ik dus een antwoord zoek is: kent u – of hebt u weet van – iemand die zo’n box heeft? Ik alleszins niet.

update 10/2: volgens de officiële meting was er vorige week een programma met 0 kijkers! Het bleek het Vijftv-programma My Mind and Body te zijn, een astrologieprogramma gepresenteerd door An Ceurvels. De Morgen wist daar het volgende over te vertellen: ‘bij de laagste cijfers zijn er eigenlijk geen nauwkeurige metingen uit te voeren. Hoe lager de cijfers, hoe groter de foutmarge.’ Er zijn nl. slechts 750 gezinnen die een registratiebakje hebben. Dat er dus van die 750 gezinnen niemand om 2u ’s nachts naar dit programma kijkt, is eigenlijk niet zo vreemd.’ Met andere woorden: misschien waren er wel 5000 kijkers, maar geen ervan had een registratiebakje. Volgens de woordvoerder van SBS Belgium zou het programma meteen 328 kijkers hebben als er één persoon met een bakje op afgestemd had.

Even naast de kwestie nog: ‘We hebben niet de ambitie met dit programma duizenden kijkers te bereiken.’ Het is dus opvultelevisie, niet bedoeld om naar te kijken. Het programma moet het immers hebben van sms’jes.

Ooit was Ann Ceurvels trouwens een veelbelovende en graag geziene actrice. Zou ze nog liever dit doen dan pakweg ergens te schoonmaken of in een kledingzaak te gaan werken?





Gelezen in 2007

30 12 2007

Het lezen kende een gestaag verloop, gelukkig maar. In tegenstelling tot film ben ik dus toch aan een aanvaardbaar aantal gelezen romans gekomen. Dit jaar verslond ik 29 boeken. Dat is er ééntje meer dan vorig jaar en ééntje minder dan twee jaar geleden. Laat ons dus maar zeggen dat dat een goeie score is.

Nochtans zijn er jaren geweest waarin ik meer dan 50 boeken las. Daar zal ongetwijfeld wel wat makkelijk verteerbare kinderliteratuur tussen gezeten hebben of zo’n vlot weghappende thriller. Tegenwoordig lees ik dus minder, maar af en toe zit er al eens een boek van formaat tussen.

1. De PruimelaarstraatLouis Van Dievel
Een herkenbare Vlaamse vertelling, maar ook een universeel relaas van een aangeslagen gemeenschap. Nostalgisch van toon, meeslepend geschreven. Om meteen na het dichtklappen te herlezen. Mijn recensie kan u hier lezen.

2. In het Hart van het OerwoudAlbert Sánchez Piñol
Veelzijdig en breed uitgesponnen avonturenverhaal met filosofische en antropolische accenten, maar evengoed benauwend en spannend. Niet weg te leggen. Lees hier mijn recensie.

jpod.jpg3. JpodDouglas Coupland
Ook vorig jaar stond er een Coupland in mijn top 10. Jpod is enigszins verwant aan Microslaven, en is opnieuw een ironisch portret van een geschifte groep mensen die het ook allemaal zo precies niet meer weten. Coupland heeft alweer de vinger aan de pols van een generatie gehouden. Lees hier een zeer goede recensie.

4. Extreem Luid en Ongelooflijk DichtbijJonathan Safran Foer
Een getraumatiseerd kind op zoek naar een slot voor een gevonden sleutel, ergens in New York. Zeer meeslepend en pakkend, maar vooral prima geschreven en origineel vormgegeven. Mijn recensie kan u hier lezen.

poppy.jpg5. Poppy ShakespeareClare Allan
Knotsgekke satire op de Britse gezondheidszorg, waarin een groep gekken centraal staat op een psychiatrische afdeling. De harmonie van deze groep maffe personages wordt verstoord wanneer Poppy Shakespeare bij hen belandt en beweert helemaal niet gek te zijn. Kafkaiaans, maar altijd met een flinke snuif humor. Grandioos!

6. SpeelbalStephen Fry
Humoristische wraakroman in een typisch Engels milieu, filmisch en met veel ironie geschreven. Lees hier de recensie.

7. De helaasheid der dingenDimitri Verhulst
En ook Mevrouw Verona daalt de heuvel af, was geweldig leesvoer!  

8. De weg naar CallistoTorsten Krol
Lees hier de recensie van deze aparte thriller.

bulnes-attaque.jpg9. Zorg en Attaque!Miquel Bulnes
Een aangename ontdekking. Deze Nederlands-Spaanse schrijver is ook dokter en situeert zijn heerlijk grappige romans dus in de medische sector. Zeer ironisch van toon en bij momenten ook wel wat verontrustend omdat het wellicht allemaal heel realistisch is. Attaque! is zijn recentste boek en is qua verhaalstructuur al een stuk sterker dan zijn voorganger.

katoren-affiche.jpg10. De koning van KatorenJan Terlouw
EINDELIJK gelezen, deze klassieker uit de jeugdliteratuur! Zeer genoten van de niet al te subtiel verwoven maatschappijkritiek en de ouderwetse avonturen van Stach.

 

En ook nog graag gelezen:

*Vele manieren om te beginnenJon McGregor
*High SocietyBen Elton
*De OpdrachtDavid Wolstencroft
*Grote Europese RomanKoen Peeters
*KamermuziekPaul Mennes
*Duitse BruiloftPieter Waterdrinker
*ZwavelzuurAmélie Nothomb
*De ongehaaglijkheidsfactorJonathan Franzen
*Brand!Ludovic Roubadi
*Ik ben de vuilnismanLouis Van Dievel

*Slechtste boek: Wereldberoemd in Vlaanderen - Bert Kruismans

Wat hebt u graag gelezen?





All I want for Christmas

24 12 2007

christmas_tree_presents_hg_clr_11950.gifWe moeten allemaal de broeksriem een beetje aanhalen tegenwoordig en dat leidt er toe dat ik voor het eerst sinds lang eens een verlanglijstje kan opstellen omdat ik niet meer alles wat ik wil meteen kan gaan kopen. Geschenkjes onder de kerstboom is bij ons niet zo’n gewoonte, maar familieleden of rijke vrienden die me gewoon eens een plezier willen doen, kunnen hun keuze maken uit:

*een dvdbox van Charlie Chaplin. Zo’n grote met al zijn bekendste films in of één van de kleinere met telkens drie films.

*een Kuifje agenda (die sedert dit jaar slechts in een beperkt aantal verkooppunten beschikbaar is. En geen ervan in Gent. Of in Haaltert – hoewel ik nog niet  gaan zien ben bij Tetjen). En zeggen dat ik die in oktober al in handen had in een stripwinkel in Namen, maar ik bedacht dat ik hem liever in mijn vertrouwde winkel in Gent kocht, waar ik een klantenkaart heb. Voor de duidelijkheid: groot formaat.

*een digitale video- en fotocamera. Want de oude geeft geen prachtige resultaten en bovendien wil ik filmpjes maken.

*seizoen 2 en 3 van Little Britain.

*een projectiewekker. Want de oude was een goedkoop prul dat ik als welkomsgeschenk kreeg bij een abonnement op Test Aankoop en hij is nu al kapot. Ik heb mijn abonnement dan ook meteen opgezegd, want hoe kan een consumentenmagazine zulke brol weggeven?

*een nieuwe USB-stick met een touwtje aan, want van de oude hebben de leerlingetjes de stop verloren gedaan en nu is die niet alleen makkelijk te beschadigen, ook makkelijker te verliezen.

*De Taschen filmgids ‘Films van de jaren ‘60′, want ik de jaren ‘70, ‘80 en ‘90 heb ik al. En het zijn geweldige boeken.

*Een echt mooie (en dus voor mij veel te dure) laptoptas.

En mijn excuses dat ik voor het eerst een spuuglelijke, flikkerende illustratie gebruik…

En wat staat er op uw verlanglijstje?





Iviel geklawer!

16 12 2007

zwerfkunst49.jpgEr zijn zo van die dagen dat een mens heel odeel het gezeem en getrink zou willen vergeten en als een kreusbot de frennen wondst zou willen laten. Omdat de bafiliteit van die gechirtosheden ook wel eens drimt. Of verhooft u graag als een dormel in een dee?

Daar verpossen wel aldra’s voor, maar die zijn niet voor iedereen uitgebreld. Een lopidemie bv., die elke schelmogende verdarveraar in huis heeft. Of een ikstel, dat als een moorts om een fredel uw dagen kan stokkelen. Maar kan u die traweren? Ik alleszins niet. Gelukkig blijft een vermilging niet afruis, lopidemie of niet.

Vandaar dat een posmezeet welkom blijft, misschien als kerstverkooiing? Ik zou me als Itrivolius voelen, uit het belisde harkstel ‘De Uitfang van Itrivolius!’. En dan elke klofdag de juitring op, de posmezeet in de hand en de giliaard in de lucht. Heerlijk travool zou dat zijn. Of zoals de Hulselen zouden zeggen: ‘As ownpass as a sempage in the cright!’.





Iedereen blokt!

29 10 2007

blokken.jpgNu de opnames voor Blokken dichterbij komen, krijg ik zo hier en daar te horen: ‘ach zo, je moet die of die eens contacteren, die heeft ook al eens deelgenomen!’. Maar dat is niet nodig, mijn eigen moeder heeft zelfs al eens keer meegespeeld, dus ervaring genoeg. En dan nog… alsof er zoveel tips te geven vallen.

