Lectuurtip: Speelbal

3 11 2007

fry.jpgDe Britse tv-maker, acteur en notoir geestigaard Stephen Fry heeft zijn veelzijdigheid ook bereikt door boeken te schrijven. Tot nu toe schreef hij vier romans. Zijn meest recente is Speelbal en dateert al van 2000. Het is een origineel en meeslepend boek geworden, waarin een 18-jarige schooljongen centraal staat die in een gruwelijke nachtmerrie belandt nadat enkele jaloerse leeftijdgenoten een complot tegen hem gesmeed hebben. Wat volgt is een uitermate koele, berekende en geslepen wraakactie.

Fry schetst zoals gewoonlijk weer een milieu dat hij zelf goed kent en waar hij niet echt veel sympathie voor koestert: dat van het Britse klassensysteem waarbij een Oxford-diploma, een onberispelijk accent en een onverwoestbare arrogantie hand in hand gaan. Hoofdpersonage Ned groeit op als zoon van een kabinetslid. Alles zit hem mee. Hij is knap, intelligent, populair en sympathiek. Hij komt uit een goede familie, heeft een vriendin en er staat hem een mooie toekomst te wachten. Net die zekerheid op succes zet kwaad bloed bij gefrustreerde klasgenoten. Als lezer groeit je sympathie voor Ned omdat hij in een echte nachtmerrie belandt. Een vergelijking met Dumas’ The Man in the Iron Mask geeft u al een vaag idee. Jaren gaan voorbij waarin Ned zint op wraak maar zijn tijd goed besteedt. Ietwat clichématig vergaart hij een reusachtige kennis die hij ooit goed zal kunnen gebruiken, onder het mentorschap van een oude man.

Tot twee derde in het verhaal leef je intens mee met wat de arme protagonist allemaal overkomt. Hoewel Ned’s gevangenschap een lichtjes clichématig verloop kent, is het smullen van de vernuftige plot. Eens de wraakactie in gang wordt gezet, verliest het boek echter veel van zijn kracht. De afhandeling van de gebeurtenissen verloopt iets te makkelijk en te voorspelbaar. Bovendien raak je als lezer elke band met Ned kwijt en komt Fry uiteindelijk niet tot een essentie.

Jammer, maar desondanks blijft Speelbal boeien van begin tot eind. Fry is een hoogst intelligente man die op toegankelijke wijze veel ideeën aanraakt. Zijn verhaal is rijker dan de plot doet vermoeden. Door de humor minder nadrukkelijk aanwezig te laten zijn (wat bv. wel het geval was in zijn debuutroman De Leugenaar) weet het verhaal ook spannender te zijn. De op-en-top Britse setting is weinig origineel en soms zelfs ergerlijk (wat deels ook wel de bedoeling is, want Fry steekt de draak met het ouwe-jongens-krentenbroodsfeertje onder Britse mannen), maar het geeft de film wel een filmische allure die het verhaal uiteindelijk ten goede komt.

Speelbal is uiteindelijk een genietbare en slimme roman die je niet makkelijk weg kan leggen.  Het verfijnde en vaak ironische taalgebruik is mooi meegenomen.

Advertenties

Acties

Information

2 responses

4 11 2007
nel

Het is echt altijd uitkijken naar een boekbespreking van Sven. Voor mij mogen er dat hier gerust wat meer zijn.

27 02 2008
madelon

ik heb het boek in het engels gelezen (zoals hij echt is bedoelt :)) en ik vind het een goed boek, ik vond het wel leuk om eerst de hoofdpersoon ned erg te mogen en daarna genadeloos te haten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: