Lectuurtip: Onder Vrienden

2 11 2011

Ik was wel te vinden voor de hapklare vertelstijl van Paul Baeten Gronda, van wie ik zijn eerste roman Nemen wij dan samen afscheid van de liefde las. Zijn derde roman  – een toch wel erg dun boekje – is me goed bevallen, al vind ik dit echt sneetjeslectuur: zo leg je er gerust meerdere tussen je boterham.

PB Gronda beschrijft het samenkomen van een groep vrienden ter ere van de dertigste verjaardag van het hoofdpersonage. De samenstelling van de groep en de verrassende onthullingen die de relaties tussen allen na die avond duidelijk geherdefinieerd zullen hebben, zorgen voor boeiende lectuur, hoewel die zaken weinig origineel zijn en zelfs in zekere zin gezocht en nadrukkelijk literair aandoen. Vriendengroepen in romans bestaan altijd uit een klein, bevatbaar clubje, verantwoord samengesteld uit koppels en vrijgezellen, hetero’s en homo’s, rijke en minder rijke, intellectuele en minder intellectuele personages en dan liefst nog iemand met een andere nationaliteit of huidskleur. Kortom: het soort vriendengroepjes dat vooral in fictie voorkomt. En in hoeverre bent u in werkelijkheid wel eens getuige van een grote revelatie, laat staan van meerdere na elkaar?

Hoewel het me dus stoort dat PB Gronda zo weinig moeite heeft gedaan om wat levensechter uit de hoek te komen – hoewel: voor iemand die volgens de achterflap ‘afwisselend in Leuven, Borgosesia en New York woont’ is dit misschien wel levensecht – leest Onder Vrienden lekker weg. De personages zijn leuk getypeerd en de dialogen zijn gevat. Jammer dan ook dat er niet meer mee gedaan wordt. Ronald Giphart – ongetwijfeld een invloed op Gronda – zou er zich niet zo makkelijk vanaf gemaakt hebben.

De beschouwingen rond het ouder en volwassener worden, beschrijft de achterflap als ‘Zo snijdt hij met humor en venijn in zijn eigen vlees en in dat van zijn leeftijdsgenoten‘. Dat vind ik vergezocht, want hoewel Gronda niet veel tekst nodig heeft om de opvattingen van de personages te schetsen, zijn het ook best wel stereotiepe beschouwingen. Ik vraag me toch wel af wie die leeftijdsgenoten van Gronda in werkelijkheid zijn. Dit lijkt me beslist geen verhaal dat als illustratie kan dienen bij de identiteit van mijn generatie. Maar wijn wonen dan ook niet afwisselend in Leuven, Borgosesia of New York natuurlijk.

In zijn geheel dus echt te weinig essentieel en nergens zijn potentieel waarmakend, maar wel een leuk leestussendoortje.

Om af te sluiten een fragmentje dat ik erg herkenbaar vond:

“Maar hij is echt een beste kerel hoor, als je hem leert kennen. Weet je wat het is met al die geweldige mensen die je eerst moet leren kennen? Dat zijn eikels. En je leert hen niet kennen, je went gewoon aan het feit dat het eikels zijn.”

Advertisements

Acties

Information

One response

2 11 2011
The O

PB Gronda is zoooo would-be… Ik trap er niet meer in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: