Best of ’77

2 09 2007

best-of-772.jpgJe kunt in plaats van te zeuren over dat ouder worden, ook gewoon eens alles geven en met veel toeters en bellen je hele zelf etaleren. Iedereen die Brent kent, wist dat zijn dertigste verjaardag wel met enkele uitroeptekens zou gevierd worden. Aldus stampte hij samen met Koen en een heerschap met een onsmakelijke bijnaam het ‘Best of ’77’-festival uit de grond. Vanuit het niets dook op de Haaltertse Muisstraat dan ook een onwaarschijnlijk evenement op, inclusief camping, loungehoek, barbecue en vooral heel veel ambiance.

In de aanvang van het festival, dat onder een aangenaam zonnetje plaatsvond, trok de aanwezige aspirerende Miss België Carolien Heymans nog iets meer aandacht dan de moppen en liedjes van een enthousiaste Denderhoutemse ster, maar gaandeweg ontstond iets wat een festivalleek als ik als een authentiek aandoende festivalsfeer kan beschrijven. De muzikale taferelen op het podium mochten dan niet meteen aansluiten bij mijn interessesfeer, het waren geenszins amateuristische bedoeningen die je zou verwachten op een gratis en niet -professioneel evenement. Ik was trouwens al tevreden met de vele wederziens. Mensen die ik weer al veel te lang niet meer gezien had. Henk en Annelies, Elke, Flore, Bart en Thalia, Jan, Katrien … Zelfs Sigi verscheen en ontlurkte zich als lezer van deze blog! Met dank aan de UFO’s in Haaltert overigens. Hij was niet alleen. Ik vraag hoe het met de mensen gaat, maar niemand stelt de vraag terug want allemaal lezen ze het hier. Op een enkeling na, tot die in een conversatie moet vaststellen dat hij niet mee is want hij leest het Verantwoord Tijdverlies niet!

Terug naar de muziek. De slotact vormde het hoogtepunt. Brent zelf, omringd door een selecte groep muzikanten, samen een gelegenheidsgroepje vormend dat een uitgekiende reeks oude nummers bracht als Midnight Train to Georgia, White Rabbit, Suspicious Minds en Sympathy for the Devil , om er maar enkele hoogtepunten uit te halen (lees: die die ik herkende en kon onthouden). Thalia stal als backing vocal ei zo na de show, ware het niet dat Brent, nooit vies geweest van een verkleedpartijtje, doorheen de voorstelling transformeerde in de artiest wiens nummer hij bracht. Van Gladys Knight over Elvis naar Mick Jagger, … een knap bedacht spektakel.

Dat ook voormalige straatlopers Sander en Benjamin zich tot meer dan degelijke gitaristen hadden ontwikkeld, had ik nooit verwacht toen ik me, toch wel al wat jaartjes geleden, als KSA-leider over hen ontfermde. Maar nog veel meer was ik onder de indruk van Laurens De Schutter. Achterneefje is een achterneef geworden met overweldigende capaciteiten als drummer. Daarmee gepaard gaand leek ook zijn persoonlijkheid meer dan evenredig toegenomen te zijn met zijn lengte. Toen Brent hem een solo gunde, stal hij dan ook de show. En dat op de dag dat zijn grootmoeder overleden is. U zult nog van hem horen, absoluut!

We moeten dus bewonderend vaststellen dat er af en toe nog eens iemand in slaagt om ondanks de stress en drukte van het leven van de volwassen mens, iets op poten te zetten dat het banale overstijgt. Het moet Brent en zijn kompanen wel wat bloed, zweet en tranen gekost hebben, maar het geheel verdient een groot applaus. Als ze volgend jaar zorgen dat er in de late uurtjes nog nuchtere mensen achter de bar staan, mogen ze dit initiatief gerust herhalen. En merci Brent om me er aan te herinneren dat Suspicious Minds mijn favoriete Elvisnummer is.

 

Advertenties

Acties

Information

3 responses

10 09 2007
Ria

Ik vond het ook een zeer geslaagd evenement en het deed inderdaad deugd van een aantal bekenden terug te zien. Jammer genoeg hier geen enkele reactie op dit prachtige verslag of op de zeer geslaagde avond, ondanks de vele beloften!

Blij dat ik er met mijn kleine neefje naartoe geweest ben en daar mijn ander kleine neefje gezien heb met zijn vriendinnetje.

Proficiat aan Brent en co, mijn neefjes hebben vrienden om fier op te zijn en op de neefjes zelf ben ik meer dan trots!!!

Je fiere tante Ria

11 09 2007
SveN

Weinig reacties, idd, wat je zegt. Dit is natuurlijk een artikel dat vooral gericht is op de mensen die mij persoonlijk kennen en die wellicht ook daar aanwezig waren en zodoende is dit het bewijs dat dat net een zéér tamme doelgroep is!

12 09 2007
M-go

Wegens reeds geboekte reisomstandigheden was ik er niet bij maar wil toch reageren. Ook al ben ik eerlijk toegegeven ook eigenlijk een tamme die wel tot 1 of andere doelgroep zal behoren.

Het was super in Le Touquet, waar ik een klein weekje de toerist heb uitgehangen samen met mijn lief, maar toch hangt er een vochtige schaduw boven dat weekje, vooral boven die ene bewuste zaterdag, 1 september.
Brent en Co., ik ben wreed geambeteerd dat jullie dat verjaardagsevenement niet op een andere dag hebben georganiseerd, bijvoorbeeld op een dag dat ik thuis was en niet in Frankrijk.
Door jullie blunder van formaat, zijnde the most bad timing ever, ben ik niet getuige kunnen zijn geweest en geworden van dit spektakel.

Gelukkig heb ik mijn weg naar deze site gevonden en heb ik alsnog de sfeer mogen proeven via dit voortreffelijke en beeldrijke verslag.

Maar niet getreurd…gezien Sven binnenkort zelf jarig is, en nog geen beetje ook, kijk ik vol verwachting uit naar het grootse mini-festival dat hij op poten zal zetten ter zijner eigen gelegenheid.

FYI: niet eind oktober want dan ben ik weer in ´t buitenland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: