It’s not easy being green

3 02 2007

Reconstructie van een gesprek tussen een leerkracht die toezicht houdt aan de schoolpoort op een woensdagnamiddag en een extreem groene moeder.

Op de verkeersdrempel voor de school staat een auto met draaiende motor.

-Wel, ga je daar iets tegen zeggen of moet ik het doen? (de moeder)
-Ik weet niet of ik wel de autoriteit heb om mensen daarover aan te spreken. Ik ben geen verkeersagent. (ik)
-Er is hier op school al jaren een duidelijk afspraak dat niemand op de verkeersdrempel mag stilstaan!
-Dat is mogelijk. Maar ik werk hier nog geen jaren en ben dus niet op de hoogte van het feit of dat dit inderdaad mijn taak is. Ik zal het opzoeken en dan weet ik volgende keer wat mijn verantwoordelijkheid is.

5 minuten later. De auto is intussen weg.
-Ik ben het eens gaan navragen hé. Het is wel degelijk uw taak om chauffeurs te wijzen op hun parkeergedrag. (de moeder)
-Goed. Ik zal die taakbeschrijving een keer doorlezen zodat ik volgende keer weet met welke autoriteit ik mensen hier mag terechtwijzen.
-Doet u dat! En bovendien stond die mevrouw hier geparkeerd met de motor aan!  Denk aan de CO2-uitstoot!!
-Tja, mevrouw, nu hebben we het wel over het opdringen van persoonlijke waarden. Ik kan toch onmogelijk die mevrouw de les gaan lezen.
-(steigert). Maar dat zijn toch ook de waarden van de school!!!
-Ik stel voor dat we het gesprek hier stopzetten, mevrouw. Dit heeft geen enkele zin.
(madam gaat weg)

Moeders met te veel tijd… Weet dan ook dat deze moeder ’s morgens post vat op de speelplaats om de leerkrachten te wijzen op dingen die niet kunnen. Dat zij ’s morgens door de school wandelt om lichten te doven en ramen open te zetten. Dat zij wildvreemde kinderen aanspreekt over de gevaren van gameboys. En hoezeer je de waarden van die mensen ook apprecieert en zelfs grotendeels deelt, als ze op die manier gebracht worden, ga je dit soort mensen al snel verwensen…

Advertenties

Acties

Information

One response

3 02 2007
gerda

Maakt deze mevrouw ook krantenwinkels onveilig? Dan was zij het dus waarschijnlijk die me er in de krantenwinkel op wees dat roken zeer ongezond was en of ik nu echt geen lang weekend zou kunnen toekomen met één pakje… Dit toen ze gehoord had dat ik mijn vraag naar één pakje sigaretten gecorrigeerd had in: “Of neen, geef me er maar twee want het is een lang weekend. “Foei die rokers” voegde ze er nog afkeurend aan toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: