Terug naar de bron

15 04 2012

Intussen heeft u niemand meer nodig om u te vertellen welke televisiereeksen u absoluut moet gezien hebben. In tegenstelling tot bij cinema komt kwaliteit in het geval van dvd-reeksen bijna altijd bovendrijven. Iedereen weet al dat The Sopranos, The Wire en Six Feet Under must-see televisiereeksen zijn. Dat u Deadwood, The Shield, Arrested Development en Dexter niet mag laten passeren. Dat Breaking Bad, Mad Men en Boardwalk Empire tot het beste behoren wat fictie ons te bieden heeft. Als ik het u dus nu niet vertel, leest of hoort u vast ergens anders wel dat The Bridge ook in dat rijtje hoort.

In het rijtje van al die Amerikaanse topseries, lijkt een Scandinavische politieserie misschien niet op zijn plaats. Ik besteed doorgaans niet veel aandacht aan de vele geprezen series uit Zweden e.d. Omdat detectiveseries veel te vaak om een plot draaien en niet om  personages en je die uitgestrekte landschappen op een bepaald moment ook wel eens gehad hebt, zeker als ze functioneel zijn. Ik besef echter dat er uitzonderingen zijn en als die dan ook nog zo overrompelend goed zijn als The Bridge, dan moét ik u dat gewoon laten weten, al verkondig ik daarmee niets nieuws voor wie thuis is in de betere tv-fictie.

The Bridge (Bron/Broen) is een unieke Zweeds-Deense samenwerking rond een wel zeer bijzonder politieduo dat een psychopathische moordenaar wil opsporen. De reeks is op alle vlakken topwerk, en is vooral uitermate knap bedacht en geschreven. Niet alleen slagen de makers er in ons mee te slepen met een mysterieus, voortdurend verrassend verhaal, maar ook en vooral om de plot volkomen in te bedden in de aparte relatie tussen Saga Norén en Martin Rohde. IJzersterk is vooral dat uiteindelijk de hele plotafhandeling blijkt te steunen op de karakters en eigenaardigheden van de personages. Van een inwisselbaar Witse-vertelseltje is dus lang geen sprake, in die mate zelfs dat het maar de vraag is hoe je op even geloofwaardige wijze voor een tweede seizoen kan zorgen van deze grandioze serie.

In amper drie dagen wist ik deze tien uur durende reeks uit te kijken, in een roes haast én met daaropvolgende nachtelijke visioenen die rechtstreeks uit al die uren tv voortvloeiden. Op een bijna ongezond intense manier ging ik op in de meeslepende zoektocht naar een duivelse plaaggeest, die aanvangt met het aantreffen van twee halve lijken op de brug tussen Zweden en Denemarken en eindigt met een tragische en ontnuchterende ontdekking. En uiteraard met de u misschien niet onbekende spijt dat het weer voorbij is, zo’n korte maar hevige dvd-verslaving.

Dus als het nog niet duidelijk is: een aanrader.

(en jammer genoeg geen fatsoenlijke trailer of compilatie te vinden om dat beter te illustreren:)

Advertisements

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: