Jacht op de fietser

Amper bekomen van het wat van de pot gerukte idee dat men overweegt ons brutoloon te verlagen, vernam ik vandaag dat nu ook de fietsvergoeding voor leerkrachten op de helling komt te staan. Ik fiets uiteraard niet naar het werk omdat me dat geld opbrengt – ik woon zo dicht bij school dat ik daar amper 13 euro voor terugkrijg – maar ik vind het wel een mooie stimulans. En hoewel ik ook zonder vergoeding met de fiets naar school zou blijven rijden, voel ik me lichtjes verontwaardigd dat men het weer zo ver gaat zoeken: waarom moet de leerkracht rechtstreeks benadeeld worden, de al niet zo fantastische betaalde ambtenaar wiens extra voordelen sowieso al in het niet vallen in vergelijking met die van velen uit de bedrijfswereld? Berg dat idee maar snel weer op, beste beslissingsnemers, vooraleer ik nog meer schoolmeesterachtige protestpraat ga uitslaan.

Intussen lees ik ook dat de burger jaarlijks meer dan 34.000 euro betaalt om het jacht van onze vorst te laten bewaken. Misschien moet die ook maar eens wat meer fietsen dan jachten.

Maar goed, het onderwijs zoekt naar besparingen. Dat is een treurig bericht, want hoewel onze school niets te kort heeft, is het toch vaak puzzelen en rekenen. Ik roep de stad Gent echter maar meteen op om eindelijk eens wat te doen aan de gigantische energieverspillingen op de scholen. De verwarming zal binnenkort weer op volle toeren draaien en blijkbaar is het hier in stadsscholen zo dat je niet zelf kan bepalen hoe warm of koud je het precies wil in je school, laat staan in je klas. Dus zitten we te puffen en te zweten, staan we in T-shirt voor de klas en moeten we meer dan eens per dag de ramen open zetten. De verwarming uitschakelen, lost  niets op, want de vanuit een mysterieuze plek aangevoerde warmte blijft gelijk en verspreidt zich dan over een andere ruimte. De warmste plekken op onze school zijn dus de lokalen waar niemand is.

Boekhoudkundig valt één en ander wellicht niet te compenseren,  zo gaat dat bij de overheid. Ik durf er nochtans vanuit gaan dat de verwarming in alle scholen 2 tot 5 graden lager zetten, gigantisch veel meer zal opbrengen dan die lustige fietsers hun kruimels af te pakken.

Bent u al in de stemming?

Uit onderzoek blijkt dat CD&V de populairste partij is bij 18-jarigen. Ik sta daar lichtjes versteld van. Hoe kan een traditionele, in de praktijk ook conservatieve partij het zo goed doen bij wat verondersteld wordt een kritische doelgroep te zijn? Ik ken niet zo veel 18-jarigen meer, dus ik viseer niemand, maar volgens mij zijn ze met zijn allen lekker dom en mak, die jongvolwassenen.

Ik geef toe niet bijzonder goed op de hoogte te zijn van het programma van CD&V. Zoals wellicht vele honderdduizenden die morgen gaan stemmen en zoals ik vrij zeker en rustig veralgemenend durf stellen, zoals ook al die 18-jarigen. Wat mij dus in de media en propaganda net lichtjes doet kokhalzen, spreekt blijkbaar toch heel wat jongeren aan. Terwijl ik gruwel van het toekomstbeeld van een met christelijke hypocrisie bedekt fatsoen waarmee CD&V’ers ons betuttelen, verheugt dat kwart van die 18-jarigen zich blijkbaar op de huiskamergezelligheid die zo’n bestuur met zich meebrengt. Terug naar de tijd van de lochting en de boterham met smout.

Akkoord, de mensen in wie ik CD&V het sterkst verpersoonlijkt zien, zijn net wat naar de achtergrond verdrongen: Yves Leterme, een klein en bitter mannetje met wie ik enkel een thermos koffie op een plastic tafelkleed associeer en een zondagnamiddagse uitstap naar Geraardsbergen of zo, om maar een uitgestorven gemeente te noemen die met enige fantasie nog als toeristische trekpleister kan fungeren. En daarnaast natuurlijk Zuster M., over wie ik van mijn oversten hier niets meer mag schrijven (maar het internet vindt alles). De lokale Bulstronk die fatsoen meent op te leggen op tirannieke wijze, heeft het bij mij voor eeuwig en altijd verkorven.

CD&V heeft zijn brocanterieën dus even opgeborgen en zet andere gipsen beelden op de voorgrond. Kris Peeters bijvoorbeeld. De media portretteren hem – en nu kom ik even niet meer bij – als de George Clooney van Vlaanderen. Een zeer gebrekkige fantasie van de betreffende journalist (die de mosterd bij Bob Geldof haalde) - Peeters is hoogstens de William H. Macy van Vlaanderen. En dat is dan nog flatterend bedoeld, want Macy is wel een erg goede acteur. Om maar te zeggen: Peeters is inderdaad niet het met gouden brilmontuur en zuur lachje getooide typische CD&V’ertje, maar de glamour van Italiaanse villa’s, martini en nespresso is ver te zoeken. Peeters doet me op zijn best aan een verdienstelijke bankdirecteur denken die ik niettemin van enige beschetenheid zou verdenken. Nee, dan stem ik nog liever voor Jean-Jaques De Gucht, wiens intelligentie, ervaring en zelfzekerheid niet moeten onderdoen voor zijn welbespraakthei… HAHAHAHAHA, ja daar had ik u even liggen.

Mijn stem zal dus zelfs niet in de buurt komen van iets oranje en ik gehoorzaam al evenmin Jean-Luc Dehaene, die ons vraagt niet op de kleine partijen te stemmen. Maar ik zie in mijn stemgedrag alleen maar wat ik in het dagelijks leven zo vaak zie: je hebt de massa en je hebt Sven. Mijn partij zal morgen geen potten breken, maar ik koester de illusie dat ik voor oprechte en degelijke mensen gekozen heb wiens ideeëngoed aansluit bij mijn eigen normen en waarden. Ik vraag van u niet hetzelfde, maar alstublieft, denk toch een heel klein beetje na straks in dat hokje.

 

Viva Verhofstadt

‘Maar da was nu toch schoon, ons Sarah hare film over Guy Verhofstadt, hebt ge nie gezien op Canvas? En zo schoon verteld, alé, ik wil zeggen, zo duidelijk, want ge zoudt zeggen, diene politiek is ingewikkeld, maar ons Sarah legde dat allemaal zo goed uit. Jaja, een echte journaliste hé?’

Ik was best benieuwd naar ‘een jaar uit het leven van Verhofstadt’ in de reeks ‘Puur Persoonlijk’. De jonge documentairemaakster Sarah De Bisschop kwam echter vorige week bij Phara en Lieven al duiding geven en dat deed ze echt ‘met zoiets van, alé, ca va toch’? Mijn behoedzaamheid nam dus aanzienlijk toe toen ik haar aan het woord hoorde. Had Guy Verhofstadt per vergissing een schoolmeisje toestemming gegeven hem voor de voeten gelopen? Zag hij geen gevaar in de naïviteit die ze etaleerde?

Toegegeven, qua sfeer en beeld zat het snor met dit verslag. Inhoudelijk werd Verhofstadt, die ik door zijn lange afwezigheid ietwat mythische proporties was gaan toedichten, voor mij overigens weer geredigeerd tot de snel geërgerde, stijlloze, wat pedante houten klaas die hij eigenlijk is. De observaties waren dus vaak raak en hoewel Verhofstadt continu een masker van jovialiteit droeg en we hem geenszins leerden kennen, was dit portret best boeiend. En toch… Bij elke zin die de Bisschop aan haar beelden toevoegde, kreeg je eigenlijk het gevoel naar een beeldgeworden schoolopstel te kijken. Haar bewoordingen kwamen simplistisch over en je kreeg steeds de indruk dat de kunde waarmee alles in beeld gezet was, puur toeval was.

Had ik weer teveel verwacht? Had ik niet mogen veronderstellen dat als één van onze meest vooraanstaande politici iemand toestaat hem een jaar lang op de huid te zitten, die persoon een schoolvoorbeeld van ernst, journalistieke onderlegdheid, intelligentie en mondigheid zou zijn?

Op de docu volgt overigens ook een boek. Dat De Bisschop niet alleen geschreven heeft. Of moeten we zeggen, niet zelf? Neenee, geen zure veronderstellingen, Sven! Maar waar zitten ze eigenlijk tegenwoordig, al die mensen die ons nog eens écht verstomd doen staan met hun talent?

Morgen kijk ik niet

naar De Slimste Mens Ter Wereld. Niet dat dit nog steeds erg entertainende programma me begint tegen te steken, maar omdat men er in geslaagd is voor de aflevering van morgen drie volstrekt oninteressante deelnemers samen te brengen.

Op de eerste stoel zit Freek Braeckman te stralen. Onze meest kleurloze, vroegtijdig oud geworden nieuwslezer heeft schijnbaar een hele schare fans in Vlaanderen, maar ik ben daar zeker geen van. Ik heb genoeg van dit meneertje middelmaat. Een sterke quizkandidaat uiteraard, maar nu is het welletjes geweest.

Naast hem werd Bart De Wever in een stoeltje gepropt (let er maar eens op, die kerel past er nauwelijks in!). De vleesgeworden stompzinnigheid, de charme van een kopje koude koffie etalerend, een lege en idiote man die je op zijn best associeert met worsten, carnaval en kaartavonden. Kan er morgen een haardvuur naast hem geplaatst worden? En was hij gedrogeerd of is die sloomheid aangeboren? Dat hij een heel hoog score haalde, is des te opmerkelijker, maar het was dan ook een herkansing.

Op de derde stoel neemt Carry Goossens plaats, een acteur uit een pak successeries waar ik niet naar kijk en waar ik eigenlijk ook niet echt kan opkomen – op het immer aanwezige FC De Kampioenen na natuurlijk. De man doet mij vooral aan belegen kaas denken en op thermossen op plastic tafelkleden. En moppen waar ik niet om moet lachen – wat een zuurpruim ben ik hé?

Uit protest zal ik dus morgen voor de verandering eens niet kijken. 

Dun krantje, veel geleerd

Als de vakantie me ergens tijd voor biedt, dan is het wel aan het lezen van de krant. Ik spoor deze week elke dag naar Brussel, waar het Europees filmfestival plaatsvindt, en op de trein lees ik mijn krant van voor naar achter.

De vaststellingen die ik na het doorploegen van de (dunne!) krant van vandaag deed:

*Mooie verwoording: ‘het is de eerste regering die van niet-regeren het kernpunt van haar bestaan heeft gemaak’, aldus Yves Desmet. Als je dan nog eens stilstaat bij de interne strubbelingen, momenteel bv tussen Joëlle Milquet en Annemie Turtelboom of de niet-benoemde Brusselse burgemeester die de Gordel afwijzen, besef je dat beroepsernst en constructivisme steeds zeldzamer worden. En ik zou als leerkracht bang moeten zijn om mijn mening te zeggen terwijl onze machtshebbers elkaar gewoon dwarsliggen!? Geert Bourgeois houdt zich intussen bezig met het tellen van Nederlandse liedjes op de VRT-radio’s. Ook zinvol.

*Murat Kapplan (of is het nu toch Kapplan Murat?) is vrijgelaten! Dat had zelfs hijzelf niet verwacht. Ik ben niet op de hoogte van het dossier en ik heb geen idee hoezeer deze gangster oprecht bereid is een nieuw leven te beginnen als brave mens, maar is deze vroege vrijlating toch niet een héél klein beetje alarmerend?

*Evenmin worden de Arabische prinsessen die hun huispersoneel mishandelden, gearresteerd. Men is er bij e Brusselse politie gerust in dat ze niet zullen weglopen. Maar misschien had een ruwe arrestatie, gevolgd door een nacht in de cel, de verwende nesten – al was het maar even – aan het denken kunnen zetten!?

*En dan al dat gezeik over het al dan niet heiligverklaren van Pater Damiaan. Wie ligt daarvan wakker? Maar in Rik Torfs’ verklaring, staat alweer een rake opmerking: ‘Wat Damiaan tegenhoudt is zijn relatie met de kerkelijke overheid, zijn opstandigheid. Gehoorzaamheid wordt vaak impliciet als onverenigbaar beschouwd met kritische zin.‘ Damiaan, mijn held! Er is blijkbaar nog niets veranderd.

*Els Cleemput, de woordvoerster van de federale politie is op non-actief gesteld om bizarre redenen. Mij viel vooral de vermelding op dat deze dame ‘wel eens verwikkeld raakte in conflicten die draaiden rond procedures en hiërarchie.’. Herkénbaar! Nog een bewijs dat mensen die hun mond opentrekken nergens geraken!
Verder is deze zaak echt wel te gek. De secretaresse van de commissaris-generaal zou geen andere vrouw aan de top verdragen hebben en haar baas aangezet hebben tot de detachering van de woordvoerster. In de beschrijving van de carrière van deze secretaresse (die met een diploma lager middelbaar een job versierd heeft die bestemd is voor universitairen) staat ook het relaas van een lagere school in Lessen die regelmatig privileges krijgt van de politie. De krant meldt dan droogweg; ‘Geheel toevallig gaan de kinderen van Sylvie Ricour (die secretaresse dus) naar die school’. Ik vind het frappant dat een overduidelijke illustratie van vriendjespolitiek en machtsmisbruik, oogluikend wordt toegelaten. En daarnaast het zoveelste verhaal van mensen die hun werk goed doen maar toch op een zijspoor worden gezet. Benieuwd hoe dit gaat aflopen.

*Tia Hellebaut is een metafoor. In zowel het artikel over de woordvoerster als het artikel over de staking bij Opel komt de hoogspringster ter sprake. Een miraculeuze promotie wordt in het ene artikel een ‘Tia Hellebautsprong’ genoemd, terwijl de vakbonden het opdrijven van de snelheid van de band in een ander artikel vergelijken met het verwachten van Hellebaut dat ze, als ze over 2 meter kan springen, ook over 2m02 kan springen. Interessant dat deze atlete zo haar stempel op de actualiteit kan drukken.

*Gent dreigt de geïndexeerde lonen van zijn ambtenaren (waaronder dus ook een aantal leerkrachten) niet te zullen kunnen betalen… Moeten we het met nog minder uren stellen? Het volgende schooljaar starten we alleszins met minder uren. Het aantal kinderen met een GOK-statuut (Gelijke OnderwijsKansen, dus kinderen die thuis een andere taal spreken, laaggeschoolde ouders hebben, enz. en daardoor dus mogelijk de school verzwakken zodat er extra uren nodig zijn) op onze school bedraagt 38% – wat al niet niks is – maar dat is blijkbaar nog veel te weinig in vergelijking met andere Gentse scholen. Er zijn er zelfs met bijna 100% GOK-kinderen! Begrip dus, maar ook enige ongerustheid.

*En ik ken ook weer eens een wielrenner!Dat overkomt me gemiddeld maar één keer per jaar. Humo had een boeiend interview met Mark Cavendish en met mijn Blokken-deelname in het vooruitzicht, poogde ik enige interesse hiervoor op te brengen. Ook over hem een artikel in mijn krant, maar opvallend genoeg met vrijwel allemaal dezelfde vragen!

*CD van de week is Soft Power (luister hier) van Gonzales (geen relatie tot José Gonzalez). Toevallig zag ik deze week net een film waarin muziek van deze artiest zat, waardoor ik – geheel tegen mijn gewoontes in – de recensie van deze cd las. Nieuwe artiesten leren kennen, gaat bij mij erg moeilijk, dus ik vind het al een hele prestatie dat ik die naam had onthouden. Weer eens een bewijs dat ik alles van films leer.

Om dus maar een zeer afgezaagde, naïef klinkende zin boven te halen: wat zijn kranten eigenlijk toch leerzaam. Jammer dat ik er niet meer aan toekom…

Ahmedden en Mariëtten

Er is al gedebatteerd over hun Nederlands, hun hoofddoeken, hun moskee, hun arbeidssituatie, hun offerfeest, hun ramadan, … Het moment is dan ook gekomen om het eens over het lot van de senior-moslims in ons land te hebben. In Antwerpen is namelijk een discussie losgebroken over het al dan niet oprichten van aparte bejaardentehuizen voor moslims. In Gent is het kerkhof dan weer aanleiding tot politiek gekibbel. Moeten moslims een aparte begraafplaats krijgen?

Ik zie de krantenkop al voor me, binnen afzienbare tijd: “Familie weigert opa te begraven naast allochtoon“. Zou bepaalde partijen mooi uitkomen, zo’n relletje. En ze zouden nog een heel sterk argument hebben ook. De islamieten willen namelijk zelf ook een aparte begraafplaats. Het Gentse Groen!-gemeenteraadslid Meryem Kaçar is zelf moslim en wil volgens de islamitische voorschriften begraven worden. Dat gaat makkelijker als er een apart perceel is voor moslims.

Met andere woorden: racisten en moslims zijn het voor het eerst blijkbaar zowat eens met elkaar. Of beter gezegd: het komt racistische partijen wel goed uit dat de moslims er voor een keer ook niet willen bijhoren. Discussie gesloten zou je zeggen. Vandaar ook dat er in Vlaanderen al al 14(!) gemeenten zijn waar aparte begraafplaatsen voor moslims zijn en we daar eigenlijk nog nooit iets over gehoord hebben.

Het is niet eenvoudig om zomaar een mening te poneren over deze situatie. Ik begrijp alle argumenten wel, maar ergens vind ik het abnormaal dat moslims en ‘anderen’ (want de overigen zijn niet allemaal katholiek) apart begraven worden en iedereen dat goed vindt, terwijl we eigenlijk op alle andere gebied moeite doen om mensen met een ander geloof erbij te laten horen. Of klinkt dat net verzuurd en conservatief?

Wat dus nodig is om van deze schijnbaar inconsequente situatie een topic te maken is ofwel een heel domme Vlaams Belanger die stelt dat moslims er al heel hun leven willen bijhoren en dat ze nu dus niet moeten zeuren om apart begraven te worden; of een rebelse moslim die in één van die 14 gemeenten weigert een familielid op de aparte begraafplaats te laten begraven maar zijn nonkel Ahmed gewoon naast Jules of Mariëtte wil laten rusten. Maar geen van beide zie ik niet meteen voor me (Domme Vlaams Belangers genoeg nochtans).

Samenleven is niet gemakkelijk, maar dat is het evenmin zonder moslims. Maar misschien heeft de discussie rond integratie eindelijk de laatste fase bereikt nu we op een dood punt aanbeland zijn?

Oranje boven

Ik denk niet dat ik op een gefundeerde manier uitspraken kan doen over de verkiezingsuitslagen. Maar enkele bedenkingen en vragen:

*De kracht van subliminale boodschappen (schitterend geïllustreerd in dit filmpje) is groter dan we denken. Hoeveel mensen hebben voor Yves Leterme gestemd simpelweg omdat hij overal te zien en te horen was?

*Had men pakweg Roland Duchâtelet in even grote mate aan het woord gelaten of in beeld gebracht, dan was Vivant nu aan het feestvieren omwille van mooie resultaten. Daar twijfel ik niet aan. En dus vraag ik me af hoe goed mensen eigenlijk nadenken over hun voorkeur? Stemt men niet veeleer voor een persoon dan voor een opvatting? Ik kan me heel wat mensen inbeelden die enkel en alleen voor Leterme kozen omdat hij nu eenmaal als overwinnaar werd voorspeld. Een gigantische self-fulfilling prophecy.

*Als CD&V nu een premier mag leveren en in grote mate kan doorwegen op het bestuur, maken we dan binnen vier of acht jaar niet weer hetzelfde mee, zijnde een zgn. afstraffing en opnieuw een wissel van de wacht? Vangen hoge bomen niet veel meer wind en veranderen mensen niet ineens van politieke kleur omdat ze gewoon eens iets anders willen? ‘Winst en verlies, dat wisselt in de politiek’, zegt Leterme zelf. In hoeverre zijn mensen eigenlijk trouw aan een partij?

*Yves Leterme is een akelige kerel (en dit is wat u zei). Ik vind hem te ernstig en vooral te kunstmatig. Ik heb nooit sympathie gehad voor Dehaene, Tobback, De Gucht e.d., maar die zijn wel geloofwaardig en in zeker mate ’echt’. Ik vond zijn overwinningsspeech koud en geforceerd spontaan. Yves De Smet haalt in De Morgen overigens op schitterende wijze uit naar de Koning der Fermettebewoners.

*Heeft dan niemand de rapporten van de vorige regering gelezen die zowat alle Vlaamse kranten opstelden en waaruit duidelijk bleek dat vooral de kamerleden van Vlaams Belang zeer incompetent waren en een flink loon opstreken voor weinig werk?

*Hoe ernstig moeten we een would-be-politica nemen die tegen de journalisten (en op tv) zei ‘jullie kunnen het steken waar jullie niet willen!’? (Ulla W.)

Meningen: Leterme

Yves Leterme mag dan al heel vriendelijke, persoonlijke mailtjes terug gestuurd hebben naar alle mensen die hem enkele maanden geleden mochten laten weten waar ons bestuur fouten maakte, ik vind hem gewoon een eikel. Afgaande op onderstaande resultaten van de poll, zou de man niet meteen moeten hopen op een premierzitje, maar dit is dan ook verre van respresentatief.
Zou u voor Leterme stemmen, wetende dat hij kandidaat-premier is?

-Nee, ik kan zijn kop niet zijn en zijn gemekker irriteert me: 15%

-Nee, zijn politieke standpunten zijn de mijne niet: 28 %

-Nee, ik wil dat Verhofstadt premier blijft: 25%

-Misschien, afhankelijk van de alternatieven: 5%

-Ja, ik vind hem een goed politicus: 11%

-Ja, ik vind hem een sympathieke en toffe kerel: 0%

-Ja, want het is het enige waardige alternatief voor Verhofstadt: 16 %

 

 

Stubru to the rescue

Vandaag was het blijkbaar smogdag en daarom werd er een maximum snelheid van 90 km/u toegestaan. Daar had ik geen idee van, maar vele anderen blijkbaar wel. Een alerte weggebruiker bracht Studio Brussel op de hoogte dat ze een wagen met een parlementair nummerplaat aan minstens 115 km/u had zien voorbijsnellen. Toch wel een beetje schandalig, zo vond ook Stubru. Enig speurwerk onthulde dat het om de wagen van brulboei Jean-Marie Dedecker ging, die prompt werd opgebeld door presentator Tomas De Soete. Maar de senator was niet opgezet met de berisping, wat resulteerde in het beklagen van de verklikkersmaatschappij en het gouden Kyotokalf. De Decker wierp aldus op dat onze regering in dit akkoord een mooi excuus vindt om burgers te beboeten. Wat er van zij, Dedecker omzeilde zo maar mooi de beschuldigingen en wentelde zich eens te meer in de slachtofferrol. Desondanks moest ik glimlachen. Dat was pas de koe bij de horens vatten, Stubru!

Samen op de goede weg (3)

Toen net voor de verkiezingen in oktober 2006, dit artikel verscheen, heeft dat heel wat reacties los gemaakt. De meeste betrokken politici en heel wat Haaltenaren hebben het gelezen, tot mijn grote verrassing. Een greep uit de gevolgen:

*Willy Michiels laat het artikel afprinten en laat het lezen aan bepaalde kandidaten. Zo kreeg cafébaas Vincent Van Impe te horen, dat het artikel weergeeft wat de publieke opinie is over zijn figuur en dat hij op deze manier uiteraard nooit ernstig zal genomen worden als raadslid.

*Gina Verbestel is in lichte shock wanneer ze vaststelt wat ik van haar beleid vind. Ze steekt haar licht op bij (een onbekend aantal) jonge mensen. Wat ze precies vraagt, is niet duidelijk, maar blijkbaar wil ze de mening weten over het artikel en polst ze of anderen er ook zo over denken. Allemaal wat vaag, maar het is zeker dat Mevrouw Verbestel geschrokken was.

*Leiders van de onafhankelijke jeugd Kerksken (OJK), een vereniging met niet al te jeugdige leiders en verdacht goeie banden met VLD, printen het artikel af. Het wordt opgehangen in een café, waar het volop gelezen wordt.

*Ik ontvang een mail, enkele weken na de verkiezingen: ‘Proficiat met uw artikel over Haaltert en het chipperisme dat alweer hoogtij viert. Zelf stond ik ook op de lijst, maar ik heb me laten beetnemen en ben niet verkozen. Uw verslag geeft een objectieve kijk hoe Meneer Michiels constant aan de touwtjes trekt van zijn marionnetten en de personen waar hij invloed op heeft.‘ Deze persoon wil me nog meer vertellen, maar ik houd de boot even af. Toch krijg ik nog wat belangrijke informatie over de manipulaties van Willy Michiels. Omdat ik wil vermijden dat deze tipgever de blog (onbedoeld) ‘misbruikt’ om wraak te nemen, besluit ik niet verder in te gaan op het verhaal. Toch wil ik met de tipgever ooit misschien nog eens een gesprek hebben.

*Via verschillende mensen verneem ik dat mijn artikel gretig gelezen wordt. Op het gemeentehuis, door gemeenteraadsleden en verkiezingskandidaten. Meer mensen komen met verhalen af. Hoe diverse Haaltertse politici zich op 8 oktober gedragen hebben in en om het stemlokaal, zou voor een leuk artikel kunnen gezorgd hebben, dat echter politiek niet relevant genoeg zou zijn om het hier te plaatsen.

Ik herhaal tot slot nog even mijn beweegredenen voor al deze kritiek:
Kritiek geven is altijd gemakkelijk en cynisme en arrogantie leveren eigenlijk niets op. Volgens bepaalde normen is het in Haaltert immers goed wonen, zullen velen beweren, terwijl ze nog maar eens zwaaien met de opvallend lage gemeentebelasting. Toch wil ik op deze manier reageren op de manier waarop mijn geboortedorp bestuurd wordt, en ik hoop daarbij een zekere neutraliteit bewaard te hebben – maar hoge bomen vangen nu eenmaal meer wind. In Haaltert heerst echter een typische gelatenheid en misplaatste trots tegenover de capriolen van Willy Michiels en de conservatieve burgerlijkheid die het bestuur tentoonspreidt. Ik wil geen wonderen verwachtten van de heren en dames aan de top, maar wel een overdachte visie, een degelijk plan, een authentieke inzet. Dat is ver zoek in het dorp dat de 21e eeuw weigert te betreden.

Interview met Roger Coppens

Een tijdje geleden publiceerde Het Nieuwsblad een interview met de nieuwe Haaltertse burgemeester, Roger Coppens. Uiteraard kunt u het hier nalezen, mét mijn commentaar (in het groen).

U bent 60 jaar en voor het eerst burgemeester: is dit een politieke droom die eindelijk uitkomt?
Eigenlijk niet, want ik heb nooit de ambitie gehad om burgemeester te worden. Ik ben achttien jaar actief geweest bij het OCMW waarvan de laatste twee termijnen als voorzitter. Ik ben nogal geëngageerd, wil graag iedereen helpen. Kortom: het OCMW was mijn ding . Iedereen weet wel dat Willy Michiels eigenlijk burgemeester had moeten zijn, maar hij heeft zijn voordracht niet ingediend (Michiels wacht de uitklaring van een aantal gerechtelijke dossiers af, nvdr ). Michiels en ik hebben de overeenkomst dat ik plaats ruim zodra hij burgemeester kan worden.’
Wat een openheid. Allereerst geeft onze burgervader gewoon toe dat het burgemeestersambt niet echt iets voor hem is. Van motivatie gesproken. Dat Michiels bovendien als een dirigent achter hem staat en dus eigenlijk de echte burgemeester is, zou nog als een publiek geheim bestempeld kunnen worden, maar nu wordt het gewoon openbaar meegedeeld.

U vindt het blijkbaar niet erg dat u eigenlijk maar interim-burgemeester bent?
Nou ja, zo kun je het misschien wel stellen. Valentine Tas zat vroeger in dezelfde positie als ik nu. Iedereen weet dat Willy Michiels diegene is die alles laat draaien. Hij heeft de touwtjes in handen. En dat is maar goed ook. De hele ploeg kan zich aan hem optrekken; zijn ideeën slaan nog altijd aan bij de bevolking.
De man gaat gewoon verder met onthullingen! Ook Valentine is al die jaren een speelbal geweest. Goed, dat wist de modale Haaltenaar eigenlijk ook wel, maar blijkbaar hoeft er geen enkele moeite meer gedaan te worden om dat nog enigszins te verhullen. Meteen wordt de zinloosheid van verkiezingen in Haaltert bevestigd.

De VLD verloor op 8 oktober – ietwat verrassend – haar absolute meerderheid. Is daar een verklaring voor?
Op 8 oktober hebben we één zetel moeten inleveren, waardoor we onze absolute meerderheid plots kwijt waren. Dat was een verrassing want uit het Grote Buurtonderzoek bleek Haaltert globaal erg tevreden over het bestuur. Op basis daarvan droomde Michiels zelfs al van een extra zetel. We zijn op twaalf gestrand. Het verlies hebben we aan onszelf te wijten. Er kwam wat interne kritiek over de politiek rond de centrumwerking en dat heeft ons uiteindelijk een zetel gekost.’

CD&V was lange tijd in de running om mee te besturen: waarom viel de keuze toch opnieuw op SP.A?
We hebben lange tijd gesprekken gevoerd met CD&V, maar uiteindelijk zou een coalitie met CD&V betekenen dat we een mandaat zouden moeten inleveren. Bovendien zijn sommige CD&V’ers moeilijk te verzoenen met Michiels, wat in deze een onoverkomelijk probleem was. Uiteindelijk hebben gekozen voor een voortzetting van de coalitie met SP.A. Die heeft nog steeds één schepen maar met iets meer bevoegdheden dan vroeger. SP.A heeft het goed gespeeld, wat haar goed recht is.
Een mooi staaltje van plattelandspolitiek, waarbij in de discussie over coalities op geen enkel moment over de thema’s of programma’s wordt gepraat. Het is ook de vraag waarom het zo lang geduurd heeft vooraleer Haaltert een nieuw bestuur had, als de reden eigenlijk zo simpel is. Al op 9 oktober moet de VLD geweten hebben wat de plannen waren. Of misschien zelfs nóg eerder.

Persoonlijk haalde u een mooie score, maar zes partijgenoten deden nog beter. Waarom werd Gina Verbestel, die na Michiels de meeste voorkeurstemmen kreeg, bijvoorbeeld geen burgemeester?
Wat Gina Verbestel betreft: die kon en wou zich niet vrijmaken voor het burgemeestersambt. Dat is begrijpelijk: je wordt voor zes jaar verkozen en als je niet wordt herverkozen is het niet altijd evident om je carrière weer op te nemen. Dus met andere woorden: ze wist vooraf dat ze er niets zou van bakken. Eindelijk zelfkennis. Maar veel frappanter is toch wel het feit dat de nieuwe burgemeester dus overduidelijk iemand moest zijn die politiek ‘dood’ was. Iemand die zonder enig probleem een stap opzij doet wanneer Michiels dat vraagt. Willy Impens is al een eind in de zestig. Dit slaat echt nergens op. Coppens is zelf ook al zestig en Michiels is zelfs al de 70 voorbij! Peter De Smet is wel jong en is nu voor het eerst schepen geworden. We moeten kijken hoe hij evolueert. Of hij braaf genoeg naar Michiels luistert. Wim Allaer had ook een optie kunnen zijn, maar hij is niet echt geliefd bij de bevolking. ?? Hoe komt hij dan aan al die stemmen? Nee, Allaer zou wel eens een eigen mening kunnen formuleren. Hij is dus niet meer of minder geliefd bij de bevolking dan anderen, alleen is hij niet zo populair aan cafétogen. De keuze is op mij gevallen, allicht ook omdat ik met de meeste inwoners van Haaltert goed overweg kan. De meeste? Hoeveel zouden dat er zijn en wil Coppens daarmee zeggen dat anderen met teveel inwoners overhoop liggen? Of wil hij gewoon zeggen dat hij nooit is opgevallen en dus de minst controversiële figuur is?  Opvallend is trouwens dat er met geen woord gerept wordt over Lisette De Rijck, echtgenote van Michiels, die het derde meeste stemmen haalde. Maar uiteraard nooit een ernstige kandidaat op de lijst was.

Maar de VLD kiest andermaal niet echt voor verjonging.
Michiels denkt nog altijd dat ik een jong element ben (lacht). Zelf zegt hij voortdurend dat hij niet tot zijn 75ste in de politiek wil zitten. Niet geloven. Michiels is immers binnen enkele jaren al 75 en als hij er mee zou willen ophouden, vanwaar dan al dat gefoefel? De verjonging is er, maak je maar geen zorgen. Peter De Smet is nu schepen en na drie jaar zal ook Willy Impens een stap opzijzetten en plaats ruimen voor Nathalie Meganck. Zij was de voorbije zes jaar gemeenteraadslid, maar wou zich graag inwerken vooraleer het schepenambt op te nemen. Welnee. Meganck wil niets liever dan schepen te worden, maar Michiels moet zoveel mensen ‘belonen’ voor hun medewerking, dat hij de schepenambtjes wel moet verdelen. Om de gemoederen te sussen, werd er hier en daar wellicht een bouwgrondje of geldsommetje overgedragen.

Uit het Grote Buurtonderzoek bleek Haaltert behoorlijk tevreden. Maar op de betaalbaarheid van woningen viel wel wat aan te merken: als oud-voorzitter van het OCMW weet u wellicht waar het schoentje knelt.
Aan het woningprobleem hebben we via het OCMW iets proberen te doen via het sociaal verhuurkantoor. We hebben negen appartementen en vijftien woningen. Intussen is er wel het spreidingsplan gekomen van de politieke vluchtelingen die meteen al een aantal van die woningen betrekken. Er zijn daarnaast ook onderhandelingen geweest met Veilig wonen ; het oude schoolgebouw in Kerksken zou worden verbouwd, maar dat is niet doorgegaan. Wij willen nu via de modernere formule van de zorgflats daar een oplossing voor vinden. Het OCMW heeft ook nog twee hectare grond liggen in een woonuitbreidingsgebied, maar dat raakt maar niet aangesneden. Intussen is het wel al gecatalogeerd als bespreekbaar .”

Wat is de grootste uitdaging waar Haaltert voor staat?
Wij willen de financiële toestand van de gemeente handhaven. Haaltert heft amper 6 procent personenbelasting, wat het laagste is van de hele streek. Daarnaast heffen we 1.250 opcentiemen, rekening houdend met het feit dat één opcentiem in Haaltert minder duur is dan één opcentiem in Erpe-Mere. Hoe we daarin slagen? Door elke euro twee keer om te draaien en door een degelijk personeelsbeleid.

Eindelijk een bestuur voor Haaltert

In Haaltert is men er in de afgelopen week dan eindelijk in geslaagd een bestuur te vormen. De strijd om de zetels verliep niet van een leien dakje. Er diende heel wat beloofd en bedisseld te worden vooraleer VLD de knoop doorhakte. Kersvers burgemeester Roger Coppens gaf op Kanaal 3 toe dat VLD de voorkeur aan SP.A gaf voor een coalitie, om de kinderlijk eenvoudige reden dat  coalitiekandidaat CD&V twee schepenmandaten wou en de SP.A zich tevreden verklaarde met één. Dus kozen we voor deze laatste partij.’ Kortom: van enig overleg op het vlak van de respectievelijke programma’s of ideologieën is geen sprake geweest. Wie de laagste eisen stelt, wint de pot!

Nu had VLD die zekerheid van de meerderheid sowieso. Vlaams Belang staat er met drie zetels ogenschijnlijk wel geïsoleerd bij, maar ook deze legislatuur zullen zij immers braaf het door VLD uitgestippelde parcours volgen. Het komt er haast op neer dat VLD 15 in plaats van 12 zetels heeft. We kunnen zelfs stellen dat het cordon sanitaire in Haaltert een loos begrip is – als de Haaltertse would-be politici al weten wat dit inhoudt. De postjesverdeling impliceerde immers het nodige informele overleg tussen de twee partijen. Wat eigenlijk … niet mag!
Dat brengt ons bij de vraag waarom het maar liefst 10 weken geduurd heeft vooraleer onze politici een consensus bereikten. Niet het vormen van de coalitie was zo tijdrovend, wel de manipulaties van de VLD en onze heerser Willy Michiels zelve. De man kan geen burgemeester worden wegens zijn foute verleden, maar deed er wel alles aan de zaken naar zijn hand te zetten. Zo vond hij in de figuur van Roger Coppens een dociele, onopvallende en onbesproken vervanger. Michiels zelf blijft eerste schepen, maar liet wel verstaan dat hij wegens zijn leeftijd allicht niet de hele bestuursperiode zal zetelen en ‘na overleg met de partij en op het gepaste ogenblik’ bereid is zijn mandaat aan een jongere kracht over te dragen. Dat valt moeilijk te geloven. Zou dit niet gewoon een manier zijn om de volgelingen kort te houden? Niemand zal zich aan enige kritiek wagen als ze daardoor de kans zien wegglippen om zelf eens deel uit te maken van het college. Maar dit is natuurlijk een weinig sympathieke veronderstelling! Slecht karakter zeker? Manipulaties… hoe kom ik erbij?

Tweede schepen wordt Wim Allaer, de man die letterlijk een bril draagt. Hij kwam zwaar onder vuur te liggen omdat het nieuwe dorpsplein volgens de handelaars te weinig parkeerplaatsen had. Een detail in deze kwestie is overigens dat één van de protesterende middenstanders Willy Allemant is – bijgenaamd ‘den beatle’. Die steunde de actie vanuit zijn positie als stoffenhandelaar – door gratis zwarte stof  voor symbolische rouwvlaggen te schenken aan de actiegroep – maar uiteraard kwam dit hem als politicus in spe goed uit. Meneer Bietel was toen immers kandidaat voor het Vlaams Belang en droeg dus graag bij aan de verzuring. Slim gespeeld. Hoewel de eerlijkheid ons gebiedt te melden dat Meneer Allemant in het verleden ook anderen steunde met gratis stof. Maar terug naar meneer Allaer. Die kreeg 890 voorkeurstemmen, wat hem slechts negende maakte in de ‘rangschikking’. Toch worden alle meer succesvolle kandidaten gewoon overgeslagen! Wat zouden die daar zelf van vinden? Lisette De Rijck, echtgenote van Willy Michiels en met 1586 voorkeurstemmen derde in rij, zal het een zorg wezen. Haar kandidatuur was sowieso al een grap. Maar minstens vijf anderen worden wel benadeeld. Tenminste, politiek gezien dan. Benieuwd hoeveel bouwgronden en aardige sommetjes hen werden toegeschoven.

Mevrouw Gina Verbestel, voormalig schepen en nog behoorlijk onder de indruk van een vorig artikel hier, mag het OCMW mee gaan besturen. Daar zullen haar goede bedoelingen beter tot zijn recht komen. Op de foto gaan staan met jubilarissen zal er helaas niet meer bij zijn. Zij werd aldus vakkundig op een zijspoor gezet. Willy Impens, die nochtans 583 stemmen meer op zijn naam had dan Allaer, moet zijn bestuurszitje binnen drie jaar afstaan aan Nathalie Meganck, Dat wordt uw afscheid, meneer Impens, want wie gaat zich binnen zes jaar nog herinneren wat uw bijdrage was? Wat Juffrouw Meganck er zelf van zal bakken, is afwachten. Ik geef haar voorlopig het nadeel van de twijfel. Ook twee andere kandidaten die meer stemmen dan Allaer haalden, moeten een zitje delen. Peter De Smet,  - vast wel ergens goed in, al weten we nog niet waarin – mag vier jaar zitten en laat zijn opgewarmde stoel dan aan onze voormalige burgemeester Valentine Tas. Een zet waar goed over nagedacht is. Mevrouw Tas – die vanuit bepaald opzicht haar kiezers in de vorige legislatuur toch een beetje in het ootje nam door haar ambt op te geven en zich vervolgens toch weer verkiesbaar te stellen – zal dus in 2010 weer opgevist worden, wellicht met het oog op de verkiezingen van 2012. Tegen die tijd beginnen haar jaartjes waarschijnlijk door te wegen, maar Mevrouw Tas verklaarde om ‘’de tendens van verjonging en vernieuwing in het bestuur van Haaltert” te steunen en haar beloofde plaats eventueel ter beschikking te stellen aan een jongere partijgenoot. Met andere woorden, er zit nóg een postje in de pijplijn! Dat wordt azen. De vijfde schepenzetel tenslotte zal binnen de SP.A worden verdeeld over twee mensen… Wat een stoelendans.

Het ergste van al dit gekonkelfoes is dat nog maar eens blijkt waar de motivatie schuilt van al deze figuren. Ze hebben immers één ding gemeen, en dat zijn de eurotekens in de ogen. Een gigantisch cliché dat in Haaltert maar al te waar blijkt te zijn. Een schepenambt wordt flink betaald, een zitje in de gemeenteraad levert ook al een dikke zakcent op en dan zijn er nog al die andere plaatsjes in de politieraad, OCMW-raad en vele andere raden waar een afgevaardigde nodig is. Mochten de heren en dames politici van Haaltert iets meer ruggengraat hebben, ze zouden zelfs over lijken gaan voor die goedbetaalde positie.

Ter Zzzzzzake

Regelmatig laat ik het duidingsprogramma Ter Zake als achtergrondgeluid fungeren. Dat was ook vandaag het geval, toen de discussie om de uitslag van de Nederlandse verkiezingen draaide. Sigfried Bracke had Patrick Dewael en Willy Claes te gast. Nu wil ik echt geïnteresseerd zijn in politiek en de wereld om me heen, maar djeezes wat was dit saaaaaaaaaaai! Ik wil mijn eigen interesse niet als de norm opvoeren, maar ik vraag me toch af hoeveel kijkers nog geboeid kunnen luisteren naar dit slaapverwekkende gedoe. Van een nicheprogramma gesproken. Voor slapelozen: dit programma wordt de hele nacht herhaald.

Samen op de goede weg (2)

Het artikel in Het Volk over het bestuur van Haaltert, laat ook Phaedra Van Keymolen van CD&V aan het woord als lid van de oppositie. Zij geeft nog de indruk ergens voor te staan en durft enigszins kritisch te zijn. Zo vergelijkt ze het schepencollege van Haaltert met een feestcomité. ‘De schepenen hollen van de ene receptie naar het andere volksfeest, waar ze met veel bombarie hun ding doen.’ Phaedra verwijst ook naar het gebrekkige sociale beleid en de onderbezetting van de politie tijdens het weekend. Toch is het maar de vraag in hoeverre de CD&V beterschap te bieden heeft. Lijsttrekker Roger Van Keymeulen was enkele legislaturen geleden immers al een keer schepen en maakte toen bijzonder weinig indruk. Zo was hij ook verantwoordelijk voor het jeugdbeleid, wat hij altijd goed verborgen wist te houden. Meer zelfs, toen hem gevraagd werd de problematiek rond de jeudglokalen aan te pakken, antwoordde hij doodleuk: ‘Ach, ik zal wellicht toch niet herkozen worden als schepen, dus hou ik me daar nu niet meer mee bezig.’. Steek gerust nog een sigaretje op Roger, dan wordt u toch ergens door gekenmerkt. Achter hem staat een ploeg met veel enthousiasme maar weinig ervaring of maatschappelijke betekenis.

Groen! is in Haaltert zo goed als onzichtbaar. Deze partij zetelt momenteel met één zetel in de gemeenteraad, maar voor de huidige verkiezingen doen ze geen moeite meer. De sociale betrokkenheid van de achterban is wellicht kleiner dan de aantrekkingskracht van de groententuin en de 11.11.11-acties.

Die zetel van Groen! hoopt Het Vlaams Belang wellicht te kunnen innemen, momenteel ook al met één zetel aanwezig in de gemeenteraad. Lijsttrekker en gemeenteraadslid Antoine Geerts kon men op de lokale televisie meermaals kinderlijk zien kakelen tegen zijn chihuahua’s. Toch is het vooral zijn manier van politiek voeren die van hem een schertsfiguur maken. Zo pakt hij uit met de vertrouwde thema’s ‘veiligheid’ en ‘vreemdelingenbeleid’, maar daar is geen enkele aanleiding toe. Haaltert beschikt over amper 168 vreemdelingen op 17253 inwoners, en daar heeft niemand last van. Mochten zij al criminele intenties hebben (en waarom zouden ze?), moeten ze het in ons olijke dorpje bovendien opnemen tegen dealende bejaarden en analfabete marginalen. Die laten hun terrein niet zomaar afnemen. Het misdaadpercentage bedraagt overigens toch maar 5%. Trouwens, als zelfs ons burgervader niet eens van onbesproken gedrag is en dat gul getolereerd wordt, zou Geerts zich dan niet beter op andere zaken focussen? Dat er meer bushokjes moeten komen is misschien waar. Maar wie gaat hier wakker van liggen? Dat er regelmatig referenda moeten georganiseerd worden, is een tweede eis van deze partij. De vraag is echter of de Vlaams Belang-kiezer het woord referendum kan uitspreken, laat staan begrijpen. Sterker zelfs, kennen de Haaltertse partijleden zelf dit woord wel? Eén blik op de lijst doet meteen vermoeden dat het gezamenlijk IQ van deze doemdenkers niet hoger ligt dan Hitler zijn hand boven zijn hoofd kon steken. En Hitler was een klein ventje.

Ergens dwaalt er ook nog een Sp.a rond in Haaltert. Die hangt zijn karretje met twee zetels aan de VLD-koets om zo mee de meerderheid te vormen. Opvallende, laat staan kleurrijke, figuren kent deze partij eigenlijk niet. Allemaal mensen van onbesproken gedrag? Wie niets doet, niets misdoet en dat brengt ons natuurlijk bij de positieve kant van het Haaltertse bestuur. Onder voorwaarde dat men een beetje kan relativeren, valt er flink te lachen met de plaatselijke politici. Ze vinden zichzelf allemaal te belangrijk, koesteren een gedachtegoed uit de jaren ‘50 en hebben eigenlijk allemaal weinig kaas gegeten van beleidvoering. In Haaltert speelt politiek zich nog gezellig af onder de kerktoren en op de voetbaltribune en men krijgt er alles geregeld met één telefoontje.

Waarom nu dit artikel? Kritiek geven is altijd gemakkelijk en cynisme en arrogantie levert eigenlijk niets op. Volgens bepaalde normen is het in Haaltert immers goed wonen, zullen velen beweren, terwijl ze nog maar eens zwaaien met de opvallend lage gemeentebelasting. Toch wil ik op deze manier reageren op de manier waarop mijn geboortedorp bestuurd wordt, en ik hoop daarbij een zekere neutraliteit bewaard te hebben – maar hoge bomen vangen nu eenmaal meer wind. In Haaltert heerst echter een typische gelatenheid en misplaatste trots tegenover de capriolen van Willy Michiels en de conservatieve burgerlijkheid die het bestuur tentoonspreidt. Ik wil geen wonderen verwachtten van de heren en dames aan de top, maar wel een overdachte visie, een degelijk plan, een authentieke inzet. Dat is ver zoek in het dorp dat de 21e eeuw weigert te betreden.

Maar hoe ging het verder na dit artikel?

Samen op de goede weg (1)

Naar aanleiding van de verkiezingen, deed de krant Het Volk/ Het Nieuwsblad een grootschalig buurtonderzoek over de tevredenheid van de burger over zijn gemeentebestuur. In Haaltert, dat ingedommelde dorpje naast Aalst, bleken veel contente mensen te wonen. Waarnemend burgemeester en bingokoning Willy ‘Chipper’ Michiels lijkt nog niets van zijn populariteit verloren te hebben.

In Haaltert heeft de VLD een absolute meerderheid. De burgemeester is eigenlijk Valentine Tas, maar die had er in 2004 plots geen zin meer in en liet de gemeente over aan de man die officieus al 20 jaar aan de touwtjes trekt, Willy Michiels. Deze man heeft een miljardenimperium opgebouwd met gokspelen en beschouwt Haaltert als zijn eigen koninkrijk. Niet dat de grijsaard zich als een tiran opwerpt, integendeel. Met gulle hand deelt deze man, die al enkele keren in aanraking kwam met het gerecht op verdenking van corruptie, zijn fortuin uit aan zijn onderdanen. In ruil kan de welstellende vorst al jaren op de stem van de Haaltenaar rekenen. Een burgemeestersjerp zat er echter lange tijd niet meer in. In 1988 stak toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Louis Tobback immers een stokje voor zijn benoeming tot burgemeester vanwege zijn slechte reputatie. In Haaltert trekt geen mens zich daar iets van aan. Volgens het onderzoek van Het Volk stemmen vooral laaggeschoolden en sociaal zwakkeren voor Michiels. De horigen zijn hun beschermheer duidelijk dankbaar. 

Die vergelijking dringt zich ook op wanneer we eens kijken hoe Michiels Haaltert modelleert naar zijn ideaalbeeld. Zo werd enkele jaren geleden een spuuglelijk administratief centrum neergepoot in Haaltert. Een architecturaal knoeiwerkje dat doet denken aan een combinatie van een reusachtige fermette en een landelijk kasteeltje. Vorige week werd het volledig heringerichte Sint-Goriksplein geopend. Naast de kerk pronkt een compleet misplaatste antieke fontein, die Michiels op eigen kosten uit de Provence liet overbrengen. Bij het ontwerpen van het plein zelf, werd een hedendaagse of moderne aanpak strikt vermeden. Haaltert gaat resoluut voor de landelijke look wat vooral heel erg nep overkomt. Zo vallen er nog wel meer anachronismen vast te stellen in het dorp dat weigert de 21e eeuw te betreden. 

De VLD is echt Michiels zijn partij. De verkiezingscampagne toont ons een ridicuul uit zijn krachten gegroeide koets waarin alle 24 glunderende partijleden samengepropt zitten. Op de bok zit Michiels zelf, zweep in de hand en hoge hoed op het hoofd. Een vierspan paarden staat fier te wachten op een startsein. Samen op de goede weg, maar hoe snel gaat dat met een paardenkoets? Een veelzeggend beeld.

Laat ons ook eens kijken wie er nog zoal op de lijst staat van VLD. Op de tweede plaats prijkt Impens Willy. ‘Ieders vriend’, zegt hij zelf en dat zegt genoeg. De politiek heeft eigenlijk geen mensen nodig die iedereen te vriend willen houden. Op de volgende plaats glundert Van Vaerenbergh – Verbestel Gina. Deze voormalige huismoeder kent iedereen van de wekelijkse kiekjes van goudenbruiloftvieringen en recepties  in het infoblad. De voorbije zes jaar was mevrouw Verbestel o.a. schepen van jeugd, een functie waarin zij het jeugdbeleid zodanig verpamperde en paternaliseerde dat het momenteel comateus te noemen valt. Als de jeugdlokalen er maar proper bijliggen en de kinderen geen tak op hun hoofd krijgen wanneer ze in het bos lopen. Intussen krijgen de jeugdbewegingen het steeds moeilijker leden te recruteren en wordt de jeugdlokalenproblematiek nog maar eens snel-snel opgelost. De blunders van Mevrouw Verbestel, die zes jaar geleden vanuit het niets schepen werd en bij haar eerste jeugdraad vroeg wat een joint eigenlijk was, hebben zich doorheen de jaren opgestapeld. Zo trachtte ze onder impuls van de publieke opinie (lees: twee kletswijven die hun beklag deden) het succesvolle jeugdhuis De Faar te sluiten wegens  - haar stokpaardje – onveiligheid. Een onderzoek van de brandweer wees het tegendeel uit. Meermaals liet ze blijken geen benul te hebben van wat jeugdwerk eigenlijk is. Ze hield de verenigingen jarenlang aan het lijntje in hun zoektocht naar een nieuw lokaal. Ter haar verdediging: het was wederom Michiels die aan de touwtjes trok en die haar in de waan liet dat er een oplossing kwam. Het gedoe rond de verdeling van het kleine schooltje in de Ekent  als verblijfplaats voor de jeudgverenigingen – een spelletje waarin ook VLD-raadslid Meganck Nathalie een bedenkelijke rol speelde door flink mee te lobbyen voor een bepaalde vereniging - was een toppunt van misleiding en geknoei. De papierberg en reglementen waar de jeugdbewegingen mee overstelpt worden, zijn toegenomen. De beschikbaarheid en het professionalisme van de ambtenaren van de jeugddienst, flink gedaald. De mentaliteit van Mevrouw Verbestel is die van een conservatieve kleuterjuf. Bovendien bewees ze onlangs nog, toen ze de grond even te heet onder haar voeten voelde worden op de jeugdraad, dat ze het persoonlijke niet van het professionele kan onderscheiden en ze dus politiek voert op het niveau van een… tja, landelijke gemeente.

En de achterban? Allaer Wim – de bezieler van het vernieuwde plein – poseert vooral graag met een bril in de hand. Een stereotiep attribuut dat hem als de intellectueelste van de partij moet doen uitkomen – iets wat wellicht nog klopt ook, als je de rest van de lijst bekijkt. De Smet Peter doet het ‘zuiver op karakter’. Niet met deskundigheid of talent dus. Blijven aanmodderen, Peter! Van den Steene Dany (hebt u intussen ook door hoe belachelijk het is uw familienaam voor uw voornaam te zetten, zoals alle VLD-kandidaten?) is ’steeds paraat!’. De Schutter Marc is ‘daadkrachtig ten dienste’. Als zijn gezondheid het toelaat en hij mag van zijn vrouw, dan wel.

Twee kandidaten verdienen speciale aandacht. De Ryck Lisette is de echtgenote van Michiels Willy. Zij staat in Haaltert en omstreken bekend als een gezellige feestvierder, die elke gemeenteraad bijwoont om nadien een ‘calleken’ te gaan drinken. Politieke merites: nul. Er waren vrouwen op de lijst nodig en Lisette heeft dan maar ja gezegd. Wellicht toen ze al een calleken of twee binnen had. Stemmen verzekerd weliswaar. Idem voor Van Impe Vincent. ‘Geen woorden, maar daden” is de slogan waarmee deze cafébaas zichzelf aanprijst. Logisch als je nauwelijks kan lezen of schrijven. Deze schreeuwlelijk was aanvankelijk slechts een primus in het voeren van toogpolitiek. Omdat zijn etablissement op het nieuw aangelegde plein ligt en de werken hem nogal wat overlast bezorgden (waarop hij de werken zo wist te manipuleren dat zijn terras werd aangelegd voor het zomer werd), kwam Van Impe in aanvaring met Allaer. Al dat gescheld leverde hem vogens de ondoorgrondelijke wetten van de logica een plaats op de VLD-lijst op. Als deze man verkozen raakt, bereikt de Haaltertse politiek een dieptepunt en kan men pas echt van een aanfluiting van de politiek spreken.

Extra aandacht nog voor onze burgemeester. Mevrouw Tas Valentine, bekend om haar excentrieke kapsel, heeft haar politieke carrière vooral te danken aan de zetjes die ze kreeg van meer doorwinterde politici, zoals mijn eigen grootvader destijds. Op eigen kracht heeft ze eigenlijk nooit veel bereikt en bovendien schrijft ze slaapverwekkende speeches. Twee jaar geleden hield ze het bestuur van de gemeente voor bekeken, om nu doodleuk weer op de lijst te staan.

Is er nog een toekomst voor deze gemeente? We zoeken het morgen verder uit! 

En wat gebeurde er nadien?

volksonvertegenwoordiger

Nee, ook ik had nog nooit van de Vlaamse volksvertegenwoordiger (sp.a) Michèle Hostekint gehoord – we kunnen ze niet allemáál kennen. Maar mevrouw Hostekint – vrolijke naam trouwens – kwam gisteravond wel haar zegje doen in Ter Zake. Daarbij maakte ze eerst een mooie taalfout – ‘Heel de straten van Parijs liepen vol…’ – om even later met een zelfbedacht woord op de proppen te komen: ‘Als men dat soort maatregelen onoverlegd neemt…’

Niet flink, mevrouw. Maar niet klagen, u wordt toch maar mooi op deze blog vermeld!