Maar dat deed me zo eens stilstaan bij het aantal mensen dat ooit al meegespeeld heeft in dit populaire spelletje. Blokken bestaat zo’n 13 jaar en laat ons aannemen dat er gemiddeld 7 kandidaten per week meespelen. Dat doet vermoeden dat er al tussen de 4000 en 4200 mensen aan deelnamen . Dat is niet zo’n gigantisch aantal op nationaal niveau, maar het riep wel de bedenking op dat iedereen misschien wel iemand kent die al aan Blokken heeft deelgenomen.

Ik zelf ken er momenteel 3: een klasgenote, een collega van een andere school en mijn moeder dus. En u? Hoeveel kent u er? Laat hier weten wie en vul ook de nieuwe poll in!





Lombarrasdusjwa

30 09 2007

Woensdag kreeg ik de catalogus van het op stapel staande Gentse filmfestival in handen: 140 films staan er op het menu. Net iets minder dan vorig jaar en dat spijt me niet. Het is immers erg moeilijk kiezen. L’embarras du choix, zoals men wel eens zegt, want voor het overgrote deel zijn het allemaal films waar ik vrijwel niets over weet en dus allemaal potentiële topfilms. Hoe de knopen doorhakken?

Vroeger overliep ik de hele catalogus en gaf elke film een nummer, op basis van het verhaal, de regisseur (als ik die al kende) of de prijzen die de film al gewonnen had op andere festivals. Een 1 was dan een film die ik absoluut wilde zien, een twee betekende eventueel en drie was een njet. Vervolgens zocht ik dan op wanneer elke nummer 1 gedraaid werd en zo puzzelde ik dan een schema in elkaar dat dan opgevuld werd met nummers 2. Lang werk en uiteindelijk toch gedemotiveerd zijn door het resultaat, want er waren altijd wel enkele nummers 1 die geen plaatsje in het schema vonden.

Dit jaar besloot ik het anders aan te pakken en gewoon het programma helemaal te overlopen van dag tot dag en voor elk moment waarop ik plande naar het festival te gaan, één van de films te kiezen die op dat moment speelden. Over de films die niet aan de orde waren zou ik dan gewoon niets lezen of opzoeken zodat ik ook niet wist wat ik miste.

En dan begin je er aan. Eerste voorstelling, keuze uit 5 films. Hoe kies je daaruit? De plotbeschrijving blijft de voornaamste factor. Zo valt er mogelijk al eentje af. Gewoonlijk liggen alle genres me, maar als je soms drie films per dag ziet laat ik de plattelandsfilms of historische prenten het eerst vallen. Het land van oorsprong bepaalt de volgende selectie. Jammer voor Polen, China, Rusland en om het even welk Centraal-Afrikaans land, zij vallen eerst af. Vervolgens kijk ik naar de duur van de film. Die kan me gewoonlijk niet schelen, maar op een festival heb ik mijn films liefst kort. En als er dan nog meer dan één film overblijft, kies ik simpelweg voor de film die in de dichtsbijzijnde bioscoop draait. De vier locaties van het festival zijn weliswaar allemaal dichtbij, maar ééntje is gewoon tegenover mijn deur en dan twijfel ik niet meer. Maar dat is dus pas van belang in de laatste instantie natuurlijk. Kunt u nog volgen? 

En zo slaag ik er dan toch in een planning op te stellen. Na een uur of twee en heel wat gepuzzel. Het leven zou soms misschien wel een stuk eenvoudiger zijn zonder zoveel keuzes, niet? 

Waaruit kunt u zo moeilijk kiezen?  





Reisplannen?

9 08 2007

Hebt u reisplannen voor de komende maanden – vroeg ik u in de vorige poll.

Dit zijn de resultaten, verrassend genoeg is er geen enkele optie die opvallend meer of minder stemmen kreeg.

Nee, ik heb geen vakantie. | 14% (14/100)

Nee, ik blijf thuis | 12% (12/100):

Ja, maar ik blijf in België | 20% (20/100):

Ja, naar een buurland van België | 14% (14/100):

Ja, naar een ander Europees land | 22% (22/100):

Ja, naar een ander werelddeel | 18% (18/100):





Hoe laat staat u op?

12 02 2007

In deze dagen van kilte en aankomende verkoudheden kan het geweldig deugd doen in bed te blijven liggen. Ik ben dan ook erg begaan met de medemens die om onmenselijk vroege uren uit de veren moet, maar de blog heeft me enerzijds gerustgesteld. Ok, om zes uur opstaan is echt geen pretje, maar ik ben blij dat de meerderheid van u op een redelijk uur uit bed komt.

Voor vijf uur: 0 % (0)
Tussen vijf en zes: 0% (0)
Tussen zes en half zeven: 24% (11)
Tussen half zeven en zeven uur: 22% (10)
Tussen zeven en half acht: 22% (10)
Na half acht: 33% (15)