Lectuurtip: De Pruimelaarstraat

10 09 2007

pruimelaarstraat.jpgDeze roman van journalist Louis Van Dievel is een raak geobserveerd portret van een gemeenschap waarin iedereen elkaar in het oog houdt, maar zijn mening voor zich houdt. Vlaanderen dus, en meer bepaald een Mechelse straat tijdens de jaren ’70.

In de Pruimelaarstraat wordt Staf Van Eyken gearresteerd wegens een reeks moorden. De buurt is geschokt. Toch vormt deze plotlijn niet de essentie. Alle bewoners hebben hun eigen verhaal dat ze om de beurt vertellen. Hun eigen geheimen ook. Hun conservatieve normen en waarden worden met mondjesmaat bijgesteld. Hun visies op het huwelijk en de rollenpatronen worden voortdurend op de proef gesteld. Maar dit is meer dan een sociologische schets. De tragiek en dramatiek achter de werkmansgevels geeft de roman een solide narratieve basis. De personages, met oerdegelijke Vlaamse namen als Regine en Jean, Marcel en Francine, René en Berre, zijn banaal en ergerniswekkend nauwdenkend. Maar toch ga je je als lezer aan hen hechten. De verhoudingen tussen de vele personages (die aanvankelijk wat moeilijk uit elkaar te houden zijn) worden ook steeds interessanter. Op de achtergrond vindt het proces plaats van de man die de straat in zijn greep houdt.

De Pruimelaarstraat lijkt een typisch naturalistische Vlaamse vertelling, maar tegelijk is dit ook een erg originele en sterk geschreven roman. Enerzijds is de herkenbaarheid groot, want de Vlaming is op dertig jaar weinig veranderd. De tijdssituering geeft het boek ook een nostalgische ondertoon, hoewel de sterke negativiteit van de personages een warmhartige sfeer in de weg staan. Niet dat alles kommer en kwel is , maar de personages doen vooral zichzelf miserie aan en staan hun eigen geluk in de weg door hun bekrompenheid en de drang naar een schijn van deugdelijkheid. Anderzijds brengt Van Dievel een vrij universeel verhaal over de interactie tussen diverse persoonlijkheden van een geknakte gemeenschap. Hij vertelt deze mozaïek op filmische wijze – ik zag de gebeurtenissen alleszins zo voor me – en hanteert een schitterend taalregister.

De Pruimelaarstraat lees je dan ook in één ruk uit. Het reality-gehalte zal daar niet vreemd aan zijn. Dit appelleert in zeker zin immers aan de voyeuristische neiging in elke mens. Maar los daarvan is dit ook een krachtig geschreven vertelling over de condition humaine.


Acties

Information

6 responses

11 09 2007
gerda

Doet me wat denken aan “Het einde van mensen in 1967” van Brusselmans, volgens mij veruit zijn allerbeste boek…

Nodigt zeker uit tot lezen en zal volop tijd hebben nu…

11 09 2007
Sven

Ja, idd dat boek (dat ook erg goed was!) sluit daar zeker bij aan, maar dit is diepgaander, denk ik, want eerlijk gezegd herinner ik me niets meer van het verhaal van Brusselmans, enkel de leeservaring.

11 09 2007
nel

Ja, het is een boek zoals ik ze tussendoor eens graag heb,een beetje ‘Het einde van mensen…’, een beetje ‘De helaasheid…’, een beetje Boon… Zo vlaams en vaak zo herkenbaar.
De Pruimelaarstraat stel ik me voor als het straatje waar mijn grootouders woonden, een doodlopend straatje met arbeidershuisjes, identiek van indeling, maar naar eigen smaak en creativiteit aangekleed. Waardoor je een beeld kreeg van de mensen die er woonden, soms arm maar proper met bloemetjes op de vensterbank, soms slonzig en marginaal met grauwe gordijnen voor de ruiten. Bij deze laatste was je vaak een beetje bang als je passeerde, want je had al eens heibel gehad met die kinderen…

12 09 2007
blanche

Ah , nu lees ik hier waarom ik het graag las .
Jij kan een boek echt maken of kraken . Je boekbespreking is minstens even goed als het boek.
Daar ben ik nu jaloers op zie ! Een boekbespreking van mijn hand klinkt als : trekt op niets , of goed of heel goed…..
Heb je het boekbespreken aan jezelf geleerd of is het een truk ?

19 09 2007
Fre

De bibliotheek van Haaltert doet nu een actie waarbij lezers hun tips op een briefje noteren en binnenkort worden al die briefjes opgehangen! Geen goed idee voor jou? De bekendste Haaltertse blogger is toch al een zekere referentie?

19 09 2007
SveN

@blanche: geen truks hoor. Dank u voor het compliment, maar het is toeval hoor. Meestal vind ik het ook niet makkelijk een boek te recenseren. Heb wel al flink kunnen oefenen met filmrecensies en dat kent wel enkele gelijkenissen.
Is ook een kwestie van eerst goed na te denken over de inhoud van je recensie en daarna over de verwoording ervan.

@Fre: weet ik! Ben eigenlijk wel enthousiast over deze actie en heb meteen al een stapeltje formuliertjes meegenomen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: