Symbali Symbaloo

Fervente techneuten zullen het als oud nieuws beschouwen, maar voor mij is de zoek-start-pagina Symbaloo nog helemaal nieuw. Op Symbaloo kan je je favorieten sorteren en net als gelijkaardige systemen kan je ze dan ook op een andere computer hanteren in plaats van enkel op je eigen computer. Je hebt de mogelijkheid om je favorieten handig in te delen en van stijlvolle pictogrammen of fotootjes te voorzien. Die kan je makkelijk verplaatsen of herindelen. Als je dus Symbaloo als startpagina instelt, heb je steeds je favorieten meteen bij de hand. Op je scherm verschijnt ook steeds de Symbaloopagina die je het laatst bezocht hebt. Je kan die pagina’s ook delen met andere Symbaloo’ers. Wie bv een handig overzichtje maakte van een aantal websites rond één thema, kan dit makkelijk doorgeven.

Ik koos als eerste pagina voor een lichtjes aangepaste standaardpagina, waaraan sites gelinkt zijn als NMBS, het weer, telefoonboek, … zaken die je zo nu en dan eens moet raadplegen.

Op de SveNpagina ben ik dan weer bezig met het sorteren van echte favorieten. Die hebben voornamelijk met film, bloggen en onderwijs te maken. Ik koos zelf fotootjes in plaats van opnieuw de gekleurde knopjes te gebruiken. Voor een buitenstaander zijn die knopjes dan vaak volkomen onduidelijk, maar het is dan ook een persoonlijke pagina.

Ik maakte verder ook een IMDB-pagina aan. In plaats van dan telkens op deze overvolle website de pagina te zoeken van de vele acteurs wiens loopbaan ik volg, maakte ik voor elk van deze sterren een eigen vakje aan. Achter elk fotootje zit dan hun IMDB-pagina. Zou me veel tijd kunnen besparen in de toekomst. Nu nog wel de 588 andere acteurs toevoegen.

Staat nog op het to-do-lijstje: een blogpagina waaraan alle blogs gelinkt worden die ik wel eens bezoek.

Een fijne vaststelling is ook dat de medewerkers van Symbaloo wonderbaarlijk genoeg zeer bereikbaar zijn. Vragen of problemen worden op enkele dagen tijd beantwoord of opgelost met een vriendelijk mailtje. Een absolute meerwaarde. Symbaloo werkt ook erg snel, is makkelijk in gebruik en ziet er ook nog eens mooi uit.

Ik ben dan ook blij eindelijk eens iets nuttig en zinvol ontdekt te hebben tussen alle Twitters en Taggeds door. Heb ik net iets minder het gevoel dat ik al surfend mijn tijd zit te verspillen. 

Hoe goed ken je SveN?

Wie al eens door blogland wandelt, zal ontdekt hebben dat het quizzen-over-jezelf momenteel erg populair is. Trouwe Svenfans herinneren zich misschien nog dat ik hen meer dan 5 jaar geleden al uitdaagde on line deel te nemen aan een Svenquiz, zodat ik bij deze geenszins beschuldigd kan worden van meeloperij. Maar wat maakt het ook uit? Het is gewoon leuk en ik ben blij door enkele bloggers uit mijn blogroll herinnerd te worden aan een leukigheid waarmee ik mijn lezers kan uitdagen!

Het neemt amper tijd in beslag en kost weinig moeite: de Svenquiz.
Bedankt voor uw deelname!

Kent u ook Aïda, Menck, Osahi of Margogo?

Rear Window

Om de stiltes op de blog eens wat te vullen: dit is wat ik uit het raam van zie vanop mijn werkplek. Misschien vindt u dit het een wat troosteloos uitzicht. De huizen in de buurt zijn niet van de nieuwste, en je ziet ook een gammele ijzeren poort in een aangrenzende muur. Maar mij schenkt dit uitzicht rust. Het geheel heeft iets semi-idyllisch. Er is wat groen, je ziet een speeltuin, een kerk, een park. Je waant je een beetje in een dorp en toch zit je in de stad. Het verleden is nog zichtbaar, wat een scheut authenticiteit aan het decor geeft. Ik hou er dus wel van.

Wat ziet u vanop de werkplek?  

Het raadsel van de kijkcijfers

Vraagt u zich ook wel eens af wie eigenlijk de mensen zijn die mee de kijkcijfers bepalen van het Vlaamse tv-landschap? Dat zouden gezinnen zijn die thuis een kijkcijferbox hebben die registreert waar ze naar kijken.

Vandaag zag een persvisie van een nieuwe Duitse film die daarover handelt. Reclaim Your Brain (Free Rainer) gaat over een tv-maker die niet langer troep wil maken en daardoor komt stil te staan bij de kijkcijfers. Slechts een klein deel van de bevolking beschikt over zo’n box en dat wil enerzijds zeggen dat die representativiteit met een flinke korrel zout moet genomen worden. Ook valt op dat enkel bepaalde doelgroepen in aanmerking komen voor zo’n box. Waar studenten of allochtonen naar kijken, wordt bv. niet gemeten. Anderzijds blijkt dat deze gegevens best manipuleerbaar zijn. Een heel interessant onderwerp, maar jammer genoeg was de film heel simplistisch.

Maar de kwestie bleef wel hangen en is ook voor ons land toepasbaar: wie zijn in ons land die kijkcijferaars? De vraag waarop ik dus een antwoord zoek is: kent u - of hebt u weet van - iemand die zo’n box heeft? Ik alleszins niet.

update 10/2: volgens de officiële meting was er vorige week een programma met 0 kijkers! Het bleek het Vijftv-programma My Mind and Body te zijn, een astrologieprogramma gepresenteerd door An Ceurvels. De Morgen wist daar het volgende over te vertellen: ‘bij de laagste cijfers zijn er eigenlijk geen nauwkeurige metingen uit te voeren. Hoe lager de cijfers, hoe groter de foutmarge.’ Er zijn nl. slechts 750 gezinnen die een registratiebakje hebben. Dat er dus van die 750 gezinnen niemand om 2u ’s nachts naar dit programma kijkt, is eigenlijk niet zo vreemd.’ Met andere woorden: misschien waren er wel 5000 kijkers, maar geen ervan had een registratiebakje. Volgens de woordvoerder van SBS Belgium zou het programma meteen 328 kijkers hebben als er één persoon met een bakje op afgestemd had.

Even naast de kwestie nog: ‘We hebben niet de ambitie met dit programma duizenden kijkers te bereiken.’ Het is dus opvultelevisie, niet bedoeld om naar te kijken. Het programma moet het immers hebben van sms’jes.

Ooit was Ann Ceurvels trouwens een veelbelovende en graag geziene actrice. Zou ze nog liever dit doen dan pakweg ergens te schoonmaken of in een kledingzaak te gaan werken?

Gelezen in 2007

Het lezen kende een gestaag verloop, gelukkig maar. In tegenstelling tot film ben ik dus toch aan een aanvaardbaar aantal gelezen romans gekomen. Dit jaar verslond ik 29 boeken. Dat is er ééntje meer dan vorig jaar en ééntje minder dan twee jaar geleden. Laat ons dus maar zeggen dat dat een goeie score is.

Nochtans zijn er jaren geweest waarin ik meer dan 50 boeken las. Daar zal ongetwijfeld wel wat makkelijk verteerbare kinderliteratuur tussen gezeten hebben of zo’n vlot weghappende thriller. Tegenwoordig lees ik dus minder, maar af en toe zit er al eens een boek van formaat tussen.

1. De Pruimelaarstraat - Louis Van Dievel
Een herkenbare Vlaamse vertelling, maar ook een universeel relaas van een aangeslagen gemeenschap. Nostalgisch van toon, meeslepend geschreven. Om meteen na het dichtklappen te herlezen. Mijn recensie kan u hier lezen.

2. In het Hart van het Oerwoud - Albert Sánchez Piñol
Veelzijdig en breed uitgesponnen avonturenverhaal met filosofische en antropolische accenten, maar evengoed benauwend en spannend. Niet weg te leggen. Lees hier mijn recensie.

3. Jpod - Douglas Coupland
Ook vorig jaar stond er een Coupland in mijn top 10. Jpod is enigszins verwant aan Microslaven, en is opnieuw een ironisch portret van een geschifte groep mensen die het ook allemaal zo precies niet meer weten. Coupland heeft alweer de vinger aan de pols van een generatie gehouden. Lees hier een zeer goede recensie.

4. Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij - Jonathan Safran Foer
Een getraumatiseerd kind op zoek naar een slot voor een gevonden sleutel, ergens in New York. Zeer meeslepend en pakkend, maar vooral prima geschreven en origineel vormgegeven. Mijn recensie kan u hier lezen.

5. Poppy Shakespeare - Clare Allan
Knotsgekke satire op de Britse gezondheidszorg, waarin een groep gekken centraal staat op een psychiatrische afdeling. De harmonie van deze groep maffe personages wordt verstoord wanneer Poppy Shakespeare bij hen belandt en beweert helemaal niet gek te zijn. Kafkaiaans, maar altijd met een flinke snuif humor. Grandioos!

6. Speelbal - Stephen Fry
Humoristische wraakroman in een typisch Engels milieu, filmisch en met veel ironie geschreven. Lees hier de recensie.

7. De helaasheid der dingen - Dimitri Verhulst
En ook Mevrouw Verona daalt de heuvel af, was geweldig leesvoer!  

8. De weg naar Callisto - Torsten Krol
Lees hier de recensie van deze aparte thriller.

9. Zorg en Attaque! - Miquel Bulnes
Een aangename ontdekking. Deze Nederlands-Spaanse schrijver is ook dokter en situeert zijn heerlijk grappige romans dus in de medische sector. Zeer ironisch van toon en bij momenten ook wel wat verontrustend omdat het wellicht allemaal heel realistisch is. Attaque! is zijn recentste boek en is qua verhaalstructuur al een stuk sterker dan zijn voorganger.

10. De koning van Katoren - Jan Terlouw
EINDELIJK gelezen, deze klassieker uit de jeugdliteratuur! Zeer genoten van de niet al te subtiel verwoven maatschappijkritiek en de ouderwetse avonturen van Stach.

 

En ook nog graag gelezen:

*Vele manieren om te beginnen - Jon McGregor
*High Society - Ben Elton
*De Opdracht - David Wolstencroft
*Grote Europese Roman - Koen Peeters
*Kamermuziek - Paul Mennes
*Duitse Bruiloft - Pieter Waterdrinker
*Zwavelzuur - Amélie Nothomb
*De ongehaaglijkheidsfactor - Jonathan Franzen
*Brand! - Ludovic Roubadi
*Ik ben de vuilnisman - Louis Van Dievel

*Slechtste boek: Wereldberoemd in Vlaanderen - Bert Kruismans

Wat hebt u graag gelezen?

All I want for Christmas

We moeten allemaal de broeksriem een beetje aanhalen tegenwoordig en dat leidt er toe dat ik voor het eerst sinds lang eens een verlanglijstje kan opstellen omdat ik niet meer alles wat ik wil meteen kan gaan kopen. Geschenkjes onder de kerstboom is bij ons niet zo’n gewoonte, maar familieleden of rijke vrienden die me gewoon eens een plezier willen doen, kunnen hun keuze maken uit:

*een dvdbox van Charlie Chaplin. Zo’n grote met al zijn bekendste films in of één van de kleinere met telkens drie films.

*een Kuifje agenda (die sedert dit jaar slechts in een beperkt aantal verkooppunten beschikbaar is. En geen ervan in Gent. Of in Haaltert - hoewel ik nog niet  gaan zien ben bij Tetjen). En zeggen dat ik die in oktober al in handen had in een stripwinkel in Namen, maar ik bedacht dat ik hem liever in mijn vertrouwde winkel in Gent kocht, waar ik een klantenkaart heb. Voor de duidelijkheid: groot formaat.

*een digitale video- en fotocamera. Want de oude geeft geen prachtige resultaten en bovendien wil ik filmpjes maken.

*seizoen 2 en 3 van Little Britain.

*een projectiewekker. Want de oude was een goedkoop prul dat ik als welkomsgeschenk kreeg bij een abonnement op Test Aankoop en hij is nu al kapot. Ik heb mijn abonnement dan ook meteen opgezegd, want hoe kan een consumentenmagazine zulke brol weggeven?

*een nieuwe USB-stick met een touwtje aan, want van de oude hebben de leerlingetjes de stop verloren gedaan en nu is die niet alleen makkelijk te beschadigen, ook makkelijker te verliezen.

*De Taschen filmgids ‘Films van de jaren ‘60′, want ik de jaren ‘70, ‘80 en ‘90 heb ik al. En het zijn geweldige boeken.

*Een echt mooie (en dus voor mij veel te dure) laptoptas.

En mijn excuses dat ik voor het eerst een spuuglelijke, flikkerende illustratie gebruik…

En wat staat er op uw verlanglijstje?

Iviel geklawer!

Er zijn zo van die dagen dat een mens heel odeel het gezeem en getrink zou willen vergeten en als een kreusbot de frennen wondst zou willen laten. Omdat de bafiliteit van die gechirtosheden ook wel eens drimt. Of verhooft u graag als een dormel in een dee?

Daar verpossen wel aldra’s voor, maar die zijn niet voor iedereen uitgebreld. Een lopidemie bv., die elke schelmogende verdarveraar in huis heeft. Of een ikstel, dat als een moorts om een fredel uw dagen kan stokkelen. Maar kan u die traweren? Ik alleszins niet. Gelukkig blijft een vermilging niet afruis, lopidemie of niet.

Vandaar dat een posmezeet welkom blijft, misschien als kerstverkooiing? Ik zou me als Itrivolius voelen, uit het belisde harkstel ‘De Uitfang van Itrivolius!’. En dan elke klofdag de juitring op, de posmezeet in de hand en de giliaard in de lucht. Heerlijk travool zou dat zijn. Of zoals de Hulselen zouden zeggen: ‘As ownpass as a sempage in the cright!’.

Iedereen blokt!

Nu de opnames voor Blokken dichterbij komen, krijg ik zo hier en daar te horen: ‘ach zo, je moet die of die eens contacteren, die heeft ook al eens deelgenomen!’. Maar dat is niet nodig, mijn eigen moeder heeft zelfs al eens keer meegespeeld, dus ervaring genoeg. En dan nog… alsof er zoveel tips te geven vallen.

Maar dat deed me zo eens stilstaan bij het aantal mensen dat ooit al meegespeeld heeft in dit populaire spelletje. Blokken bestaat zo’n 13 jaar en laat ons aannemen dat er gemiddeld 7 kandidaten per week meespelen. Dat doet vermoeden dat er al tussen de 4000 en 4200 mensen aan deelnamen . Dat is niet zo’n gigantisch aantal op nationaal niveau, maar het riep wel de bedenking op dat iedereen misschien wel iemand kent die al aan Blokken heeft deelgenomen.

Ik zelf ken er momenteel 3: een klasgenote, een collega van een andere school en mijn moeder dus. En u? Hoeveel kent u er? Laat hier weten wie en vul ook de nieuwe poll in!

Lombarrasdusjwa

Woensdag kreeg ik de catalogus van het op stapel staande Gentse filmfestival in handen: 140 films staan er op het menu. Net iets minder dan vorig jaar en dat spijt me niet. Het is immers erg moeilijk kiezen. L’embarras du choix, zoals men wel eens zegt, want voor het overgrote deel zijn het allemaal films waar ik vrijwel niets over weet en dus allemaal potentiële topfilms. Hoe de knopen doorhakken?

Vroeger overliep ik de hele catalogus en gaf elke film een nummer, op basis van het verhaal, de regisseur (als ik die al kende) of de prijzen die de film al gewonnen had op andere festivals. Een 1 was dan een film die ik absoluut wilde zien, een twee betekende eventueel en drie was een njet. Vervolgens zocht ik dan op wanneer elke nummer 1 gedraaid werd en zo puzzelde ik dan een schema in elkaar dat dan opgevuld werd met nummers 2. Lang werk en uiteindelijk toch gedemotiveerd zijn door het resultaat, want er waren altijd wel enkele nummers 1 die geen plaatsje in het schema vonden.

Dit jaar besloot ik het anders aan te pakken en gewoon het programma helemaal te overlopen van dag tot dag en voor elk moment waarop ik plande naar het festival te gaan, één van de films te kiezen die op dat moment speelden. Over de films die niet aan de orde waren zou ik dan gewoon niets lezen of opzoeken zodat ik ook niet wist wat ik miste.

En dan begin je er aan. Eerste voorstelling, keuze uit 5 films. Hoe kies je daaruit? De plotbeschrijving blijft de voornaamste factor. Zo valt er mogelijk al eentje af. Gewoonlijk liggen alle genres me, maar als je soms drie films per dag ziet laat ik de plattelandsfilms of historische prenten het eerst vallen. Het land van oorsprong bepaalt de volgende selectie. Jammer voor Polen, China, Rusland en om het even welk Centraal-Afrikaans land, zij vallen eerst af. Vervolgens kijk ik naar de duur van de film. Die kan me gewoonlijk niet schelen, maar op een festival heb ik mijn films liefst kort. En als er dan nog meer dan één film overblijft, kies ik simpelweg voor de film die in de dichtsbijzijnde bioscoop draait. De vier locaties van het festival zijn weliswaar allemaal dichtbij, maar ééntje is gewoon tegenover mijn deur en dan twijfel ik niet meer. Maar dat is dus pas van belang in de laatste instantie natuurlijk. Kunt u nog volgen? 

En zo slaag ik er dan toch in een planning op te stellen. Na een uur of twee en heel wat gepuzzel. Het leven zou soms misschien wel een stuk eenvoudiger zijn zonder zoveel keuzes, niet? 

Waaruit kunt u zo moeilijk kiezen?  

Reisplannen?

Hebt u reisplannen voor de komende maanden - vroeg ik u in de vorige poll.

Dit zijn de resultaten, verrassend genoeg is er geen enkele optie die opvallend meer of minder stemmen kreeg.

Nee, ik heb geen vakantie. | 14% (14/100)

Nee, ik blijf thuis | 12% (12/100):

Ja, maar ik blijf in België | 20% (20/100):

Ja, naar een buurland van België | 14% (14/100):

Ja, naar een ander Europees land | 22% (22/100):

Ja, naar een ander werelddeel | 18% (18/100):

Hoe laat staat u op?

In deze dagen van kilte en aankomende verkoudheden kan het geweldig deugd doen in bed te blijven liggen. Ik ben dan ook erg begaan met de medemens die om onmenselijk vroege uren uit de veren moet, maar de blog heeft me enerzijds gerustgesteld. Ok, om zes uur opstaan is echt geen pretje, maar ik ben blij dat de meerderheid van u op een redelijk uur uit bed komt.

Voor vijf uur: 0 % (0)
Tussen vijf en zes: 0% (0)
Tussen zes en half zeven: 24% (11)
Tussen half zeven en zeven uur: 22% (10)
Tussen zeven en half acht: 22% (10)
Na half acht: 33% (15)