Wereldberoemd in Vlaanderen

19 02 2007

kruismans.jpg

Ik kon Bert Kruismans wel hebben. Toen hij enkele weken geleden met het boek Wereldberoemd in Vlaanderen kwam aanzetten, zag ik daar echter een knieval in naar het grote publiek, waarmee hij zichzelf enigszins compromitteerde. Om dat met enige stelligheid te kunnen verkondigen, heb ik dan maar snel dit boek uitgelezen. Het kostte me amper enkele uurtjes. Is dit boek, waarin Kruismans onthult dat Johny Logan de vader van Wendy Van Wanten’s zoon is, nu al die heisa waard?

Wel, Kruismans is natuurlijk goed geplaatst om het doen en laten van BV’s te becommentariëren. Hij heeft veel ervaring in de media en heeft door de jaren heen een pak BV’s ontmoet. Dit boek is opgesteld als een ironische handleiding voor would-be BV’s en in dat opzicht heeft het boek wel wat te bieden. Al moet ik zeggen dat de opbouw van het relaas en het opvoeren van argumenten en afleidingen niet altijd even samenhangend gebeurt. Kruismans en co-auteur Perceval (maar het boek is wel in de ‘ik–persoon geschreven) hebben wel vaak een punt, maar werken dat slordig uit. Voor wie zelf een beetje ironisch aangelegd is en af en toe wat kritische media leest, zal het boek zelfs nog minder verrassingen bieden. Daarnaast kruidt Kruismans zijn boek met anekdotes en roddels, die als illustratie moeten dienen. Dat aspect van het boek is redelijk flauw uitgewerkt, want uiteindelijk heeft Kruismans niet echt veel, laat staan echt onthullende zaken te vertellen. Dat mag dan al niet de opzet van het boek zijn, het maakt toch deel uit van de wijze waarop het gepromoot wordt.

Meest storend echter is het feit dat dit boek gewoon niet goed geschreven is. De ironische toon is nooit erg scherp, de stijl slapjes. Vergelijk het gerust met een doordeweekse blog, zoals die van u en ik, zonder veel literaire kwaliteiten. Schrijven is herschrijven en schrijven is schrappen, dat weet zelfs ik. Ik heb daarnaast ook de indruk dat dit boek erg snel bij elkaar is geschreven en dat niemand het echt fatsoenlijk nagelezen heeft om eens te reflecteren over de inhoud of stijl.

Een opgeklopte zaak dus, waarmee Bert Kruismans flink in mijn achting daalt. Ik ben er zeker van dat er enerzijds véél meer rotzooi boven te halen valt onder de BV’s en dat er anderzijds met veel meer scherpte en talent kritiek kan geleverd worden op het medialandschap. Ik ga Dwarskijker 1991-1998 nog maar eens herlezen, van de fantastische Rudy Vandendaele. Hilarisch en vernuftig.

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: