Lectuurtip: De weg naar Callisto

10 08 2007

callisto1.jpgDeze Amerikaanse roman durft zich op zijn achterflap meten met The World According to Garp en Forrest Gump. Dit zou dus een grootse Amerikaanse vertelling moeten zijn waarin humor, levenspijn en een scheut nostalgie zich vermengen tot een onvergetelijk avontuur. Dat is wat hoog gegrepen, maar de vergelijking is dan ook vooral gericht op het hoofdpersonages van dit verhaal.

Odell Deefus is namelijk een nogal simpele jongeman die niet al te vlot met anderen kan omgaan en nogal eens domme dingen doet. Wanneer autopech hem dwingt aan te kloppen bij een rare kerel, zit Odell binnen de kortste keren opgescheept met een lijk in de  diepvries, een lijk in de tuin, een onderzoek naar moslimterrorisme, een corrupte gevangenisbewaakster die hem in een drugsmokkel betrekt, een tv-predikant die hem tracht te bekeren en zelfs een bomaanslag. Voor de niet erg intelligente Odell is dat allemaal behoorlijk wat te veel.

Nadat dit vlot leesbare, onderhoudende verhaal eerst voor driekwart gebeurtenissen opstapelt en personages uitvouwt, neemt het plots een bocht die naar een angstaanjagende en zelfs gruwelijke finale leidt. Meteen wint de plot daarmee aan essentie, want het slot linkt alle voorafgaande gebeurtenissen aan zeer actuele feiten die ontegensprekelijk deel uitmaken  de toekomstige geschiedenis van Amerika. Plots is Odell Deefus niet zomaar een romanpersonage maar een verpersoonlijking van de onschuldige burger die een speelbal wordt van de politiek, religie, media en immorele medemensen.

De weg naar Callisto is geen overweldigend, maar toch een behoorlijk boeiend en meeslepend boek geworden. Over de auteur is weinig bekend. Torsten Krol – zo’n naam zou je nooit kunnen bedenken – zou als een kluizenaar in Australië leven en alleen via e-mail communiceren. Geen van zijn uitgevers zou hem ooit al ontmoet of gehoord hebben. Ik weet niet of dat allemaal moeten geloven – het klinkt wel erg overdacht en is net iets te handig om wat mysterie rond het boek te creëren. Maar alleszins kijk ik al uit naar Krol’s tweede roman, Witte Dolfijnen. En er wel even aan toevoegen dat The World According to Garp natuurlijk nog véél beter is.

Ook nog gelezen sinds de vorige boekentip:

Kamermuziek (Paul Mennes)***
Grote Europese Roman (Koen Peeters)***
De Helaasheid der dingen (Dimitri Verhulst)***1/2, eindelijk gelezen.
Duitse Bruiloft (Pieter Waterdrinker) ***
Een vreemdsoortig onheil (Ken Kalfus) **1/2
Zwavelzuur (Amélie Nothomb) ***

Advertenties

Acties

Information

2 responses

14 08 2007
The Lodge Keeper

Bedankt voor de tip, klinkt goed!
En als ik een tip terug mag geven: zojuist “Dertien” van David Mitchell gelezen en dat was ook minstens 3 sterren waard. Net iets minder misschien dan “Wolkenatlas” (ook van Mitchell) maar dat was dan ook buiten categorie.

14 08 2007
Sven

Dertien had ik al een tijd geleden op mijn lijstje gezet, ik maak er zeker werk van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: