Mensenkennis of zelfkennis?

Eén van mijn leerlingen tegen haar moeder: “Volgens mij is Sven stiekem jaloers op zijn broer, want zijn broer is kunstenaar, en Sven zelf zit iedere dag met vervelende kinderen opgescheept.”

Is’t heus?

Volgens het één-jorunaal is Prins Laurent een grote muziekliefhebber. Ter staving van deze bewering: ‘Hij heeft thuis zelfs een heuse muziekinstallatie staan!‘

Amai, dat zou ik wel eens willen zien, zo’n heuse muziekinstallatie. Misschien komt er ooit een moment dat ook de gewone burger zich een heuse muziekinstallatie kan aanschaffen. Ik ga alvast op internet eens zoeken wat dat precies is, zo’n heuse muziekinstallatie. En als ik ook zo’n heuse muziekinstallatie heb, ben ik ook een muziekliefhebber! Eindelijk!

Televisionele Waarneming n°551

Waarde lezer, het ligt niet in mijn bedoeling u hier een dagelijkse samenvatting van Man Bijt Hond te serveren. Maar ook vandaag wist dit programma de mensheid weer schitterend te vatten, met hilarische conversaties in die je zo gek niet zou kunnen bedenken. Is het niet ter uwer vertier, vind ik er zelf wel plezier in er vandaag weer eentje uit te plukken:

Winkelierster: ‘Ik ben een boek aan het lezen van Dante. Kent u dat?
Marina-achtige klant: ‘euh… neeje’
Winkelierster: ‘Ah, leest u geen boeken?
Klant: ‘Feitelijk nie…’
Winkelierster: ‘Ah ja, Dante, dat is literatuur hé!’
Klant (gretig): ‘Maar ik lees vree graag den Dag Allemaal, daar staan vanachter altijd waargebeurde feiten in over ziektes en mensen die vanalles voorgehad hebben. Dat lees ik graag!’
Winkelierster: ‘Ah ja… awel ja, … (stilte) Dat interesseert mij eigenlijk niet hoor. Dante, ja. Maar er zijn ook minder moeilijke boeken hoor! Kent u de Millenniumreeks niet van Stieg Larsson? Zeer goede detectives’.
Tweede klant: ‘Oe nieje, da lezekik allemaal nie. Maar kent ge ‘Aspe’ dan nie? Dat zijn toch ook detectives. Als ik dan een boek zou willen lezen, zou ik dat dan toch pakken…’

Leve de geletterde mens! Maar als ze nog klanten over de vloer willen, zal deze winkelierster haar winkelconveraties wel mogen aanpassen…

Verder drong een man er bij de cameraploeg hevig op aan mee naar zijn huis te komen, om naar zijn watervaraan te komen kijken. Zelden werden ze zo slecht ontvangen, want de vrouw des huizes zag dit helemaal niet zitten. \’Ik ben niet gekleed of geschminckt of iets! En ik ben aan het strijken, zie dat hier liggen!\’ En prompt werd de ploeg aan de deur gezet tot het huis enigszins aan kant was. Mevrouw weigerde verder in beeld te komen.

Wel, ik vind dat leuke televisie. Die iedereen in zijn waarde laat, uiteraard.

Maar nu toch even genoeg over Man Bijt Hond. Of het Verantwoord Tijdverlies begint nog op deze ietwat bizarre blog te lijken, waarop een dame doet alsof ze zelf meespeelt in Thuis, nog zo ’n tv-programma tjokvol fascinerende personages, levensechte dialogen, welklinkende dialecten, grandioze plotwendingen en hartverscheurende emoties!

Televisionele waarneming n°550

De Man Bijt Hond-ploeg valt binnen in een café met zwarte barvrouw:

- Klant 1: ‘Wij waren dat niet gewoon. In ons dorp woonde enkel een Marokkaan, maar die zag er uit als een Belg’

- Klant 2: ‘Die zwarte is nu voor ons geen zwarte nie meer, maar een persoon!’

Ze krijgt vorm, onze multiculturele samenleving. Maar wat voor vorm?

De taal van Thuis (3)

“Zijde gij bij d’oeren geweest of nie?”

“Ik wil van geen van jullie beiden een nier!”

Lang geleden gruwelde ik met regelmaat om het schabouwelijke taalgebruik in de Thuissoap. Dan maar zoveel mogelijk wegkijken, maar nu ik na een weekje bosklas uitgeput op de zetel neerzak en daarbij bovenstaande flarden scenariowerk van torenhoog niveau opvang, rijst de vraag of deze populaire serie iedere week zo grandioos tussen onbevattelijkheid en absurdisme balanceert. Woont David Lynch in Vlaanderen?

Televisionele waarneming n°549

- ‘De inirichting laat ik volledig aan Wendy over, die heeft daar vernieuwende ideeën over’

- ‘En Wendy, hoe denk je het restaurant vernieuwend in te richten?

- ‘Door de oude sfeer van het gebouw te bewaren en met een oude archiefkast enzo.’

Welk woord uit het woord ‘vernieuwend’ hebt u niet begrepen, beste Wendy?

Televisie in 2008

Had ik nog genoteerd op een briefje dat ik bij het opruimen tegenkwam: de feedback van Marcel Vanthilt op de poging van Geena Lisa en haar achtergrondzangeressen om deel te nemen aan het Eurosongfestival: ‘Mijn vrouw heeft ook 3 vriendinnen, en die gaat daarmee winkelen en naar een optreden van Clouseau, maar gaat daarom nog niet deelnemen aan Eurosong.’

Hèhèhè.

Diepzeedenken

De bioscoopgroep Utopolis organiseert, ergens hier ver vandaan, een Men’s Night, in navolging van de befaamde damesavonden.

De organisator gaf wat uitleg bij de cafésfeer die nagestreefd bij het initiatief, met bier, auto’s, een kicker en lingeriemoddellen: ‘We hebben diep nagedacht over wat mannen bezighoudt. We kwamen bij twee zaken uit: vrouwen en auto’s.‘

Dat moet nogal een denkproces geweest zijn, zeg.

Qué?

Marie (11): ‘Wist je dat het nog maar de eerste keer is dat ik naar Werchter mag??!!’

____________________________________________________________

Baris (een leerling): Je zal zien, ik zal mijn map wel meehebben morgen.

Ik (een beetje schamper, want zijn toon staat me niet aan): Ah? Ik ben benieuwd.

Baris: Benieuw maar!

Qué?

“Trying is the first step towards failure!”

Homer Simpson

Qué?

Big Brother (met vervormde stem, u kent dat wel):

‘Wat ga je doen met die 10.000 euro?’

Kandidate:

‘Mij siliconen laten zetten…‘

Eerder hoorde ik ook dit uit de mond van een kandidate:

‘Wij allemaal dat bed uit en de bolognaise dansen!’

En er snel nog aan toevoegen dat ik dus niét naar dit programma kijk!

Qué?

Niets begrepen van de volgende quote van Boris: ‘Als keilbouten niet helpen, is chemische verankering aangeraden.’
Tja.

Qué?

De voorbije weken werden op televisie weer heel wat uitspraken van bedenkelijk niveau geponeerd.

De verschillende niveau’s van nadenken volgens Cynthia Reeckmans, een Miss. ‘Als je een beetje realistisch nadenkt en ook een beetje gewoon nadenkt, …’

Kate Ryan uitte haar bewondering voor Stan Van Samang: ‘Ik was echt favoriet van Stan!’

Dylan, de zoon van Wendy van Wanten, beschreef hoe één van de mogelijke minnaars van zijn moeder flirtte met een serveerster: ‘Hij ging zwaar in versiering…’.

Inge Moerenhout, een soort minasje van alles op televisie, had het over eenheidsworst: ‘Televisie is eenmansworst geworden.’ Haar gesprekspartner hield zich serieus.

Brussels minister Pascal Smets combineerde ongemerkt twee uitdrukkingen: ‘Ze hoeven zich geen schrik te maken’.

En wat te denken van deze prietpraat? ‘Voor mij is het de eerste ervaring waarin ik geconfronteerd word met hoe alles zal zijn.’ Maar wat wil ene Angelo, ooit bekend als The Bachelor, eigenlijk zeggen?

Wij hebben hetzelfde gemeen!‘ kirde een deelneemster aan Undercover Lover.

Vitalski mag afsluiten met een pareltje (dat dus geen misspreeksel is): ‘Laten we een beetje normaal doen. Of laten we abnormaal doen, maar daar andere mensen niet mee lastig vallen!’. Mooie leuze.

Wordt vervolgd!

Qué?

Samet uitte vandaag zijn bewondering voor iemands tekenkunst: ‘Jij tekent mooier dan internet!’.

En nog eentje van Omer: ‘Waar woont jouw huis?’

Yasemine deed er nog een mooie bij: ‘Ik ben met de verkeerde voet opgestaan‘.

Zeven suikerloze dagen

Met een zekere tevredenheid kan ik melden dat ik de voorbije zeven dagen ver van alle chocolade, ijsjes, snoep, frisdrank en koekjes ben gebleven. Dat kostte moeite in wisselende mate. Bij een grootmoeder op bezoek gaan die het gewoon is haar kleinkinderen vol lekkernijen te stoppen, valt b.v. niet mee. Het warme weer stimuleert de trek in ijs des te meer. En rondwandelen in de stad – of het nu Brussel of Gent is – is gezien de talloze impulsen, een kleine kwelling. Wat dat betreft, krijg ik gelijk van Louise Fresco, voormalig adjunct-generaal van de voedselorganisatie van de Verenigde Naties. Zij zegt in Humo: ‘Mensen grazen de hele dag. De sluitingstijden van de winkels zijn sterk verruimd, eten kost niet meer zoveel: je kan overal en altijd calorieën kopen en dat werkt onmatigheid in de hand. Dat is vooral een moreel probleem. Alsof het geluk en de zin van het leven in dat soort dingen zitten? Je moet je eigen consumptiebehoeften in een breder perspectief zien: ten opzichte van je medemensen op minder goed bedeelde plekken en ten opzichte van toekomstige generaties.’

Het zou de bedoeling zijn nog een week verder te doen met dit systeem, maar dit weekend trekken we er op uit om te feesten en dan zou al dat ascetisch gedoe haast belachelijk zijn. Maar maandag start ik opnieuw!

De jeugd van tegenwoordig

Zegt het ene zesjarige meisje tegen het andere: ‘Laura, gij voze trut!’
Qua conversatie op volwassen niveau kan dat wel tellen.

Waarbij Laura uiteraard een fictieve naam is.