Lectuurflop: De Stolp

21 07 2010

De lokroep van de stapel lectuur die ik verzameld had om mee te nemen op vakantie, was zo sterk dat ik toch alvast één van de zes boeken uitgelezen heb. Het thema van De Stolp – vijftien jongeren worden opgesloten in een huis voor een educatief realityprogramma – leek me wel wat. Ik heb het wel voor microwerelden en relaties tussen heel uiteenlopende personages.

De auteur is de Gentenaar Jeroen Theunissen en de prijzen en odes die hij volgens de cover al verzamelde, doen echt vermoeden dat het hier een (mij) onbekend literair talent gaat dat ik dringend moet leren kennen. Ik zie beoordelingen als ‘taalgevoel’ en ‘kritische signalen’, ‘literaire ernst’ en ‘ongekunsteld’. Voor de volledigheid wel even melden dat al die fraaie bewoordingen over zijn voirg werk gingen. Ik moet zo meteen maar eens wat opzoekwerk doen over de kritieken die De Stolp wist te verzamelen, want leger en nietszeggender proza heb ik de  laatste maanden niet onder ogen gekregen. Is dit de auteur ‘die mijn allerscherpste aandacht vraag’t, zoals Ons Erfdeel beweert?

Theunissen voert een groep jongeren op waarvan nauwelijks een personage echt uitgewerkt wordt. Enkelen verdwijnen ook al snel zonder dat daar een woord aan vuil wordt gemaakt. Ik wil beslist aanvaarden dat de karakters eigenlijk nauwelijks van belang zijn en de individuele lotsbestemmingen geen plaats hoeven te hebben. Misschien staat het collectieve centraal, of zijn de personages maar metaforen. Toch is dit wat frustrerend. 132 bladzijden – dat is gelukkig niet veel – volg je een groepje figuren die al die tijd even nietszeggend blijven. Ze hebben een  naam, maar zijn nergens levensecht, hoe nadrukkelijk Theunissen ook jongerentaal hanteert. Wat ik overigens een erg slecht idee vind, want het maakt je proza snel gedateerd. Ook de opzet van het televisieprogramma krijgt slechts heel sporadisch aandacht. Enerzijds zat daar beslist veel meer in, anderzijds bood dat, gezien het uitgemolken Big Brother al vermoeiend genoeg was, weinig nieuws. Toch verwerkt de auteur dit gegeven zeer onconsequent en clichématig in de plot. Het lijkt hem niet te interesseren en dat is zijn goed recht, maar misschien had hij dan maar gewoon een andere opzet moeten bedenken.

Maar goed, tot dus ver beschouw ik dit boek op een nogal oppervlakkig niveau. Het is Theunissen om meer te doen dan een tienerverhaal over de belevenissen van wat jongeren. Alleen heb ik geen benul wat ik dan wel uit De Stolp dien te halen. Iets over verlossing vinden, zoals de achterflap suggereert? Een schets van een generatie? Ik weet het niet en helaas wil ik het na het uitlezen van dit boek  ook niet meer weten. De Stolp is uiteindelijk gewoon zeer onbevredigende lectuur die dus gelukkig niet in mijn handbagage belandt is, want de treurnis die dat over mijn toch wel lange vliegreis zou werpen, zou geen goede start van mijn trip zijn.

Moet ik Theunissen nog een kans geven? Moet ik dat vorige werk, dat zoveel positiever onthaald werd, toch nog uitproberen? Heel misschien ooit eens. Toch heeft ook zijn bejubelde taalgebruik me absoluut niet kunnen bekoren. Ik vind zijn stijl schools, geforceerd en afstandelijk. Laat dus voorlopig maar zo.


Acties

Information

One response

21 07 2010
ulrich dv

Vond het ook een flinke tegenvaller, ik vond vooral dat Theunissen psychologisch superoppervlakkig bleef. De interactie tussen de jongeren leek wel slecht toneel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: