Spijtfactor nul?

10 06 2008

Afgelopen weekend ben ik zo min of meer overhaald geweest de Maasmechelse bossen mee te gaan verkennen. Wandelen is niet mijn ding, maar een weekendje er tussenuit is evengoed ontspannend, zeker in goed gezelschap. Het werd een wisselvallige ervaring…

vrijdag 19.00u

Vertrek in de gietende regen. Geen tijd meer gehad voor een tussendoortje. Vaststellen dat mijn schoenen nu al nat zijn – vanbinnen! Bedenken dat ik niet bepaald professioneel uitgerust aan de activiteit begin. Vernemen dat minstens vijf mensen niet meegaan wegens allerlei al dan niet aannemelijke redenen. Het vooruitzicht in de regen een tent te moeten opzetten die zoals in mijn herinneringen bestaat uit zware, vuile, verroeste palen, een lek dak en een grondzeil dat te klein is. De spijtfactor stijgt met de minuut maar bereikt nog geen alarmerend niveau.

vrijdag 20.30u

Gezellig over onderwijs geluld. Een pizza gegeten. Relaxt autoritje met beperkte fille. Regen houdt op. Spijtfactor zakt gestaag.

Vrijdag 21.45u

Snel en probleemloos ter plekke. De tent is een vederlicht, nieuw en doodeenvoudig op te zetten ding dat comfort en droogte vrijwel garandeert. Katrijn en Renzo belonen me met een luchtmatras. Aantrekkelijk zwembad ligt klaar voor morgen. Het regent niet meer, de campingcafetaria is marginaal, maar dan op amusante en niet zozeer angstaanjagende wijze (ouwe wijven, witte botten). Gezellig hapjedrankjezeveren. Praatgrage ober. Het wordt laat. Spijtfactor is uitermate laag.

Zaterdag 8.00u

Veel te vroeg op. Regen. Regen. Regen. Tent niet nat, maar schoenen lang niet droog. Ontbijt gelukkig uitgebreid, lekker en gevarieerd maar het vertrek moeten we wegens de weeromstandigheden uitstellen. Verveling. Woordspelletjes. Elkaar op de zenuwen werken. Gezelschap wordt wel uitgebreid. Spijtfactor labiel.

Zaterdag 12.00u

Een uur in de regen gestapt. Natte voeten. Saai bos. Eén teamlid achtergelaten wegens kater. Verkeerd gelopen en dus pas na 3 kilometer begonnen aan de eigenlijk geplande 25 kilometer. Plassen. Natte kousen. Mezelf vervloekend dat ik het weer en de omstandigheden zo verkeerd heb ingeschat. En dat na meer dan 15 keer op kamp!  Vloeken en zagen. Spijtfactor groeit bij elke stap.

Zaterdag 16.30u

Uitblazen op terras. Geen regen meer. Comfortabel gepicknickt. Zwembad op de camping in het vooruitzicht op amper enkele kilometers. Voeten hebben toch goed doorstaan. Natte schoenen weliswaar, maar Henk heeft genoeg chocotofs om me het zwijgen op te leggen. Spijtfactor weer flink gezakt.

Zaterdag 19.30u

Droge schoenen gekregen van Christophe. Grote opluchting. Zwembad is uitnodigend, maar wegens gebrek aan zon niet voor lang. Etentje in vooruitzicht, weersvoorspelling voor morgen prima. Nog lagere spijtfactor, al begint de kletskous-ober te irriteren. Dagelijkse beslommeringen zijn veraf.

Zaterdag 20.30u

Toch te lang in een koud zwembad gezeten of het gevolg van de hele dag natte voeten? Hoofdpijn en sluimerende verkoudheid. Maar nog geen spijt. Ridicuul ingericht Italiaans restaurant met leeghoofdige diensters en muurschilderingen die ons inspireren tot absurde dialogen. Lang niet zo’n onzin uitgekraamd, maar scheefgeschilderde blafeturen en het feit dat de Middelandse zee tot in Maasmechelen reikt, kan je moeilijk normaal benaderen. Het eten is dan ook nog eens lekker en de sfeer optimaal. Lang geen spijt meer. Deugddoend uitgeput, val in slaap als een blok.

Zondag 9.00u

Geen regen. In redelijke mate uitgeslapen. Opnieuw een lekker ontbijt. Schoenen gedroogd. Aanvatten van nieuwe (iets kortere) wandeltocht. Lang geen spijt meer. Maar wandelen zal nooit mijn favoriete hobby worden, al eet je elke 5 km een chocotof. Mooie natuur, maar saai. En vol insecten. En die ober is intussen uitgegroeid tot een bemoeizieke, zichzelf interessant makende zeveraar – al ziet Henk dat anders.

Zondag 13.00u

Gedaan met wandelen, gelukkig maar. Zon, zon, zon. Uitblazen, opruimen, nog wat genieten van de laatste lege uren. Krabben aan de insectenbeten. Blij zijn dat men het ontbijt vergeet aan te rekenen, zuchten omdat dat dan toch nog ontdekt wordt. Content naar huis.

Dinsdag 14.00u

Jeuk, jeuk, jeuk. Benen vol beten. En twee teken!
Maar geen spijt hoor. Dank allen voor het initiatief, het aandringen, de droge kousen, de droge schoenen, de onzin en praatjes, de luchtmatras, het goed gezelschap, de chocotofs, de nurofen en het verdragen van mijn (gedoseerd) gezaag.

Advertenties

Acties

Information

8 responses

10 06 2008
Margo

Wandelen (of goed doorstappen gezien Christophe de leiding nam?) is ook niet mijn ding, tenzij het blootvoets kan, wat niet had gekund wegens bosrijk gebied. Ik had me opgegeven om mee te gaan om de tenten op te zetten en de wandelaars met voeten en al in de watten te leggen na het stappend kilometervreten. Na een telefoontje van BG bleek die optie afgeblazen te zijn dus heb ik maar bedankt. Regen, natte schoenen, natte kousen, irritante ober, beestjes, beten, jeuk, krabben, verkoudheid, hoofdpijn, Nurofen,… heb niet de indruk iets gemist te hebben. :-)

11 06 2008
Ilse

Om de 5 km een chocotof? Da’s slechts één per uur??!

11 06 2008
Linda

Bedankt voor de woordspelletjes en je gezelschap. Welk gezaag? Ik heb van het weekend genoten.

12 06 2008
SveN

Beter lezen, Margo: dit stukje moest net aantonen dat er veel te missen viel ;-)
Van welke zeer belangrijke feiten ben je nu bv niet op de hoogte? De reden dat Christophe helemaal niét de leiding nam, de nummers van de nieuwe anekdotes, de code van Linda’s autoslot, (geeft niet, zij weet het ook niet) (of toch, het was ‘1’), waar Aagje geslapen heeft, wat er ’s ochtends naast de tent lag, de analyse van waarom Henk overal zo snel vriendjes maakt, al die dingen die Ken kan maar waar hij net geen goesting in had…
(en ik snap niet zo goed wat je bedoelt met ‘de operatie afgeblazen’ )

12 06 2008
Margo

Beter lezen Sven, mijn reactie moest net aantonen dat ik wel een klein beetje spijt heb dat ik niet meegeweest ben ;-)
Al die feiten waarvan ik nog niet op de hoogte ben zal ik eerstdaags wel vernemen, ik haal iedereen wel de pieren uit de neus als ik ze tegenkom.
“Die operatie” was het voorstel dat men zich kandidaat kon stellen om niet mee te wandelen maar mee te gaan om de tenten op te zetten en zo. In eerste instantie was het de bedoeling om van kamping naar kamping te trekken en dat de niet-wandelaars dan voor de accomodatie zouden instaan, maar van dat plan werd afgezien. Bart G. heeft me dan opgebeld om me van de wijziging der plannen op de hoogte te brengen, gezien ik vrijwel de enige kandidate was die zich ervoor had opgegeven. Ik had begrepen dat al wie meeging ook zou moeten meewandelen. Dat zag ik niet zitten (ben nogal lui van aanleg :-) ) dus heb ik afgehaakt. Stupid sausage I am.

13 06 2008
vandepotgerukte

U bent labiel. Als ik een grafiek maak van de spijtfactor is die nog wisselvalliger dan het weer.

Was getekend

17 06 2008
Katrien

Dag Svenneken,

Ik kan alleen zeggen dat ik na het lezen van uw reisverhaal alleen nog het gevoel heb dat ik er zeker had moeten bij zijn. Droge schoenen had ik je niet kunnen geven maar tussendoor een koetjesreep of een reep kinderchocolade had ik best kunnen missen.

veel liefs,

1 van die 5 personen die niet meeging wegens een al dan niet aannemelijke reden.

18 06 2008
annelies

hey

toch goe gelachen met je o zo lange verslag van een kort weekendje…
Dat natte- schoenen- gezaag is toch ook een beetje je eigen fout e …als KSA -er zou je toch beter moeten weten….BTW ….is je weekend met je kindjes al geboekt…..zie maar dat de zaagfactor dan niet, maar wel je stapschoenen meegaan…
Mijn spijtfactor stond zeker onder nul…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: