Lectuurtip: Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won

14 01 2010

Deze welklinkende, veelbelovende titel leverde Ivo Victoria in 2009 tal van goede recensies op. Ik was dan ook vrij benieuwd naar wat deze roman te bieden had als terugblik van een dertiger op zijn jeugdjaren. Specifiek gaat Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won dieper in op de spijt en bitterheid van ene Ivo die in zijn kinderjaren zijn beste vriend mooie verhalen voorschotelt over een niet-bestaande wielercarrière. Het is een nogal nuchter, of zelfs ontnuchterend relaas want als Ivo opgroeit en terugkijkt op zijn vreemde gedrag, blijkt hij daar zelf helemaal niet zo’n punt van te maken.

De authenticiteit die Victoria oproept van het leven in een Vlaams dorpje in de jaren ’80, is raak maar geenszins charmant. De soms wat gênante leugens van Ivo komen bruut en dwaas over. Je kunt  hem dan ook moeilijk een sympathiek personage noemen en zijn bizarre gedrag zorgt voor enige vervreemding. In die zin is dit helemaal geen boek dat je met plezier verder leest. Jammer genoeg zijn de vele details en verhaalelementen uit de wielerwereld voor mij dan ook nog een keer oersaai – een wel heel subjectief oordeel, ik ben me ervan bewust – waardoor ik dit boek lang niet zo meeslepend vond als verwacht. Ik had het ook moeilijk met het gebrek aan (inter)actie van de personages, op enkele dialogen en gezinstaferelen na, is dit toch grotendeels een innerlijke monoloog, een echte beschouwing. En hoe fantastisch de pen van Victoria ook, hoe gevat sommige stukjes,  ik haastte me soms ongeïnteresseerd door de vele zinnen van beklag en beschouwing.

Een voorbeeldje: “Als ik zing, voel ik intens geluk. Het geeft me rust. Eindelijk rust. En daar draait het om. Dat is waar wij allemaal naar streven of moeten streven, naar rust. Volmaaktheid. Voltooiing. Telkens wanneer ik zo’n moment van volmaaktheid meemaak, speelt de film van mijn leven zich af voor mijn ogen. Het is een steeds  langer wordende serie van perfecte momenten. Naar verluidt is dat een ervaring die alleen is weggelegd voor mensen die in accuut levensgevaar verkeren, maar daar geloof ik niks van. Ik beleef het omdat ik iedere keer een nieuwe stap zet. Omdat ik steeds dichter bij de ultieme vervulling van mijn leven kom. Nu ja, dat dénk ik hè. Telkens als ik weer zo’n stap zet komt de film, als een voorlopige tussenstand, zo je wil. En het ziet er goed uit. Ik moet volhouden zodat ik later, wanneer ik sterf, onbevreesd het eeuwige niks in zal kunnen zweven. Zodat ik niet zal leeglopen als een ballon maar opstijg, steeds verder de lucht in, zingen, zweven, oplossen in helderblauw. Dat zou mooi zijn.”

Ik voel dat hoofdpersonage door dit soort uitlatingen weliswaar beter aan, het blijft toch een wat abstracte gedachtenstroom die mij niet helemaal kan bekoren. Als ik vergelijk met andere Vlaamse schrijvers die ik graag lees, zoals Jan Van Loy, Dimitri Verhulst of Peter Terrin, heb ik het gevoel toch nu iets te wazige lectuur voorgeschoteld te krijgen.

Nu, een afknapper was dit boek niet hoor. Alle lof is aannemelijk. Maar het was gewoon niet mijn ding. Ik vind het nog vroeg om Victoria een groot talent te noemen. Hij schrijft formidabel en er is niets mis met de opbouw van zijn boek, maar ik wil hem nu vooral zien bevestigen met een tweede.

Advertisements

Acties

Information

One response

17 01 2010
Nel

Mij heeft Ivo Victoria alvast overtuigd. Ik ging mee in de manische gedachtenstroom van hem, waar ik vaak een flinke portie cynisme dacht in te vinden. Dat spannende leven dat hij voor zichzelf had bedacht vond ik best amusant. Anderzijds brengt hij filosofische gedachten, beschouwingen en levensvragen op superieure wijze onder woorden.
Wel ja, de midlife-crisis is nooit ver weg, in de kansen die in het verleden lagen en niet werden benut of in de zelfoverschatting en de betweterigheid van een 12-jarige. Misschien daarom heeft deze roman me wel ontroerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: