Jeugdsentiment

31 01 2007

Vorige week hoorde ik op Studio Brussel ik een flard van een liedje dat mij meteen meesleepte. Mooie melodie, maar de kracht zat in de tekst. Ik ving allerlei begrippen op die ik meteen herkende en die allerlei herinnerigen opriepen. De groep Fixkes blijkt dan ook allemaal uit ongeveer dertigjarigen te bestaan die hun jeugd bezingen,. Vandaar dus die herkenning, al heb ik nooit getennist of piloot willen worden.

‘kvraagetaan’ is een heel nostalgisch liedje over de onschuld van de kindertijd. Geen ongelooflijk origineel thema, maar doordat de periode in kwestie eigenlijk nog relatief kortgeleden is, wel een erg verrassend thema. Ineens ben ik blijkbaar oud genoeg om uit een tijd te stammen die voorgoed voorbij is. Aan dat besef raak ik wel gewend, maar dit liedje maakt het wel niet makkelijker. Iedereen tussen de 28 en 32: hoor hier uw verleden schitterend bezongen worden in het Stabroeks. 

Makkik binnen makkik binnen om een lieke te beginnen
over de dinges die kik mij ammaal herinner
uit de goeien ouwen tijd
van rekenen en vlijt
een leven zonder zorgen ambitie of spijt
heelder dagen gaan sjotten
voor den donkere thuis
alleen maar wa ravotten
en t school daar kwam niks van in huis
drei keer durven was doen
maskes plagen liefde vragen
en al wa ge zegt da waarde zelf
me uw broek in den helft
het was zo simpel ammaal
zo simpel ammaal
zo simpel as ik vraag het aan

kvraagetaan

er was nog gene gsm gene vtm
en niemand die hannibal of murdock wilde zen
rons honeymoon carolientje merlina met de parafix
en voerdes was er niks
we mochten niks mor dejen alles
urbanus was nen held
ons pa diejen oj nog haar en we telden al ons geld veur de kermis
showen in de boksauto’s
outrun in plaats van onze commodore
er waren geen cd’s geen mp3’s
alleen mor wa cassetjes
en buurman wa doet u nu
veur ons allereerste tetjes
het was zo simpel ammaal
zo simpel ammaal
zo simpel as ik vraag het aan

kvraagetaan

derde couplet potteke potteke potteke vet
de g’ed al honderd was men eerste brevet
’t songfestival jeuj later naar bed
the reflex fl-fl-fl-flex op ons tennisracket
ja jonges we zagen het groot
we wieren ammel profvoetballer of piloot
en haten was nog geen nationale sport
alleen misschient die koteletten op ons bord
bivakpotsen sponsen broekskes karbonaaien
die knielappen die z’ aan ons broekskes wilden naaien
betsaksaai bettemakemaai
ik stop ermee wa is men schaai
het was zo simpel ammaal
zo simpel ammaal
zo simpel as ik vraag het aan

kvraagetaan

Advertenties




Het Rijk der Vrouw

30 01 2007

Vrouwen en spelletjes, het zal nooit wat worden. Zat het er nu een keer in dat de titel De Slimste Mens ter wereld misschien eens naar een vrouw zou gaan, hebben beide dames in de finale van deze spannende tv-quiz het toch wel verknald zeker. En dat hebben ze geheel aan zichzelf te denken door helemaal niet tactisch te spelen. Zo was er allereerst Caroline Gennez. Zij stond aan kop en dacht zo lang na over de antwoorden dat ze toch naar de tweede plaats terugzakte. In de laatste ronde werd ze er dan ook uitgespeeld.

Mieke De Bruyne liet vandaag twee kansen liggen. Eerst liet ze zich niet terugzakken op een cruciaal moment. Vervolgens stopte ze op 19 seconden in plaats van op 21, waardoor haar tegenspeler maar één antwoord nodig had (en waarvoor hij maar één seconde had). Tja, dames, al supporteren we dan voor jullie omdat anders alwéér een komiek de titel wint, dan slagen jullie er blijkbaar maar niet in de tactische regels van dit spel onder de knie te krijgen…





Rapporten

30 01 2007

Ik zit volop in de rapporteer- en oudercontactperiode en dan merk ik telkens weer hoe vaak je op dezelfde uitdrukkingen terugvalt. Ik vermijd weliswaar absoluut de veralgemeningen, en mijn beroepseer maakt toch dat ik ieder kind zo individueel mogelijk evalueer. Maar wanneer je 23 rapporten van enkele bladzijden moet schrijven, kom je onvermijdelijk met dezelfde zinnen op de proppen. Leerstof is goed verworven. Inzet is prima. Toont betrokkenheid. Wat voel ik me dan telkens weer zo’n echte schoolmeester. Terwijl ik zo af en toe eigenlijk gewoon wat anders wil schrijven. Is soms een etter. Kan goed de bitch uithangen. Moet zijn smoel houden.

Maar we houden het netjes… Doe zo voort, SveN!





Interview met Roger Coppens

28 01 2007

Een tijdje geleden publiceerde Het Nieuwsblad een interview met de nieuwe Haaltertse burgemeester, Roger Coppens. Uiteraard kunt u het hier nalezen, mét mijn commentaar (in het groen).

U bent 60 jaar en voor het eerst burgemeester: is dit een politieke droom die eindelijk uitkomt?
Eigenlijk niet, want ik heb nooit de ambitie gehad om burgemeester te worden. Ik ben achttien jaar actief geweest bij het OCMW waarvan de laatste twee termijnen als voorzitter. Ik ben nogal geëngageerd, wil graag iedereen helpen. Kortom: het OCMW was mijn ding . Iedereen weet wel dat Willy Michiels eigenlijk burgemeester had moeten zijn, maar hij heeft zijn voordracht niet ingediend (Michiels wacht de uitklaring van een aantal gerechtelijke dossiers af, nvdr ). Michiels en ik hebben de overeenkomst dat ik plaats ruim zodra hij burgemeester kan worden.’
Wat een openheid. Allereerst geeft onze burgervader gewoon toe dat het burgemeestersambt niet echt iets voor hem is. Van motivatie gesproken. Dat Michiels bovendien als een dirigent achter hem staat en dus eigenlijk de echte burgemeester is, zou nog als een publiek geheim bestempeld kunnen worden, maar nu wordt het gewoon openbaar meegedeeld.

U vindt het blijkbaar niet erg dat u eigenlijk maar interim-burgemeester bent?
Nou ja, zo kun je het misschien wel stellen. Valentine Tas zat vroeger in dezelfde positie als ik nu. Iedereen weet dat Willy Michiels diegene is die alles laat draaien. Hij heeft de touwtjes in handen. En dat is maar goed ook. De hele ploeg kan zich aan hem optrekken; zijn ideeën slaan nog altijd aan bij de bevolking.
De man gaat gewoon verder met onthullingen! Ook Valentine is al die jaren een speelbal geweest. Goed, dat wist de modale Haaltenaar eigenlijk ook wel, maar blijkbaar hoeft er geen enkele moeite meer gedaan te worden om dat nog enigszins te verhullen. Meteen wordt de zinloosheid van verkiezingen in Haaltert bevestigd.

De VLD verloor op 8 oktober – ietwat verrassend – haar absolute meerderheid. Is daar een verklaring voor?
Op 8 oktober hebben we één zetel moeten inleveren, waardoor we onze absolute meerderheid plots kwijt waren. Dat was een verrassing want uit het Grote Buurtonderzoek bleek Haaltert globaal erg tevreden over het bestuur. Op basis daarvan droomde Michiels zelfs al van een extra zetel. We zijn op twaalf gestrand. Het verlies hebben we aan onszelf te wijten. Er kwam wat interne kritiek over de politiek rond de centrumwerking en dat heeft ons uiteindelijk een zetel gekost.’

CD&V was lange tijd in de running om mee te besturen: waarom viel de keuze toch opnieuw op SP.A?
We hebben lange tijd gesprekken gevoerd met CD&V, maar uiteindelijk zou een coalitie met CD&V betekenen dat we een mandaat zouden moeten inleveren. Bovendien zijn sommige CD&V’ers moeilijk te verzoenen met Michiels, wat in deze een onoverkomelijk probleem was. Uiteindelijk hebben gekozen voor een voortzetting van de coalitie met SP.A. Die heeft nog steeds één schepen maar met iets meer bevoegdheden dan vroeger. SP.A heeft het goed gespeeld, wat haar goed recht is.
Een mooi staaltje van plattelandspolitiek, waarbij in de discussie over coalities op geen enkel moment over de thema’s of programma’s wordt gepraat. Het is ook de vraag waarom het zo lang geduurd heeft vooraleer Haaltert een nieuw bestuur had, als de reden eigenlijk zo simpel is. Al op 9 oktober moet de VLD geweten hebben wat de plannen waren. Of misschien zelfs nóg eerder.

Persoonlijk haalde u een mooie score, maar zes partijgenoten deden nog beter. Waarom werd Gina Verbestel, die na Michiels de meeste voorkeurstemmen kreeg, bijvoorbeeld geen burgemeester?
Wat Gina Verbestel betreft: die kon en wou zich niet vrijmaken voor het burgemeestersambt. Dat is begrijpelijk: je wordt voor zes jaar verkozen en als je niet wordt herverkozen is het niet altijd evident om je carrière weer op te nemen. Dus met andere woorden: ze wist vooraf dat ze er niets zou van bakken. Eindelijk zelfkennis. Maar veel frappanter is toch wel het feit dat de nieuwe burgemeester dus overduidelijk iemand moest zijn die politiek ‘dood’ was. Iemand die zonder enig probleem een stap opzij doet wanneer Michiels dat vraagt. Willy Impens is al een eind in de zestig. Dit slaat echt nergens op. Coppens is zelf ook al zestig en Michiels is zelfs al de 70 voorbij! Peter De Smet is wel jong en is nu voor het eerst schepen geworden. We moeten kijken hoe hij evolueert. Of hij braaf genoeg naar Michiels luistert. Wim Allaer had ook een optie kunnen zijn, maar hij is niet echt geliefd bij de bevolking. ?? Hoe komt hij dan aan al die stemmen? Nee, Allaer zou wel eens een eigen mening kunnen formuleren. Hij is dus niet meer of minder geliefd bij de bevolking dan anderen, alleen is hij niet zo populair aan cafétogen. De keuze is op mij gevallen, allicht ook omdat ik met de meeste inwoners van Haaltert goed overweg kan. De meeste? Hoeveel zouden dat er zijn en wil Coppens daarmee zeggen dat anderen met teveel inwoners overhoop liggen? Of wil hij gewoon zeggen dat hij nooit is opgevallen en dus de minst controversiële figuur is?  Opvallend is trouwens dat er met geen woord gerept wordt over Lisette De Rijck, echtgenote van Michiels, die het derde meeste stemmen haalde. Maar uiteraard nooit een ernstige kandidaat op de lijst was.

Maar de VLD kiest andermaal niet echt voor verjonging.
Michiels denkt nog altijd dat ik een jong element ben (lacht). Zelf zegt hij voortdurend dat hij niet tot zijn 75ste in de politiek wil zitten. Niet geloven. Michiels is immers binnen enkele jaren al 75 en als hij er mee zou willen ophouden, vanwaar dan al dat gefoefel? De verjonging is er, maak je maar geen zorgen. Peter De Smet is nu schepen en na drie jaar zal ook Willy Impens een stap opzijzetten en plaats ruimen voor Nathalie Meganck. Zij was de voorbije zes jaar gemeenteraadslid, maar wou zich graag inwerken vooraleer het schepenambt op te nemen. Welnee. Meganck wil niets liever dan schepen te worden, maar Michiels moet zoveel mensen ‘belonen’ voor hun medewerking, dat hij de schepenambtjes wel moet verdelen. Om de gemoederen te sussen, werd er hier en daar wellicht een bouwgrondje of geldsommetje overgedragen.

Uit het Grote Buurtonderzoek bleek Haaltert behoorlijk tevreden. Maar op de betaalbaarheid van woningen viel wel wat aan te merken: als oud-voorzitter van het OCMW weet u wellicht waar het schoentje knelt.
Aan het woningprobleem hebben we via het OCMW iets proberen te doen via het sociaal verhuurkantoor. We hebben negen appartementen en vijftien woningen. Intussen is er wel het spreidingsplan gekomen van de politieke vluchtelingen die meteen al een aantal van die woningen betrekken. Er zijn daarnaast ook onderhandelingen geweest met Veilig wonen ; het oude schoolgebouw in Kerksken zou worden verbouwd, maar dat is niet doorgegaan. Wij willen nu via de modernere formule van de zorgflats daar een oplossing voor vinden. Het OCMW heeft ook nog twee hectare grond liggen in een woonuitbreidingsgebied, maar dat raakt maar niet aangesneden. Intussen is het wel al gecatalogeerd als bespreekbaar .”

Wat is de grootste uitdaging waar Haaltert voor staat?
Wij willen de financiële toestand van de gemeente handhaven. Haaltert heft amper 6 procent personenbelasting, wat het laagste is van de hele streek. Daarnaast heffen we 1.250 opcentiemen, rekening houdend met het feit dat één opcentiem in Haaltert minder duur is dan één opcentiem in Erpe-Mere. Hoe we daarin slagen? Door elke euro twee keer om te draaien en door een degelijk personeelsbeleid.





Gepamper: Anthe

28 01 2007

Gisteren ter wereld gekomen. Proficiat aan Elke & Sam en broertje Simon!





Alfabet der mensen: C

26 01 2007

patch-c.gifIn deze reeks stel ik u aan de hand van het alfabet een aantal mensen voor uit mijn omgeving, van vroeger en nu. De beschrijving is nooit compleet, altijd eerlijk, soms bewust vaag. Het gaat om een indruk, een herinnering of een trefwoord dat die persoon typeert. Vandaag de C:

Cami
Gaat al een tijdje mee. Beste KSA-medeleider in al die jaren. Beheerder van eigen patrimonium. Nu kaal, maar ik kan zeggen dat ik hem nog gekend heb met wuivende, kastanjebruine manen. Verloor ook figuurlijk zijn wilde haren, wat ook een beetje jammer is. Kan als geen ander verontwaardigd doen, maar is dan ook iemand die ergens voor staat en die altijd weet wat hij wil. Absolute King of Catan. Papa van Roos en Tuur, zorgzame echtgenoot van Katrien. Droeg kaas op zijn hoofd op zijn trouwfeest. Gaf me mijn eerste autorijles, een memorabele ervaring voor iedereen die er bij was. De ultieme doe-het-zelver. Carnavalist tot in de kist. Heeft bedenkelijke interieursmaak behalve voor kinderkamers. Ontwierp ooit een fabuleuze KSA-sjorring (met maquette!). Mijn eerste ervaring dat een mens niet is wie hij lijkt, want bewees dat ook schreeuwlelijke, arrogante Oilsjteneirs een gouden hart kunnen hebben. Verafschuwt het woord ‘frietkot’,maar houdt wel van ‘jène’ (mijn poging tot het fonetisch neerzetten van de Aalsterse ‘hygiëne’). Heeft ook een echte voornaam, die vrijwel niemand gebruikt.

Caroline
Collega die haar geplande emigratie naar Thailand al na twee maand zag eindigen. Kan platjes uit de hoek komen maar is met wilde haardos en tatoeage wel de minst conventionele kleuterjuf. Heeft veel liefde nodig en is al even affectief naar haar collega’s toe. Noemt mensen die ze lief heeft graag ‘poeske’. Intussen een goede vriendin.

Charaf
Zeer sympathieke leerling die mij elke dag verrast met zijn inzet en ijver, zelfs al levert dat niet altijd de beste resultaten op. Worstelt voortdurend tussen aanhankelijkheid en rebellie en laat zich wel eens meeslepen door de verkeerde, al is hij zich maar al te goed bewust van de grenzen.

Chiara
Ja, ik ken ook mensen met dit soort voornamen. Chiara is er eentje van ‘de leukste klas ooit’ en zal aldus wel nog even in mijn herinneringen vertoeven. Haar enthousiasme en energie maakten van elke dag een feest en compenseerden ruim die momenten van – niet slecht bedoeld hoor – typische meisjesstreken die een leerkracht wel eens een zucht doen slaken. Haar moeder ontwierp de beroemde ‘Meester Sven moet blijven’ – t-shirt. Sloot het schooljaar af met de mooiste ‘ t’ was megatof ‘ ooit, die nog steeds in mijn bureau ophangt.

Christa
De gezelligste, vriendelijkste en vrolijkste secretaresse die ik ooit gekend heb, op mijn vorige school. Eén van de vele mensen daar die ik zo af en toe eens mis.

Cindy
Gaf me een warme welkom op De Vlieger. Een bewonderenswaardige leerkracht, met ouderwetse strengheid, maar een liefdevolle blik. Heeft een stralende oogopslag en is een baken van collegialiteit, rust en kalmte. Geniet van schoudermassages na een stressvolle dag. Charme te over. Heeft de ogen van Aragorn, vindt ze zelf.

Ciska
Het zonnetje op school. Een Hollandse familienaam, maar een Gents enthousiasme. Straalt vaak van vrolijkheid en schreeuwt dat dan ook graag uit. Altijd een volle agenda. Weet hoe directeurs aan (in) te pakken. Collega die af en toe een knuffel verdient, krijgt en geeft.


Lees ook: B en D





Wie is Roger Coppens?

25 01 2007

Wie is toch die brave man die nu aan het Haaltertse roer staat? Het Nieuwsblad vertelt het ons:

Leeftijd
60 jaar
Burgerlijke staat
Getrouwd met Godelieve Van Impe
Kinderen
Stiefzoon Patrick (39)
Woonplaats
Kerkskenhoek 60, 9450 Haaltert
Studies
Licentiaat Economische Wetenschappen
Professionele loopbaan
Senior accountmanager bij Dupont De Nemours in Mechelen tot brugpensioen (1970-2006)
Politieke loopbaan
1988-1994: kandidaat Centrum Lijst. Net niet verkozen in de gemeenteraad. OCMW-raadslid
1994-2006: gemeenteraadslid, OCMW-voorzitter
Mandaten
Geen
Inkomsten
Burgemeesterswedde
Favoriete tv-programma
Het nieuws, natuurdocumentaires, wielrennen
Favoriete boek
Ik heb veel gelezen; ik had alle boeken van het Davidsfonds. Nu heb te weinig tijd. Ik houd van romans
Favoriete film
Avonturenfilms
Hobby’s
Voorzitter van ornitologische vereniging ‘De ware vogelvrienden’
Favoriete muziek
Oude rock en country: Buddy Holly, Eddie Cochran, Willie Nelson
Favoriete sportploeg
Vroeger supporter van Lokeren en Club Brugge. Nu FC Kerksken
Favoriete politicus
Guy Verhofstadt, Marino Keulen en Willy Michiels
Sterke punten
Sociaalvoelend, luisterbereid. Ik neem altijd weloverwogen beslissingen
Zwakke punten
Ik heb de naam braaf te zijn en goedgelovig. Ik kan ook erg moeilijk delegeren; ik wil het allemaal graag zelf doen.

Lees hier een interview





Uw beste leerling ooit

22 01 2007

Vandaag kreeg ik een erg leuk mailtje:

beste meester sven  hebt u msn ja acsepteer mij dan eens plz

uw beste leerling ooit lukas m—–“

lukas2.jpgOp zich natuurlijk gewoon grappig. Maar het bijzondere is dat Lukas bij mij in de derde klas zat in 2004-2005, en we elkaar sindsdien nooit meer gezien hebben. Nu had Lukas weliswaar in 2003 ook al les van mij gekregen, waardoor de herinnering net iets sterker is dan aan andere klassen (en het was ook mijn leukste klasje ooit!), maar toch is het verrassend.

Wat het voor mij echter helemaal fijn maakt om dit mailtje te krijgen, is die ‘uw beste leerling ooit’. Lukas, die een duiveltje en een engeltje tegelijk kon zijn, had het vermogen leerkrachten om zijn vinger te winden, zodat hij er vaak mee weg kwam alle aandacht op te eisen. In zekere zin probeert hij dat hier weer. Die knipoog die de opmerking vergezelt, is voor iedereen voelbaar. Een kind dat zichzelf gewoon grappend de beste noemt. Alleen… eigenlijk meent Lukas dat en hij rekent er op dat ik dat doorheb. Meer nog zelfs, hij weet vrijwel zeker dat ik ook vind dat hij de beste is, want natuurlijk is Lukas één van dat handjevol leerlingen dat ik nooit zal vergeten. Nu realiseer ik me wel dat Lukas niet in die mate zal nagedacht hebben over die formulering, maar uiteindelijk komt het er een beetje op neer dat hij er geheel onbescheiden en zelfzeker als hij is, van uitgaat dat ik nog goed weet hoe hij in elkaar zat, zelfs na twee jaar. En dat is natuurlijk zo. Die wederzijdse herinnering maakt dat dit eigenlijk onbetekende mailtje, er simpelweg eentje is om te koesteren.

Natuurlijk over-geanalyseerd, maar dat krijg je als je mijn gevoelige plek beroert… 





De BV’s zijn op

22 01 2007

Het is officieel: de BV’s zijn op. Hoe verklaar je anders dat De Slimste Mens ter wereld twee dagen na elkaar vrijwel compleet onbekende mensen opvoert? Zagen we vanavond ene Mieke De Bruyne (columniste) winnen, dan mag morgen Omega Pharmahoofd Marc Coecke zijn opwachting maken. Staan nog op de wachtlijst: de poetsvrouw van Ingeborg, de tweede afgevallen kandidaat van Wie wordt de man van Wendy, de schrijver van het meeste lezersbrieven aan De Standaard en de bedenker van het Fabiolakapsel. Dat wordt spannend.

Overigens: zou iemand die al eens meegedaan heeft aan De Pappenheimers en Quix ook niet heel geschikt zijn?





De Taal van Thuis (2)

20 01 2007

Gisteren waren vijf minuten Thuis weer voldoende om me de kast op te jagen. Frankietje vertrok namelijk naar ‘het pensionaat’, zoals de ongeletterde werkmens Cois kwam te zeggen. Ook Simonneke, die het tot op dat moment steeds over ‘internaat’ had gehad, bezwoer Frankie vanaf dat moment zijn best te doen ‘op het pensionaat’.

Ik vraag me echt af of die acteurs menen dat ze natuurlijker en realistischer overkomen als ze zulke oubollige woorden in de mond nemen. De loodgieter, de kuisvrouw, de vuilnisman: als ze maar stereotiep neergezet worden als onbeschaafd en plat volk. Simonneke kun je tegenwoordige zelfs al meer en meer betrappen op ”Dat is just’ waar ze vroeger zeker nog ‘juist’ zou gezegd hebben.

Uiteraard is het niet de eerste keer dat ik hierover mijn beklag doe (ook hier), maar de fantastische Els Dottermans, een actrice die zowat alles geloofwaardig kan spelen, zei onlangs in een interview dat dialectsprekende acteurs eigenlijk voor een gemakkelijkheidsoplossing kiezen, want dat je eigenlijk geen dialect nodig hebt om natuurlijk of in dit geval, volks, over te komen. Volgens haar is dialect (en dus geen verkavelingsvlaams) ten hoogste nuttig om de kijker aan het lachen te brengen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Steph Goossens, die Cois speelt, zo populair is in Vlaanderen. Jammer wel dat je hem desondanks geen acteur kan noemen.

Lees hier meer over de Taal van Thuis.En hier over de absurditeit ervan.





Alfabet der mensen: B

20 01 2007

letter-b-140.jpgIn deze reeks stel ik u aan de hand van het alfabet een aantal mensen voor uit mijn omgeving, van vroeger en nu. De beschrijving is nooit compleet, altijd eerlijk, soms bewust vaag. Het gaat om een indruk, een herinnering of een trefwoord dat die persoon typeert. Vandaag: de B:

Barbara R.
Veel goede herinneringen aan deze blonde semi-babe, met wie ik enkele jaren met veel plezier samenwerkte op de speelpleinwerking. Men verdacht haar wel eens van geblondeerde discotheekstreken, terwijl ze in werkelijkheid een stevige personality had. Hield van gesprekken, of het nu roddel of zelf-analyse was, en werd graag meegesleept in de zotheid die we onze vakantiejob noemden, waarbij ze ongegeneerd favoriete kinderen uitkoos en de andere – vooral marginale – kinderen met plezier afkraakte – wat waren we stout!. Favoriete mikpunt van grappen: café De Welkom in Denderhoutem. Af en toe vraag ik me nog eens af hoe het met haar is.

Baris
Soms onbeheerste leerling (2006-2007) met wie ik intussen goed opschiet. Is slechts vijf jaar in België, maar spreekt zeer vlot Nederlands. Enkel die ‘maggen wij beginnen’ moet hij nog afleren. Poseert graag voor foto’s in de klas. Nogal macho en wil dat geweten hebben.

 

Bart G.
Door vrijwel iedereen Sjoekes genoemd, maar meestal niet door mij. En ook niet door zijn zus. De oorsprong van die bijnaam is bekend, hoewel er verschillende versies zijn. Geldt als een wiskundig genie en kan aan niemand echt uitleggen wat zijn job precies inhoudt. Creëerde de legende van ‘de toog waar 100 man aan kon’ en wordt daar nog te vaak aan herinnerd. Ook het verhaal van de nootjes en de asbak blijft hem achtervolgen. Leek vroeger verdacht veel op Jezus met een bril. Sjiek: informeert zich ten volle vooraleer een uitspraak te doen over een persoon of een situatie. Ging ooit mondeling examen afleggen in een KSA-T-shirt en moet nu dus nog steeds grappen verdragen over zijn garderobe die volgens de legende vooral uit die T-shirts bestaat. (‘1993 Burg Reuland; 1999 Neerpelt; enz.)

 

Bart O
Onverwacht ambitieuze lokale politicus. Een verleden dat in een dorp als Haaltert als ‘wild’ mag beschouwd worden. Promoot met graagte allerlei frituurproducten. Kan uren aan een stuk praten. Weet daar sommigen mee te ergeren maar mij zelden. Rookt veel te veel. Zorgt goed voor Thaaltjen. Staat als vrijwel enige niet met zijn voornaam in mijn gsm-namenlijst, maar wel met een goed bedoelde spotnaam. Broer van Arne. Heeft ooit beweerd – maar dat zal hij zelf wel vergeten zijn en nu ook niet meer menen – dat niemand in zijn omgeving eigenlijk echt modern gekleed is, behalve hijzelf. Heeft een unieke stapwijze. Bezorgde ons ooit de kaarten voor een werkelijk onvergetelijk bezoek aan de Horecabeurs.

Beau
Gevreesde maar gewaardeerde eindredacteur van de KUT-site. Aanbidt Björk. Vereert IJsland. Spreekt -tig Germaanse talen. Kan niet ontkennen dat hij uit Limburg komt. Geen Franstalige Brusselaar die gelooft dat hij werkelijk zo heet.

Ben
Alom aanwezige oud-KSA-er die alles van fietsen en vissen weet. Heeft een bizarre appreciatie voor worstvormige honden. Heeft een bedrijfswagen maar gaat toch vaak met de trein. Beklimt met plezier de Koppen- en de Kluisberg. Zijn lach is vermaard.

Bernice
Boezemvriendin eind jaren ’90, met wie ik uren en uren in een deuk heb gelegen. Haar deelname aan Miss Big Belgium Beauty was een mini-avontuurtje dat ons een onvergetelijke avond bezorgde in Oostende. Waar ze haar eigen glamoureuze foto’s moest stelen omdat de organisatie werkelijk overal munt uit wilde slaan. Heb er ooit een onsmakelijk wedervaren met chocolade-ijs mee beleefd tijdens een geweldige klasbarbecue. En daar zijn foto’s van. Lief en leed gedeeld tijdens stages en examens. Door een darminfectie getroffen in de week waarin ze de hoofdrol vertolkte in de schoolmusical. Hoort intussen thuis in de categorie ‘Where are they now?’.

 

Brent
Eén van die mensen die geen familie is en die ik toch al vrijwel mijn hele leven goed ken. Kent mij dan ook beter dan ik het soms zelf zou willen. Vaak aan geërgerd en mee geruzied. De laatste jaren net het tegendeel. Creatieve duizendpoot. Onmetelijke mopperaar en cynicus. Leeftijdsgenoot. Iemand van wie je weet wat je er aan hebt, of dat nu veel is of weinig. Verkleedt zich graag.

 

Lees hier de A.




Toeval

18 01 2007

Nee, dit wordt niet het relaas van een slachtoffer van de storm, maar wel opnieuw een vermelding van de vreemde toevalligheden in het leven. Vandaag onderging één van mijn leerlingen, Marie, een lang vooraf geplande operatie en zou ze dus nu haar eerste nacht in het ziekenhuis doorbrengen. Normaal gezien niet echt het vermelden waard, zelfs al is het voor mij wel belangrijk. Hoe vaak ligt één van je leerlingen in het ziekenhuis?

Maar deze namiddag zorgde een natte speelplaats er voor dat Gustave een flinke smak maakte, wat hem ook een nachtje ziekenhuis oplevert. Een lichte hersenschudding en een reusachtige buil waren immers de gevolgen. Wat dus maakt dat vannacht meteen twee van mijn groepsleden gehospitaliseerd zijn. En dat weten ze niet eens van elkaar. Toevallig toch hé? Nu morgen eens checken of ze ook nog allebei in hetzelfde ziekenhuis lagen om het geheel der toevaligheden compleet te maken.





DVD’s voor iedereen (2)

16 01 2007

Stilaan heb ik een boekhouder nodig om bij te houden waar al mijn DVD’s zich bevinden. Eigenlijk is uitlenen een beetje tegen mijn aard, gezien mijn controledwang en voortdurende vrees dat anderen niet goed voor mijn spullen gaan zorgen – meestal onterecht. Alleen is mijn liefde voor film veel groter, waardoor ik anderen maar al te graag laat genieten van mijn selectie.

Maar vandaag stel ik vast dat maar liefst 17 exemplaren uit mijn DVD-collectie zich ergens anders bevinden. En die vaststelling brengt een beetje paniek met zich mee, want ik heb intussen op zoveel verschillende manieren geprobeerd orde te scheppen in mijn archivering, dat ik geen overzicht meer heb van wie wat en hoeveel leende en welke films er precies uitgeleend zijn. Grootste reden tot ongerustheid betrof een film die ik uitleende aan een collega… die in november naar Thailand emigreerde! Dat kostte me wel enkele slapeloze uren… Door een wrede speling van het lot is die collega nu echter terug in België. En kan ik alsnog mijn DVD terug krijgen, want die had ze al die tijd netjes bewaard. Het spreekt voor zich dat deze collega nu géén films meer mag uitlenen. (Niet heus hoor) (Maar eigenlijk wel).

Nu heb ik er wel geen problemen mee dat iedereen de geleende films zo lang bijhoudt als ze dat zelf willen. Zolang ik wel weet wie de lener is, maar dat is mijn eigen verantwoordelijkheid natuurlijk. Dus Jan, Michèle, Sarah, Anja, Demcy, Caroline, Inge en Brent: geniet er nog van. Maar alsof er een woordspeling mee gemoeid is, weet niemand waar de film Nobody Knows gebleven is…





Nieuwe puriteinen

14 01 2007

De Morgen had het in de krant van dit weekend over een zeer interessant sociologisch fenomeen: de nieuwe puriteinen. De tijd dat alles kan en alles mag is voorbij. Individualisme en hedonisme vieren nog altijd hoogtij, maar de uitwassen worden aangepakt. Sommigen vinden dat als de keuzes die je maakt of de dingen waarvan je geniet, schade toebrengen aan jezelf of anderen, de overheid er zich moet mee bemoeien. Vindt u bv. ook dat het rookverbod ook op café moet ingevoerd worden of dat uw kind niet mag snoepen of roken op school? Bent u ook tegen de gevaarlijk en milieuvervuilende 4×4’s in de stad? Dan bent u misschien ook een nieuwe puritein. Een derde van de Europeanen kun je trouwens gerust zo noemen.

Ik denk dat ik in sommige opzichten ook een beetje een nieuwe puritein ben. Ik denk dan vaak dat ik oud en conservatief word en schoolmeesterachtig doe, maar het artikel brengt mooie argumenten aan. Want er is de vraag of deze mensen nu links of rechts zijn. Je zou het immers kunnen zien als een vorm van controle en repressie, een inperking van de vrijheid zelfs. Maar je kunt het ook anders bekijken. Deze mensen kijken verder dan hun eigen belang, nemen hun verantwoordelijkheid op en engageren zich voor een gezonder en aangenamer leven voor iedereen. Dat is een eerder linkse opvatting. Het interessante aan het nieuw puritanisme, zegt het artikel, is dat het linkse en rechtse mensen dus een beetje samenbrengt. Als die twee groepen het bv. ergens over eens kunnen zijn, is het over roken op school. Het nieuwe puritanisme is een correctie op een liberaal denken dat de vrijheid van het individu voor alles stelt. Is totale vrijheid wel zo positief? Beperkt vrijheid ons of maken beperkingen ons vrij?

Nu kan dat nieuwe puritanisme best gevaarlijk zijn. Een kleine groep mag niet bepalen hoe een grote groep moet leven. Maar meer en meer mensen beginnen deel uit te maken van deze groepering. De wetenschap speelt immers in hun voordeel. Nieuwe puritein zijn bezig met nieuwe normen en waarden. Die halen ze niet bij de paus of zo, maar bij de wetenschap. Diëtisten pleiten voor een ban op junkfood, klimatologen voor minder met de auto rijden, hartspecialisten voor meer sport, enz. Gedachteloos consumeren en genieten wordt door een groeiend deel van de bevolking als ‘niet goed’ beschouwd. Je moet kritischer zijn en ethischer denken. Dat wil niet zeggen dat we in een saaie, brave samenleving gaan terechtkomen, een wereld van sla eten, fietshelmen en dikke truien. Genieten moeten we blijven doen en de vrijheid om eigen keuzes te maken, wil niemand ingeperkt zien worden. Maar gebruik je verstand, want roekeloos risicogedrag wordt niet meer getolereerd.

Als ik me dus een nieuwe puritein noem, dan is dat bv. omdat ik me erger aan de buren van mijn grootouders die meer dan wekelijks de hogedrukreiniger bovenhalen om hun oprit schoon te spuiten. Omdat ik me erger aan het feit dat mijn vroegere huisbaas vindt dat hij een lavabo moet vervangen die nog in perfecte staat is. Omdat ik er een hekel aan heb dat een moeder op school haar ideeën over energiebesparing, verkeersveiligheid en gameboys aan iedereen opdringt, zelfs aan wildvreemde kinderen. Maar… zij vindt zichzelf ongetwijfeld óók een nieuwe puritein, die enkel handelt in naam van het algemeen belang. Niet overdrijven dus en vooral bij jezelf beginnen.





Mia of Roel

10 01 2007

Op de vrt liep vandaag iets verkeerd. Gisteren werd in De Slimste Mens ter Wereld aangekondigd dat Mia Doornaert het zou opnemen tegen Steven van Herreweghe en Rutger Beke. Maar in een trailer zagen we plots Roel Vanderstukken zitten naast Steven en Rutger! Was Mevrouw Doornaert plots onwel geworden en op de laatste minuut vervangen door de dichtsbijzijnde BV? Een uurtje later kregen we echter een andere trailer te zien. We zagen Mia zitten glunderen naast Steven en Rutger, zodat we al snel moesten concluderen dat de vrt per ongeluk de trailer voor morgen al had uitgezonden! Meteen wisten we dat Mia Doornaert het niet zou halen, wat de spanning uiteraard niet ten goede kwam.





Bloggen in 2006

2 01 2007

Deze blog staat bijna één jaar on line (bij bloggen.be). Enkele cijfers:
Gemiddeld aantal bezoekers per dag: 52.
Dag met meeste bezoekers: 106 op 14 mei 2006. Dat was wat bizar omdat er geen enkele speciale reden leek te zijn voor dit hoge aantal. Ook tijdens de periode dat de artikels over de Haaltertse politiek verschenen, werd er een flinke stijging van het aantal bezoekers vastgesteld. Op zaterdag ligt het aantal bezoekers het laagst. Oktober was de maand met het meeste bezoekers.

Het aantal berichten op de blog is 233. Er waren er meer, maar sommige luchtige tussendoortjes of zaken die achteraf echt te triviaal leken, werden na verloop van tijd verwijderd. Op de berichten werd in totaal 270 keer gereageerd. Het gastenboek bevat intussen 88 reacties (vaak van bedenkelijk niveau), maar in mijn omgeving krijg ik véél reacties van mensen die zich vooralsnog niet aangespoord voelen on line te reageren. De Haaltenaar (in het algemeen) reageert nog het meest bizar. Zo was er zelfs één iemand die Renzo en Katrijn overbezorgd  liet weten dat ‘er op het internet artikels over hen verschenen!’. Kwestie van de zaken in een juiste context weer te geven, kan dat weer tellen.

In 2007 zou ik de blog graag een andere naam geven. Het toonbeeld van beschaving was nogal lukraak gekozen, maar er dook nog niets geschikter op. Ik twijfel ook vaak om over te schakelen op een andere blogsite, maar bloggen.be beschikt over een aantal functies die anderen niet hebben en dat vind ik wel handig.

In 2007 ga ik verder met het spuwen van mijn gal, al durf ik wel bekennen dat de druk soms hoog ligt om dagelijks iets te posten. Ik zou het dus graag met minder regelmaat stellen, maar dat heeft meestal zo’n onmiddellijk effect op de bezoekcijfers dat ik dan toch snel weer aan het tokkelen sla. Anderzijds staat de aanschaf van een nieuwe computer op het programma, wat mijn werklust dan weer zal stimuleren. Soms weet ik natuurlijk ook gewoon niet wat te schrijven – zo interessant is mijn leven nu ook weer niet. Anderzijds ben ik een aantal zaken weer maar eens in een ander perspectief gaan zien. Artikels over slechte VTM-programma’s zijn heel leuk om schrijven (en hopelijk ook om lezen) maar echt essentieel zijn ze eigenlijk niet hé. Ik zou me ook voorzichtiger willen uitdrukken in persoonlijke kritiek, maar dan alleen in bepaalde gevallen. Sommigen zullen het blijven verdienen flink in de zeik gezet te worden. Ook het Haaltertse bestuur is nog niet van me af.

Blijf vooral lezen en reageren! Dat laatste liefst wat meer…
SveN








%d bloggers liken dit: