Mag ik u wat vragen?

29 06 2006

wwf_big.gif oxfam.gif

 

artsenzg.gif amnesty_candle.gif

In Gent kun je geen bibliotheek of winkelcentrum buiten stappen zonder overvallen te worden door als activist verklede klantenwerver van Oxfam, Amnesty International, Artsen zonder Grenzen, Greenpeace, Artsen zonder vakantie, enz. Telkens weer die sympathieke vraag: ‘Mag ik u wat vragen?’. Die van Greenpeace of WWF vragen zelfs: ‘Excuseer, vindt u de natuur belangrijk?’. Ze krijgen van mij dan prompt een ‘nee’ te horen, waarop ik meteen kan doorlopen. Ik lieg dan wel, voor alle duidelijkheid.

Want ik heb wel sympathie voor deze goede doelen. Maandelijks maak ik al twee van de vermeldde organisaties blij met enkele euro’s. Dat volstaat voorlopig, vind ik. Bovendien ben ik zeer argwanend tegenover de zich als fanatieke medewerker voordoende student(e) die me aanklampt. Meestal zijn dat toch maar jobstudenten met rasta’s die doen alsof ze onbetaalde vrijwilligers zijn die strijden voor de goede zaak. En het is weliswaar zeer onprettig de hele dag door mensen te moeten lastigvallen en talloze afwijzingen te verwerken, maar dan kunnen ze ook gewoon een andere job gaan zoeken, toch?

De doorwinterde stadswandelaar ziet ze intussen al van ver staan en kent de truckjes om ze te ontlopen. In mijn geval is dat: héél stuurs kijken. Je moet als fondsenwerver al stevig in de schoenen staan om een nors iemand als ik aan te klampen. Als ze het dan toch doen, wimpel ik hen vriendelijk af. Ik voel me dan even een rotzak, maar echt maar heel even. Je raakt er aan gewend. Maar als het even kan, zal ik ze altijd ontwijken, die opdringerige sympathisanten. De straat oversteken, in een boogje er om heen wandelen of simpelweg een andere uitgang zoeken als je ze post ziet vatten aan de ingang. In mijn fantasie ben ik dan even een beroemdheid die de paparazzi tracht te ontwijken.


Acties

Information

4 responses

29 06 2006
speedy

ik zeg gewoon met een verveeld gezicht: ‘alweer!!’ en dan druipen ze af.

30 06 2006
gerda

Sinds ik weet dat hier gewoon privé-firma’s achterzitten en deze mensen gewoon betaald worden heb ik al veel minder moeite om glimlachend “neen” te zeggen…

1 07 2006
AnnaStesia

Nieuwe truc!
Al lopend op de Meir…
Zeg tegen die ambetante mensen met een uitgestreken gezicht: Ik moet mijn trein halen. Waarop je van het station richting groenplaats loopt. Ik heb er al veel raar zien kijken naar mij!

12 11 2007
Koen

Ik wist dat ik er hier ooit eens een keer iets over gelezen had!
Vandaag iets heel frappant gezien. Het moet een uur of 5 geweest zijn (einde van de shift?) en ik zie drie van deze ‘medewerkers’ een praatje slaan met elkaar. De eerste draagt een jasje van Artsen zonder grenzen. De tweede van Oxfam. De derde is WWF’er. Had een perfecte foto geweest voor dit artikel!
En niet dat er daar conclusies vallen uit te trekken, maar ik vond het toch opvallend dat deze drie elkaar kenden. Ik zie een centrale voor me waar de jobstudenten ’s morgen aankomen en een willekeurig jasje van de kapstok pakken en de straat op trekken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: