Sven eet een ander zijn bord goed leeg

17 09 2009

Als ik ergens niet goed in ben, dan doe ik het meestal niet. Of ik blijf het toch niet doen. Ik blog  nu al jaren dus ergens moet ik wel heel tevreden over mezelf zijn. Mensen die me menen te kennen door het lezen van mijn blog, verdenken me wel vaker van pretentie en superioriteit, dus dit kan er nog wel bij.

Ja, dit is nog eens een stukje waarin ik mijn tevredenheid over mijn blog etaleer. Omdat het de laatste weken weer erg goed gaat, wat drive, schrijflust en bezoekers betreft. Ik moet dus voor eens en altijd maar eens concluderen dat ik blog omdat ik graag schrijf. Ik denk ook dat ik intussen aardig schrijf (hoewel niet altijd even aardig) en zo nu en dan vind ik zelfs dat ik werkelijk een prachtig stukje op de wereld heb losgelaten. Nu en dan zo eens. Het vlot formuleren en op een rijtje zetten van mijn gedachtestroom, vind ik zeer bevredigend.

foksuk1Wat die bezoekers betreft, ik hou dat in de gaten. Vind ik het belangrijk? Mwja, want een publiek is leuk. Maar mocht die functie niet beschikbaar zijn, zou ik nog steeds bloggen, dus dat relativeert het toch weer wat.

Mijn tweede uitgangspunt is wellicht iets kwijt willen. Ik veronderstel daarmee de essentie gevat te hebben van het bloggen, al zullen andere daar per se een andere uitleg willen aan geven. Maar mijn conclusie is dus: men blogt ofwel uit liefhebberij voor het schrijven ofwel omdat men iets interessants te vertellen hebben. Iets mag zelfs minder interessant zijn als het leuk geformuleerd is.

Het punt is dat sommige bloggers in geen van de twee goed zijn. Ze schrijven zonder enige franje of zelfs maar een minimum aan kennis van de Nederlandse taal én daarbij hoort dan nog eens een volkomen vervelend gezaag over boodschappen doen, garagepoorten verven of fietsbanden verwisselen. Ze braken blogjes uit zonder enige essentie of conclusie. Af en toe peil ik eens of hun blog geëvolueerd is, maar vaak is het zelfs nog erger geworden. Ik laat die mensen maar doen, maar… ik heb er wel een duidelijke mening over.

Onlangs poneerde ik die mening bij een melancholische aangelegde blogger die van taal en diepgang houdt. U leest mijn letterlijke boodschap zelfs hier. Men zou kunnen stellen dat we het eens waren, hoewel de definitie van prietpraat en leegte zeer subjectief is. Wie weet behoort het Verantwoord Tijdverlies zelf wel tot de geviseerde blogs? Al komt de auteur daarvoor net te vaak langs.

Onze (al dan niet gedeelde) mening zat iemand dwars. Dat heb je met meningen. Die iemand dacht zelfs dat we het over hem hadden!  Omdat hij ook over ditjes en datjes blogde. En dus werden er citaten geplaatst, waarop dan reacties volgden van mensen die de geciteerden van pretentie en pseudo-intellectualisme beschuldigden. Dat vind ik allemaal niet zo erg, hoor, hoewel dit stukje misschien het tegengestelde doet vermoeden. Want een intelligent mens negeert zulke kletspraatjes. Mijn schrijfdrang overheerst echter en dus kies ik niet voor de slimste oplossing maar degene die mij het meest gemoedrust biedt.

En dus, beste Menck, vraag ik me af waarom u het geciteerde op uw eigen blog betrekt? Ik wist zelfs niet dat u nog een blog had, want wie kan dat nog bijhouden in uw geval? En dan nog, u schrijft best aangenaam op dat Kielzog – stel ik opnieuw vast nu ik uw herontdekte blog doorneem. Prettig leesvoer bij momenten. Waarom zou ik het dan over u hebben gehad? Overigens lijkt u vergeten te zijn dat uw laatst bij mij bekende blog zelfs opgenomen werd in mijn blogroll. En die is met zorg geselecteerd hoor.

Nee, laat me nu maar niemand persoonlijk gaan kwetsen door hier concreet te noemen wat voor blogs ik dan wel bedoel. Dat is immers de kwestie niet. U en enkele lezers lijken me gewoon mijn mening kwalijk te nemen. Soit, dat heet dan een meningsverschil. Maar ik vind dat ik het volste recht heb een aantal blogs slecht te noemen. Ik val die mensen niet lastig op hun blog, plaats geen vervelende reacties en verwijs niet smalend of ironisch naar hun nietszeggende gekrabbel.

Ik heb ook nergens gesteld dat mijn blog beter is. Wel dat ik mijn eigen blog goed vind. Ik ben bescheiden, maar niet vals bescheiden. Toch vinden sommigen dat van pretentie getuigen. Ja, ik sabel neer, hoewel ik vaag blijf over het mikpunt. Maar stel ik me daardoor verheven op? Wie iets slecht of onnozel vindt, geeft daarmee iets weer over zijn eigen norm, maar betekent dat automatisch ook dat die norm boven de andere gesteld wordt?

Let op, ik ga niet op mijn woorden terugkomen. Meer zelfs, hier nog eens duidelijk geformuleerd: ik kan soms simpelweg niet begrijpen dat mensen hun schrijfsels gepubliceerd willen zien als zelfs een kleuter ziet dat ze er niets van bakken. Hebben die mensen dan het recht niet zich te uiten, dingen van zich af te schrijven? Tja, interessante vraag stel ik hier. Ik hoef dat immers niet allemaal te lezen en blijheid vrijheid en andere clichés. Het brengt me bij een oud zeer: mag je iets slecht vinden waar je zelf geen last van hebt? Ik kijk niet naar Familie, maar dat wil niet zeggen dat ik vind dat zoiets gruwelijk slecht moet uitgezonden worden. Ik lees zekere blogs niet, maar juich hun bestaan evenmin toe. Ik blijf dus bij mijn standpunt en als dat enkele van die slaapverwekkers aanzet tot een heel klein beetje introspectie, gekoppeld aan een poging om eens een woordenboek te gebruiken of eens wat structuur in een tekst te gieten, heb ik daar toch iets mee bereikt.

I rest my case, bijna. Want in de reacties op eerder vermelde blog lees ik nog twee heel dwaze uitspraken. Zapnimf, die absoluut niet tot de geviseerde blogs behoort maar wiens gewrongen proza en ondraaglijk lichtvoetige gezap echt niet mijn ding zijn, stelt dat bepaalde blogcritici aanvoeren dat je je problemen moet op het net zwieren om niet oppervlakkig genoemd te worden. Die interpretatie is geheel voor haar rekening natuurlijk, al is overduidelijk wie ze daar botweg mee bedoelt. Ik vraag me ook opnieuw af wat het dan eigenlijk over haar zegt als ze zich geviseeerd voelt door het citaat. De dame zegt ook: ‘Zelf vind ik het veel fijner om iemands persoonlijke gebeurtenissen te volgen dan te weten wat iemand over die bepaalde film vond (duh… ik zag die prent ook en ik kan nog echt wel mijn eigen mening vormen) Voor een gefundeerde kijk op een onderwerp pak ik de krant vast. Volk genoeg dat ervoor opgeleid is. Waarmee ik niet bedoel dat ik op dene of gene neerkijk, ieder zijn meug voor mijn part.’ Dat vind ik een verbazingwekkend enge gedachte. Omdat ik zelf filmrecensies schrijf? Nee, omdat ik van iemand die in het onderwijs staat eigenlijk verwacht dat ze toch wel wat kritischer is. Er zijn best heel wat blogs die feiten even goed of zelfs beter verwoorden of analyseren dan veel journalisten, zeker tegenwoordig. Je kan er alleen maar iets van opsteken, al ben je het oneens met de schrijver. Ze spreekt ook zichzelf tegen: die recensies worden immers ook geschreven door volk dat er voor opgeleid is. Zonder te willen uitwijden over het zinvolle van recensies (van film of andere): wie kennis van zaken heeft, weet het echt wel beter dan een leek.

Drijf ik het nu niet wat ver door deze waarschijnlijk brave dame op haar woorden te pakken? Tja, dat doet zij natuurlijk evenzeer. Bovendien is haar onderonsje met Menck gewoon laag.

Ook met een zekere Dick Richie ben ik het gedeeltelijk oneens. Hij haalt uit naar sociaal geëngageerde en kritische blogs. Zonder mezelf daartoe te rekenen, verontwaardigt die oogklepmentaliteit me zeer. Wentel u gerust in de talloze wissewasjes en beuzelarijen van zekere bloggers, maar – al zullen ze geen revoluties te weeg brengen – doe toch ook eens een poging die enkele blogs  te waarderen die één en ander uit onze zieker wordende samenleving  onder de loep nemen.

Ik heb me hier weer even te pletter geschreven, me realiserend dat het allang niet meer interessant is voor de argeloze lezer. Sorry hoor, dit was dan maar vooral een stukje voor mezelf. En voor die enkele oververhitte bloggers. Ik had dat ook parodiërend kunnen doen, zoals hier, maar daarvoor zet ik te graag de puntjes op de i. En bij deze staan ze er stevig. Bedankt voor het lezen!

Advertenties

Acties

Information

11 responses

18 09 2009
Menck

Beste Sven, dat heet dan inderdaad een meningsverschil. En dat mag, net zoals u dat ook concludeert.

18 09 2009
MELANCHOLIA

Ik kan je geruststellen. Ik viseer jouw weblog geenszins. VT prijkt zelfs op mijn blogroll.
Ik ga me ten andere niet vermoeien met het verspillen van woorden aan mensen die vernoemd worden in je logje. Dan zou ik termen als ‘sectair’ moeten bezigen, en wil het toeval nu net dat ik aan dat woord een broertje dood heb.

19 09 2009
vandepotgerukte

Deze interessante rimpeling in de rustig kabbelende vijver van het bloggen is mij ontgaan.

Was getekend

20 09 2009
chelone

Arme u; zo’n lang relaas, enkel ten dienste van uw egotisme.

21 09 2009
SveN

O, geen medelijden hoor, ’t was met plezier!

21 09 2009
TheO

Nog één die zich geviseerd voelt?
Uw mening geven = egotist zijn. Ik snap het niet, doe maar voort me uw gedacht Sven.

21 09 2009
chelone

Ik, geviseerd? Neen hoor Theo, ik zou niet weten waarom. Mij stoort het enkel mateloos dat Sven steeds denkt dat hij de waarheid in pacht heeft. Als iemand een andere mening heeft wordt hij meteen afgemaakt op dit kortzichtig blog. Vandaar dat ik dit gedrag egotistisch noem.

21 09 2009
SveN

Chelone, ik moet je absoluut tegenspreken – of wat had je gedacht. Ik heb hier altijd al alle meningen toegelaten en heb nog maar héél zelden een reactie verwijderd. Aangezien ik het vaak nogal scherp stel, vind ik het zelfs heel normaal dat er reacties komen die de mijne tegenspreken. En ik heb absoluut nog nooit iemand afgemaakt met een andere mening, dat vind ik compleet van de pot gerukt. Ik geef natuurlijk wel een weerwoord als iemand hier wat zegt dat niet strookt met mijn mening, dat lijkt me geenszins ‘afmaken’. Waar je op andere blogs voor minder uitgescholden wordt, ga ik hier enkel in discussie en dan tracht ik mijn overtuiging te verdedigen. Het verdedigen van je mening wordt dan ‘denken dat je de waarheid in pacht hebt’. Wie mijn blog goed genoeg leest, zal vaststellen dat ik vaak genoeg situaties van verschillende kanten bekijk en héél veel in twijfel trek. Ik hoef de beschuldiging van kortzichtigheid dus niet te slikken. Ik zou bovendien aarzelen om uitspraken te doen over de bloggers als persoon, wat iemand schrijft is nooit echt wie hij is, toch?

Kijk, ik kan in deze kwestie één en ander vanuit een andere hoek bekijken hoor, vrijheid blijheid, iedereen schrijft over en hoe hij wil, ik moet dat toch allemaal niet lezen, enz. Dat nuanceren heb ik nu zeker niet gedaan. Mijn reactie op Melancholia werd immers ook geenszins genuanceerd, ze werd zelfs compleet onterecht gebruikt. Dus heb ik één en ander maar flink in de verf gezet en daar heb ik geen spijt van.

En nu herhaal ik me, ik mag toch zeggen dat ik die dingen slecht vind? Al die kleurloze, inwisselbare en essentieloze praatjes! En voor je steigert, nogmaals: ergens in jullie middens moet er iemand denken dat ik het over zijn of haar blog heb, terwijl ik geen enkele blog bij naam genoemd heb en al die beledigde bloggers eigenlijk gewoon zeer lange tenen hebben. Waarom gaat Menck ervan uit dat ik misnoegd ben over zijn blog? Waarom wordt er met scherp geschoten in zijn reacties? Allemaal onzekere bloggers die door één mening van hun stuk gebracht worden? Trekken ze zich dus aan wat al die anderen zeggen terwijl ze wel met trots stellen dat ze schrijven wat en hoe ze wilen en het hen niet kan schelen wat anderen er van denken?

Nochtans staat in mijn originele reactie op Melancholia dat ik vind dat het ‘de populairste blogs zijn die doodsaai zijn’. Op Menck’s artikel komt een zeer snuggere reactie van Osahi. Die heeft het wel begrepen. Ik had het immers over populaire blogs.

Zapnimf is de enige die ik wel concreet genoemd heb. Dat jullie (sorry dat ik voor het gemak even veralgemeen want ik stel wel vast dat er nog boze bloggers zijn) in mijn mening over haar blog of visie ook eigenwaan zien, getuigt van dezelfde engte waar ik zelf van beschuldigd wordt: veel van jullie kennen elkaar persoonlijk, kun je dan de persoon en de blog nog los van elkaar zien? Ik trek mijn conclusie duidelijk enkel uit haar blog en heb het ook enkel over haar stukjes. Die ‘afstandelijkheid’ is in veel reacties hier en bij Menck ver te zoeken. Wie mij niet persoonlijk kent, hoeft over mijn persoon geen uitspraken te doen en zou zijn conclusies moeten beperken tot mijn artikels. En wie mij wel persoonlijk kent, reageert niet omdat ze weten dat ik echt niet de brulaap of egotist ben die mijn stukjes suggereren. Of omdat het hen allemaal niet de moeite lijkt natuurlijk, mijn publiek is slimmer dan ikzelf.

23 09 2009
vandepotgerukte

Gebruik mijn naam niet ijdel!

Was getekend

25 09 2009
MELANCHOLIA

De reactie van Osahi was inderdaad heel ad rem. Ik heb hem daar via de geëigende kanalen voor gefeliciteerd.
Sven zegt iets heel interessants in zijn laatste reactie: “veel van jullie kennen elkaar persoonlijk, kun je dan de persoon en de blog nog los van elkaar zien?” Het had Mencks ‘volgelingen’, als ik ze gemakshalve zo even mag noemen, gesierd als op zijn minst één van hen een heel klein beetje tegengas had durven geven. Iemand een ‘heerschap’ noemen vind ik niet netjes, om maar iets te noemen. Ik snap de volgelingen wel hoor. Stel je voor dat je even uit de pas loopt en op de volgende blogmeeting met een scheef oog bekeken wordt. Onder meer dát bedoel ik met de term ‘sectair’ in mijn vorige reactie.
Prachtig woord trouwens, egotisme.

11 10 2009
Drs. Johan Arendt Happolati

Heer Sven,
Ik heb uit uw stukje vooral het volgende onthouden: mag je iets slecht vinden waar je zelf geen last van hebt?
Ik vind van niet. Het is een hobby. En zoals je zelf zegt: een poging om eens een woordenboek te gebruiken of eens wat structuur in een tekst te gieten… Mijn moedertje zaliger zei altijd: “Binst dat ze dat doen, lopen ze niet langs de straat.”
Van het verzamelen van postzegels word ik bijvoorbeeld persoonlijk niet wild, maar ik heb er bij andere mensen geen last van.
Laat ze maar doen, al die bloggers, binst dat ze dat doen, lopen ze niet langs de straat.
De kwaliteit van mijn blog is er met het klimmen der maanden trouwens ook ferm op achteruit gegaan. Ik heb de stellige indruk dat ik alles al verteld heb. Mijn ei is blijkbaar gelegd.
Jammer eigenlijk.
Met vriendelijke groeten,
De Drs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: