Is er een DOK in de zaal?

25 04 2013

DOK10Enkele weken geleden schudde mijn favoriete plek in Gent – DOK – de winterslaap van zich af. In stilte zijn tientallen mensen – oude en nieuwe vrijwilligers – al die tijd bezig de intussen vertrouwde verpozingsplek in de oude dokken weer gebruiksklaar te maken. Zaterdag vindt de opening plaats.

Half januari is het DOK-team weer aan de slag gegaan, onder leiding van de immer doortastende Liesbeth en Carla. Taken en verantwoordelijkheden werden bekeken en (her)verdeeld. De grote groep vrijwilligers, al lang verknocht geraakt aan DOK, werd betrokken bij de nieuwe structuur. Ik smeet me met plezier op de organisatie van de rommelmarkt.

Voor het publiek verandert er ook iets. DOK zal twee seizoenen kennen dit jaar: tijdens seizoen 1, dat komend weekend van start gaat en loopt tot eind juli, is DOK enkel vrijdag, zaterdag en zondag open. De site is beschikbaar maar de activiteiten concentreren zich op de kantine, waar intussen ook een mini-strand aangelegd werd in een avontuurlijke tuin. Seizoen 2 beslaat augustus en september. Vijf dagen per week open, met de focus op het grote strand en op zondag rommelmarkt (waarvoor de aanvragen intussen binnenstromen).  Het vertrouwde DOK, zeg maar.

Om één en ander fatsoenlijk voor te bereiden vonden op DOK al enkele klusdagen plaats. Oude en nieuwe vrijwilligers gingen aan de slag om DOK op te frissen. Er ontstond een bizarre dynamiek waarin zelfzekere betweters en bereidwillige nieuwkomers elkaar wat aftastten, maar verenigd werden door het gemeenschapsgevoel, vooral rond het middaguur wanneer het eten op tafel verschijnt. De nieuwelingen werden daarbij getrakteerd op anekdotes, maar er werd vooral veel goesting doorgegeven. Op DOK werken, doet iets met een mens.  Deze ploeg heeft er enorm zin in.

En de rest van Gent ook, hopelijk. Vrijwel zeker wordt dit de laatste zomer die men in de oude haven op deze manier kan doorbrengen. DOK wordt in het najaar overgedragen aan projectontwikkelaars. Tot die tijd kan men komen verpozen, ontspannen, feesten, genieten, relaxen, snuisteren of uw vakantiegevoel laten opborrelen. DOK is er voor iedereen natuurlijk en tracht elk wat wils te bieden. Het aantal aanvragen van organisaties of personen die op DOK iets wil organiseren, is trouwens enorm. Het programma raakt dus steeds meer gevuld en daar moet en zal dus zeker iets naar ieders gading tussen zitten, toch?

Volg de Facebookgroep van DOK of hou de website in het oog om op de hoogte te blijven, maar neem  u vooral voor uw lege zomermomenten gewoon op dit toch wat magische plekje door te brengen, nu het nog kan. Het DOK-team draagt deze zomer overigens op aan trouwe dokwerker Jeroen, die vorige week onverwachts overleed. Laat ons er in zijn naam een feestelijke zomer van maken.

Advertenties




Lectuurtip: Massa

2 04 2013

massaJoost Vandecasteele zie ik niet graag aan het werk, als komiek of in andere hoedanigheid op televisie. Ik krijg soms zelfs de indruk dat deze man ook wel weet dat hij nu en dan best irritant overkomt. Het heeft me dan ook een kleine moeite gekost aan te nemen dat hij als schrijver wel indruk weet te maken. Na het lezen van zijn derde roman, Massa, ben ik echter ten zeerste overtuigd.

Dit behoorlijke filmische verhaal gaat over een jonge vrouw, Margot, die een geheimzinnige job aanneemt bij de firma Blurred, Inc. Er gaat een mysterieuze, angstaanjagende wereld voor haar open waarbij ze zich ontwikkelt als economisch kunstenares: ze creëert immers fictieve businessplannen, met heel wat dramatische en zelfs levensgevaarlijke gevolgen.

Ik hou het beknopt wat deze beschrijving betreft, want deze plot is slechts een kader waarbinnen Vandecasteele een overvloed aan interessante ideeën en theorieën samenbrengt over de huidige toestand van de wereld. Die vond ik niet altijd even hapklaar, maar op heel wat momenten wel bijzonder overtuigend en geloofwaardig. Massa is alleen daarom een boek om te herlezen. Daarnaast weet de auteur ook een directe maar toch creatieve schrijfstijl te hanteren die het boek bijzonder prettig leesbaar maken.

Massa is dus absoluut een eigentijds boek, visionair misschien wel op sommige vlakken. Hoewel de thema’s de plot beheersen en het verhaal op heel wat momenten minder relevant is dan wat je er zelf uithaalt, valt Massa niet weg te leggen. De twee eerdere romans van Vandecasteele zullen misschien net iets minder krachtig zijn, ik ben er zeker van dat ze genietbaar leesvoer zijn en kijk alvast uit naar een volgende.





Zelfverloochening?

1 04 2013

verheyenMen zou denken dat het me heel wat slapeloze nachten heeft gekost, maar dat zou een leugen zijn. Vrij snel en voor sommigen ook zeer plots heb ik besloten na de vakantie enkele weken halftijds te gaan werken. Met enige pijn in het hart en een zekere stress ook – ik laat mijn klas echt niet graag in andermans handen – maar als er zich opportuniteiten aanbieden, moet een mens die grijpen hé. Nu de knoop is doorgehakt, kan ik eindelijk verklappen wat al een tijdje hangende was: ik ga een (kleine) rol spelen in de nieuwe film van Jan Verheyen.

Dat komt natuurlijk als een donderslag bij heldere hemel, want iedereen weet toch dat ik Verheyen al meermaals vervloekt heb en me dood erger aan zijn goedkope, ongeïnspireerde films. Ik heb hem ook al enkele keren ontmoet en ondanks zijn vlotte babbel vind ik hem glad en voortdurend op zoek naar aandacht. Daarnaast heb ik nooit de ambitie gehad te acteren.

Enkele weken geleden sprak mijn collega Geert, die nu en dan in reclamespots opduikt, echter over een edelfigurant die gezocht werd voor Het Vonnis, Verheyen’s nieuwste film, en waarvan de beschrijving wel bij me leek te passen. Ik schreef me in voor de lol, had een ontmoeting met de casting director en ontmoette Verheyen al kort nadien. Ik hield op dat moment mijn bedenkingen voor me, al dacht ik stiekem al aan de reacties dat zo’n rabiate tegenstander van Verheyen als ik mezelf verloochende. Maar ik stond open voor deze nieuwe ervaring en wilde mijn kans niet verkijken.

Enkele dagen later kreeg ik verrassend nieuws. Ik kreeg iéts meer dialoog (een zin of 8) en was nodig in 6 verschillende scènes (meestal op de achtergrond)! Dat betekende wel 7 opnamedagen, en die vielen helaas niet allemaal in de paasvakantie. Ik zal dus twee weken maar halftijds op school zijn, maar het lijkt me een niet te missen kans om eens wat anders te doen.

Over de inhoud van de scènes mag ik niet te veel verklappen. Ik speel een alleszins een louche figuur (mét pruik!) en heb scènes met Veerle Baetens (hopelijk leest die niet wat ik hier over haar schreef. Of hier.), Jo De Meyere, Sven De Ridder, de formidabele Marilou Mermans en Wietse Tanghe. Niét met hoofdacteur Koen De Bouw dus, maar ik mag al niet klagen, vind ik.

Over mijn belevenissen op de set zal ik voorlopig niet kunnen bloggen, pas na de release van de film kan ik uitweiden over deze nieuwe ervaring. Maar ik hou jullie dus op de hoogte van de mate waarin ik Verheyen helaas misschien wel zal gaan appreciëren…

(En check vooral de datum waarop dit bericht geschreven werd)








%d bloggers liken dit: