Bravo Sint-X

22 05 2008

Iedere ochtend sjees ik al fietsend naar school, waarbij ik toch wel enkele verkeersknelpunten kruis. Zo steek ik ondermeer de niet te onderschatten Dampoort over. Ik ondervind daarbij echter weinig problemen. Meer zelfs, het gevaarlijkste punt op mijn route bevindt zich voor een school notabene. Fietsers die hun leven willen wagen, passeren best tussen half 8 en kwart over 8 aan de katholieke basisschool Sint-Bavo in de Apostelhuizen.

Nu is dit natuurlijk wel een smal straatje, waar dan ook nog eens auto’s geparkeerd staan. Dat verhindert massa’s dwaze ouders van het in kotskleurige uniformen gewurmde kroost dat er schoolgaat echter niet om gewoon midden op straat stilstand te houden – liefst zo dat aan geen van beiden kanten een fietser langs kan – , zoveel mogelijk deuren van de wagen te openen – liefst zonder eerst te kijken of er nog andere weggebruikers zijn – , rustig de tijd te nemen om vijf kinderen en zeventwintig boekentassen uit te laden, daarbij vooral kleuters uit het oog te verliezen zodat die de doortastende fietser die toch langskon even flink kunnen doen schrikken door plots van achter de wagen op te duiken, en dit alles liefst ook zo lang mogelijk te laten duren. De wagen daarachter creëert op zijn beurt dezelfde situatie en die daarachter ook nog eens, zodat het humeur van de reeds geërgerde fietser helemaal om zeep geholpen wordt omdat zijn amper zeven minuten durende fietstocht naar het werk met maar liefst twee minuten wordt verlengd en vooral wordt bemoeilijkt door een mijnenveld van boekentassen, autodeuren en als eendekroos vermomde ukken. Verschrikkelijk.

Ik walg van het kakvolk dat enkel omdat het zijn kinderen daar dropt, meent dat de straat zijn eigendom is, van het soort onnozele, leeghoofdige truttenmoeders die geen benul van het verkeer hebben en het type drukdoende vaders dat de verjaardagen van zijn kinderen niet uit het hoofd kent en al gsm’end aan het stuur zit. Ik walg vooral van de school zelf, wiens betrokkenheid bij het verkeer en de schoolomgeving zich beperkt tot het ophangen van ‘zone 30’ -affiches, maar zich verder niet realiseert dat het nog maar in overweging nemen een aanvraag te doen om die drie parkeerplaatsen voor de school af te schaffen en een ‘kiss and ride’-zone aan te leggen, al een hele stap voorwaarts zou zijn. Ik walg – wat zeg ik, ik gruwel – al evenzeer van de schoolmastel die op de situatie – zijnde: onschuldige, weliswaar nors kijkende fietser wordt gehinderd door egoïstische eigenaars van dikke bakken – staat te kijken als een koe, daarbij haar armen fiks tegen de boezem aandrukkend, maar nergens beseffend dat ze ook wel eens iets mag signaleren. Ga catechese geven, mens. Idem voor haar collega – half vrouwmens, half non – die al even onwetend aan de andere ingang staat, met haar gedachten bij de 24 identieke knutselwerkjes die om half 4 keurig in het gelid zullen staan.

En zo wordt dag na dag na dag – want écht iédere dag speelt zich deze situatie af – mijn woede en ergernis tegenover dit bekrompen schooltje met zijn antieke, in groene tinten gehulde, waarden gevoed (‘ondanks de moderne infrastructuur, zijn we een school met traditie’) , tot ik er op een dag zal gaan solliciteren, er een paar weken het subversieve varken ga uithangen, een tweetal menopauzerende mastellen het prepensioen injaag, de ongetwijfeld stijf van fatsoen staande directrice een hartaanval bezorg en uiteindelijk zelfs enkele leerlingen laat ervaren dat er op school ook gelachen mag worden.

In afwachting hou ik het maar bij stukjes als deze, doen ook deugd.

(lees ook het vervolg)


Acties

Informatie

11 responses

23 05 2008
Aïda

Gooi alles maar in de groep. Ga solliciteren. Zoek boel.

Je ziet in je omgeving met eigen ogen wat er geworden is van mensen die negen jaar lang in een blauw schooluniform gewurmd geweest zijn. Niks mee aan te vangen.

Opdoeken die handel.

23 05 2008
VALLEKEN

Wel blijven goeie dag wuiven naar automobilisten die ’s morgens WEL voorrang geven aan een snel rijdende fietser … zoals ik deze morgen … voor uw neus … ;-)

23 05 2008
blanche

Bij Sint Bavo zijn enkel de antieke waarden in groene tinten gehuld. In mijn school waren indertijd de mastellen zelf in het groen gehuld. Groen met ruitjes.

23 05 2008
Manu

Ik vind vooral de beschrijving ‘half non, half vrouwmens’ zéér typerend!

26 05 2008
vandepotgerukte

Is een non nog altijd half vrouwmens? Ik heb weer iets bijgeleerd. Waarvoor dank Sven.

Was getekend

27 05 2008
Leentje

Als het een troost mag wezen,ik moet er ook elke morgen passeren en inderdaad goedgeluimd naar school is een illusie als je door Apostelhuizen moet!!! Ik herken elk detail en het irriteert me ook mateloos! Als je ooit van plan bent actie te voeren…Ik ben bereid voor de schoolpoort luidkeels slogans te scanderen( al dan niet in groene klederdracht)! Maw, laat me iets weten…

Leentje
(zus van Maarten)

30 05 2008
singajo

Dag Sven,
ik heb dit stukje met veel animo gelezen en doorgestuurd naar mijn vader die voorzitter is van de rvb in st bavo. als dat geen grap is.

30 05 2008
Aïda

Niet te doen. Six degrees of separation. Zelfs niet eens zes.

Benieuwd naar het vervolg.

30 05 2008
nel

De wereld is een dorp.

13 06 2008
Anoniem

aan de fietsende gefrusteerde pipo: get a life !

15 06 2008
jelle

he zou maar een zwijgen hoor mijn moeder is daar leraar

en ken je haar persoonlijk neen he ken je de school
heb je zelf kinderen die je moet afzetten dan weet je ook best hoe dat gaat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: