Gelezen in 2010

30 12 2010

Het voorbije jaar viel de boekenoogst normaal te noemen. Ik las 26 romans en dat is zo ongeveer hetzelfde als de voorgaande jaren.

Ik las voornamelijk Amerikaanse romans maar ook best wat Belgische lectuur. Er waren ook wat graphic novels, stripromans dus, die ik niet heb opgenomen in de lijst – hoewel sommigen me meer dan één avond gekost hebben.

Meer dan vroeger bracht ik op deze blog verslag uit van wat ik zoal las. Een overzicht vindt u hier. Het beste boek dat ik dit jaar las, wordt daar echter niet besproken, De Bloemen van Koen Peeters. Daarnaast vielen ook Dertien (David Mitchell), Het konijn op de maan (Paul Mennes) en Mijn vriend Leonard (James Frey) niet weg te leggen.

Verder ook genoten van De Ingewijden (T.C. Boyle), Muleum (Erlend Loe), Het verwenste leven (Thomas Glavinic), Ivo Victoria’s Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor -12-jarigen won, Submarien van Joe Dunthorne, Alles is Belangrijk van Ron Currie, Deze Bloedende Stad van Alex Preston, Huid (Mo Hayder), Laat de Aarde Draaien van Colum McCann, De Ontelbaren van Elvis Peeters, De huishoudster en de professor (Yoko Ogawa) en Het Laatste Concert van Nicola Lecca.

Slechtste leeservaring: De Stolp van Jeroen Theunissen en de wekelijkse Story bij mijn grootmoeder (‘ier ist nieuw boeksken, want gij zijt nen echten boekenman, gij‘).

Thrillers zijn blijkbaar minder en minder aan mij besteed, hoewel ik eigenlijk erg kan opgaan in zo’n meeslepend mysterie. Maar er zijn helaas erg weinig thrillers die ook degelijk genoeg  geschreven zijn en niet de zoveelste getormenteerde politie-agent als hoofdpersonage opvoeren. Ik mis echt originaliteit in dit genre.

Ook dit jaar trof ik geen echt meesterlijk boek aan, zoals dat evenmin de vorige jaren het geval was. Erg goede boeken worden, net als films, zeldzamer naarmate je er meer verteert, blijkbaar. Maar tot die conclusie kwam ik eigenlijk ook vorig jaar al. En zo heb ik eigenlijk steeds minder te vertellen.

Advertenties




De muzikale irritaties van 2010

29 12 2010

Ik ben en blijf een te grote leek op het vlakke van muziek om hier dieper in te gaan op wat 2010 me op dat vlak gebracht heeft. Ik heb weliswaar hier en daar een verfrissend geluid gehoord of een artiest leren kennen waarvan ik meer wil horen, maar doorgaans breidt mijn muzieksmaak zich slechts op een heel langzaam tempo uit.

Muziek die me ergert, ontdek ik des te meer. Er zal nooit een tekort zijn aan goedkope, overbodige en irritante dingen, zelfs al luister ik niet vaak naar de radio. Er zullen altijd artiesten zijn die véél meer aandacht en applaus krijgen dan hun talent waard is.

Het slechtste wat 2010 me op muzikaal vlak te bieden had:

1. Laserkraft 3DNein Man

Om je oren van je hoofd te rukken, zo slecht.

2. Stromae Alors On Danse

Enerverend tot en met. Gaat u met zijn alle gerust uit de bol op deze dwaze kul.

3. Duck Sauce Barbra Streisand

De kogel. Nu. Ook het origineel werkt op mijn zenuwen, hoor.

4. Lady Linn – alles

Ze heeft dit jaar weliswaar geen single uitgebracht, nog steeds blijft haar onnoemelijk onnozele gezangsel mijn oren geselen.

5. Tom WaesDos Cervesas

De grap was leuk bedacht, maar de uitwerking bleef maar aanslepen.

6. De PitaboysWaar is da feestje?

Volledig aan me ontgaan, maar als je omringd wordt door 11-jarigen vang je wel eens wat op. Immens slecht.

7. Selena GomezA Year without Rain

De bezigheden van dit overernstige wicht hebben zich steeds buiten mijn waarnemingsveld afgespeeld, maar wanneer leerlingen met een onderontwikkelde smaak zoiets binnenbrengen, is er geen ontkomen meer aan natuurlijk. Is binnen zijn genre wellicht gewoon één uit de duizend, maar heeft me niettemin geërgerd.

 

Ook in 2011 zullen momenten van frustratie ons aanzetten tot dwaze pogingen om al dat slechts te weren…

Wat was het slechtste dat u op muzikaal vlak overvallen heeft het voorbije jaar?





Ik zie… een volle agenda

26 12 2010

Dat ik nu al weet dat ik zowel in februari als in juli op babybezoek ga – bij respectievelijk Arne & Leen en Maarten & Evi – , kan mijn agenda voor het nieuwe jaar al aanvaarden. Dat Thalia me echter nu al wil vastpinnen om in december 2012 te komen eten in wat dan een nieuw huis zou kunnen zijn, is wat minder handig, maar vooruit dan maar.

In 2016 zit nog een gaatje en in 2019 heb ik ook nog wat tijd, mochten er nog interessante voorstellen zijn.





Aangekondigd met een vertraging van 5 miljoen minuten.

11 12 2010

Als regelmatige treingebruiker volg ik geboeid alle verslaggeving rond de klantonvriendelijke toestanden bij de NMBS. Ik stel tevreden vast dat Marc Descheemaecker, de baas van de spoorwegen, belooft dat er beterschap mag verwacht worden wat de stiptheid betreft.

In 2020.

Is uw abonnement dan nog geldig?

 








%d bloggers liken dit: