Groene pretentie

6 12 2006

Het rustige Haaltert – waar tot op heden nog steeds geen nieuw bestuur gevormd werd – slaap rustig verder dames en heren politici – heeft er sinds enige tijd een opzienbarend staaltje van zelfverheerlijking bij. Aan het postkantoor prijkt een groen gedrocht als ode aan zij die hun leven gegeven hebben voor de aanleg van een nieuw dorpsplein. Nu ja, niet meteen hun leven, maar toch heel wat goed betaalde overuren. De groene zuil, een op creatieve wijze omgebouwde colletor die over was van de heraanleg van de rioleringen, eert namelijk alle mensen die zich ingezet hebben voor dit plein. Van ontwerper tot werkman, van administratief bediende tot poetsvrouw, allemaal kunnen ze hun naam zien prijken op dit ‘monument’. Verder werd natuurlijk het zichzelf ophemelende schepencollege vermeld, uiteraard met de familienaam vóór de voornaam. Tenslotte prijkt ook het kersverse, spuuglelijke en geheel stijlloze logo van de gemeente op de zuil.

Dat de gemeente zijn medewerkers eens in de bloemetjes wil zetten, is een mooi staaltje personeelsmanagement (dat moet nieuw zijn in Haaltert).. Dat men daarvoor zwerfvuil gebruikt, zal schepen Verbestel zeker appreciëren. Maar enige kritische kanttekeningen zijn toch nodig. Allereerst is het maar de vraag wat er eigenlijk zo bijzonder is aan de aanleg van een plein? Een feestelijke inhuldiging, tot daar aan toe, maar eigenlijk doet ons bestuur en het personeel toch gewoon wat van hen verwacht wordt? Blijkbaar menen de initiatiefnemers dat de aanleg van dit plein een grootse daad is, waarbij de menselijke vermogens flink overschreden werden, een heldendaad zowaar, die beloond moet worden met eeuwige roem. Dat brengt ons bij de aard van de waardering. Geef die medewerkers bloemen, champagne, nog meer betaalde overuren desnoods, maar ga alsjeblieft niet over tot een wel zeer gênante publiekelijke ode die volkomen buiten proportie is. Hou uw ophemeling binnenskamers. Eigen lof stinkt en meteen is de symboliek van de rioolbuis duidelijk.

Zo’n idee toont eens te meer aan dat het Haaltertse bestuur niet met twee voeten in de realiteit staat. Onder de Haaltertse luchtbel, klinkt het applaus voor zichzelf des te luider. Het Haaltertse bestuur leeft in een droomwereld waarin vooral vergaderd, besproken en getoast wordt en als er dan effectief iets gebeurt, moet dat flink in de verf gezet worden. Zeker net voor de verkiezingen. Gelukkig kunnen onze machtshebbers nu weer enkele jaren uitrusten.

Advertisements

Acties

Information

2 responses

11 12 2006
dorpsgenoot

Kijk, nu mag je bij mijn favorieten, want ik heb hier iets geleerd. Het groene ding is namelijk geen verdwaalde glascontainer, maar een kunstwerk met als titel “Ode aan onszelf”. Ik heb er nooit letterlijk bij stilgestaan.
Ik ben eerder bezorgd om de fontein die daar staat te huilen van heimwee naar een romaans kerkje, krekels, een paar platanen en een bankje …
Ach ja , of het plein mooi is of niet, wie zal het zeggen? Maar 1 ding is zeker, het plein is dood. Je kan enkel je fiets parkeren aan de alomtegenwoordige grijze kunstwerken, het is geen ontmoetingsplaats, geen rustpunt, geen speelplaats. Er is, behalve de vrijdagmarkt, geen activiteit , geen leven…
Dus, wie het weet mag het zeggen: “Waarvoor dient het plein?”

2 01 2007
gerda

En het dorpsplein zelf…
Na het schitterend gemeentehuis is Haaltert weer een pareltje rijker, dit moeten we toegeven.
Misschien kan de naam van het dorpsplein wel gewijzigd worden naar “Reservaat”. Eén in- en uitgang, een doodlopende straat die compleet nutteloos geworden is, je komt er alleen maar als je er echt moet zijn. (En als je geen familie of kennis bent van de weinige mensen die er nog wonen, of toch nog die ene apotheker opzoekt die zo moeilijk te bereiken is (schadevergoeding vragen, mijnheer of mevrouw) of een regelmatig cafébezoeker bent is dat dus: nooit). Maar dat is natuurlijk net de bedoeling van een dorpsplein: een zielloze verlaten plaats. Schitterend gevonden ook de houten bloembakken die er achteraf geplaatst werden (om verkeerd parkeren te verhinderen?), men kan hier zeker niet spreken van een tang op een varken, het past perfect gewoon!
En nu nog wachten op het prachtige beeld dat de gemeente aangekocht heeft om voor de bibliotheek te zetten: een boekentoren! Hoe spitsvondig!
Hoera voor nog eens 6 jaar VLD-beleid, laat jullie nog maar eens goed gaan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: