Lectuurtip: De eenzaamheid van de priemgetallen

17 04 2009

priemgetallen1Tussen twee priemgetallen staat altijd minstens één ander getal. Net zo kunnen Alice en Mattia nooit echt dichtbij elkaar komen, hoezeer ze ook als twee beschadigde zielen elkaar aanvoelen en aanvaarden. In De eenzaamheid van de priemgetallen van de jonge, bekroonde Italiaanse schrijver en fysicus Paolo Giordano, volgen we deze twee tragische personages van hun jeugdjaren – waarin beiden iets meemaken dat hun verdere leven zal bepalen – tot ze bijna dertigers zijn. Al die tijd hoop je dat ze bij elkaar enige rust en stabiliteit zullen vinden, maar het lot en hun eigen onuitgesproken gedachten verhinderen dat.

Optimistisch is deze vlot lezende roman eigenlijk niet. Hoewel een fatalistische toon vermeden wordt en de roman je bijna filmisch meesleept, kunnen Alice en Mattia de wereld en het leven niet als een uitdaging of belevenis zien. Alice slaat aan het fotograferen en Mattia is een wiskundig genie, maar communicatie en emoties blijken niet hun ding. Dat Giordano ons niet noodzakelijk een happy end belooft, wil niet zeggen dat dit een in somberheid gedrenkte vertelling is. De stijl is nuchter, de plot gedetailleerd zonder de focus te verliezen. Het boek valt dan ook maar moeilijk neer te leggen.

Ik had dit boek al een tijdje op mijn nachtkastje liggen toen ik onlangs pas de vele positieve recensies las. Giordano werd in eigen land bekroond met de belangrijkste Italiaanse literatuurprijs,  de Premio Strega, en hoewel inhoud noch stijl aanvankelijk meesterschap doen vermoeden – de kracht zit in de subtiliteit en bescheidenheid – voel je achteraf dat dit pure klasse is.

Btw, de originele titel is La Solitudine dei numeri primi. Dat zal wel correct vertaald zijn, maar ik had ‘De eenzaamheid van DE priemgetallen’ net iets beter klinken gevonden zonder dat lidwoord.

De vakantie heeft zijn functie overigens goed vervuld: ik verslond maar liefst drie romans, waarvan ik overigens ook De Monsters van Templeton van Lauren Groff kan aanraden, een historische zoektocht van een jonge vrouw naar haar vader, in een klein Amerikaans dorp met een fascinerende geschiedenis.

Advertisements

Acties

Information

5 responses

20 04 2009
Jan

Tussen priemgetallen 2 en 3 staat géén ander getal.

20 04 2009
Sven

’t Moet dus zijn dat de auteur daar niet aan gedacht heeft (want ik nam die stelling gewoon over uit het boek hoor).

20 04 2009
nel

Wat een flater voor een fysicus! Ik denk dat ik het boek maar weer van mijn leeslijstje schrap, ik kan het echt niet meer onbevooroordeeld lezen.

23 04 2009
MELANCHOLIA

Ijzersterk debuut, indeed. Opvallend trouwens hoeveel vrouwen dit boek lezen. De doos Kleenex is natuurlijk nooit ver uit de buurt en de auteur is een lekker stuk, als ik mijn vrouw mag geloven.

24 04 2009
SveN

Hmm, vreemde opmerking vind ik. Als van iets gezegd wordt dat opvallend veel vrouwen het lezen, lijk je er van uit te gaan dat het in eerste instantie niet eens voor hen bestemd was. Enkel omdat een man het geschreven heeft? (of omdat het een boek is?) ;-)
(bv vergelijking ‘Het nieuwe lichte biertje blijkt opvallend genoeg ook veel vrouwen aan te spreken’ => dat was dan duidelijk niet verwacht).
En laat die Kleenexopmerking de serieuze mensen nu niet afschrikken hé! :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: