Lectuurtip: Onzichtbaar

30 12 2009

Het werk van Paul Auster, één van de beste huidige Amerikaanse schrijvers, kon me al eerder bekoren, maar het is toch lectuur om met mate te consumeren, bedacht ik zo. Ook in Onzichtbaar blijkt de dwingende, gefocuste schrijfstijl van Auster voor allesbehalve ontspannende lectuur te zorgen. Enig ongemak maakt zich meester van de lezer, want Auster’s verhalen zijn vaak wat confronterend en de personages worden niet ontzien, zonder dat hen daarom grote dramatische gebeurtenissen overkomen.

In Onzichtbaar, opmerkelijk geconstrueerd, staat een ontmoeting centraal tussen een student en een praatjesmaker, die tot 40 jaar later een impact heeft op bepaalde betrokkenen. Het hoofdpersonage verliest zijn rol halverwege, waarna anderen op de voorgrond treden. Het verhaal weet mee te slepen, maar dat ligt eerder aan de beleving van de personages dan aan de gebeurtenissen. Onzichtbaar wordt zo een reflectie op het verschil tussen het zijn en het schrijven, een soort spel van geheugen en feiten, waarbij de lezer meer te weten komt over de personages dan hij eigenlijk zou willen.

Met deze boeiende roman sluit ik dit leesjaar af!  Binnen enkele dagen volgt het jaaroverzicht.

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: