De films van 2013

1 01 2014

Ik overrompel mijn lezers hier voortdurend met nieuwe records als het over mijn filmkijkgedrag aankomt en dat moet ik bij deze weer doen. Ik zag in het voorbije jaar immers 261 films en dat is dus een nieuw hoogtepunt. 127 daarvan zag ik in een bioscoopzaal – o.a. op het zomerfilmcollege en het Film Fest Gent.

Ik put me niet meer uit in het samenstellen van een top 10. In willekeurige volgorde zijn dit alle films die dit jaar een release kregen die ik de moeite vond :

  • Zero Dark Thirty
  • Flight
  • The Master
  • Cloud Atlas
  • Spring Breakers
  • Alps
  • Side Effects
  • The Place Beyond the Pines
  • Only God Forgives
  • Stoker
  • The Great Gatsby
  • Star Trek Into Darkness
  • World War Z
  • Jeune & Jolie
  • Trance
  • Kapringen
  • Mud
  • Silver Linings Playbook
  • Kid
  • Io e Te
  • Metro Manila
  • Borgman
  • Prisoners
  • The East
  • The Perks of Being a Wallflower
  • The Sound of Belgium
  • L’Inconnu du Lac
  • Avant L’Hiver
  • What Maise Knew
  • Like Father, Like Son
  • The Lunchbox
  • Inside Llewyn Davis
  • Don Jon
  • Behind the Candelabra
  • The Young and Prodigious T.S. Spivet
  • Gravity
  • Blancanieves
  • La Grande Bellezza
  • Captain Phillips
  • The Secret Life of Walter Mitty
  • The Best Offer
  • A Touch of Sin

Ik heb echter ook héél wat steengoeie films gezien die nog geen release hebben of pas komend jaar verschijnen.

  • All is Lost
  • The Spectacular Now
  • Harmony Lessons
  • The Selfish Giant
  • Kill Your Darlings
  • The Girl
  • Fruitvale Station

Tenslotte zag ik nog heel wat oudere films die ik zeker tot het beste reken van wat ik dit jaar zag.

  • Passing Fancy (1933)
  • Dark Passage (1947)
  • Harvey (1950)
  • Bonjour Tristesse (1958)
  • One, Two, Three (1961)
  • The Miracle Worker (1962)
  • The Night of the Iguana (1964)
  • Two for the Road (1967)
  • McCabe & Mrs Miller (1971)
  • Sleuth (1972)
  • Norma Rae (1979)
  • Polisse (2011)
  • Holy Motors (2012)
  • De ontmaagding van Eva van End (2012)
  • The Angel’s Share (2012)

Rest u nog onder de neus te wrijven voor welke tv-series ik allemaal tijd vond: Homeland 1, Treme 1, The Simpsons 15, Borgen 1, Met Man en Macht, Salamander, The Killing 1 & 2, Dexter 3, 4 & 5, The Newsroom, Luck, How to Make it in America 2, American Horror Story 1 en Top of the Lake.

Dat zijn – en daarna mag u me gek verklaren – 37608 minuten fictie.

Advertenties




De films van 2012

2 01 2013

Hoewel ik het vorige filmjaar als een topjaar beschreef, heb ik me in 2012 in nog grotere mate op film gestort. Ik heb dan ook een persoonlijk record verbroken wat betreft het aantal films dat ik gezien heb. Dat waren er in 2012 dus 249. Daarvan zag ik er 94 in een bioscoop.

Gewoonlijk pak ik hier graag uit met een top 10. Dit jaar voel ik daar niet zo’n behoefte voor. Ik denk dat  ik weinig verrassingen in mijn top 10 heb staan. Ik verwijs u met plezier door naar dit artikel, waar ik vrijwel alles vermeld zie staan dat u echt niet mag missen.

Wel, in willekeurige volgorde, alle films die dit jaar verschenen die ik de moeite vond, van gewoon prima tot grandioos:

Mijn leerlingen voelden zich betrokken bij mijn hobby!

Mijn leerlingen voelden zich betrokken bij mijn hobby!

  • Tinker Tailor Soldier Spy
  • Headhunters
  • The Descendants
  • Jane Eyre
  • Elena
  • Chronicle
  • The Muppets
  • Albert Nobbs
  • Shame
  • The Girl with the Dragon Tattoo
  • My Week with Marylin
  • Young Adult
  • The Hunger Games
  • Cloclo
  • Killer Joe
  • Haywire
  • Tyrannosaur
  • The Cabin in the Woods
  • De Rouille et D’Os
  • Moonrise Kingdom
  • Prometheus
  • The Dark Knight Rises
  • Barbara
  • War Horse
  • The Raid
  • Project X
  • Lawless
  • Savages
  • Offline
  • Jagten
  • Beasts of the Southern Wild
  • Anna Karenina
  • Captive
  • Premium Rush
  • The Sound of Belgium
  • Skyfall
  • Dans la maison
  • Looper
  • Argo
  • A Royal Affair
  • [Rec]³: Genesis
  • Play
  • End of Watch
  • Life of Pi
  • In the Family
  • Magic Mike
  • Le Prénom
  • I Wish
  • Take Shelter
  • Jack Reacher

Van een heleboel van deze films kan je op deze pagina mijn recensies lezen.

Ik kan voor mezelf echter vooral concluderen dat de beste films die ik dit jaar zag, films waren die al eerder verschenen waren, of zelfs echt oude films. Het beste wat ik in 2012 heb gezien, is dus ook:

  • Lifeboat (1944)
  • Bonnie & Clyde (1967)
  • Harold & Maude (1971)
  • The Andromeda Strain (1971)
  • Swingers (1996)
  • Fail Safe (2000)
  • Crouching Tiger, Hidden Dragonn (2000)
  • El Secreto de sus ojos (2009)

Daarnaast heb ik ook mijn portie televisieseries gezien. Vrijwel zonder uitzondering allemaal geweldig: Dexter 2, The Walking Dead 1, The Bridge, Boardwalk Empire 1, How to Make it in America 1, Damages 2 & 3, Game of Thrones 1, Modern Family 1 & 2, It’s Always Sunny in Philadelphia 1 & 2, Community 1, Real Humans en Quiz Me Quick.

Totaal aantal uren fictie in 2012 is 33913 minuten, of zo’n 416 uur. Wat wel gigantisch veel is, maar toch slechts 0.05% is van alle beschikbare tijd in het voorbije jaar. Dat valt dan toch geweldig mee, niet? U mag me anders ook gerust verslaafd noemen, al denk ik dat al bij al nog prima functioneer in het dagelijks leven.

Ondertussen werd ook de kaap van 3500 films overschreden. Daar had ik graag eens een stand van zaken bij opgemaakt, zoals dat het geval was bij 3000 films, maar daar heb ik de voorbije weken geen tijd voor gevonden.





Gelezen in 2012

28 12 2012

giphartHoe enthousiast ik dan al mag zijn omwille van het geslaagde filmjaar – u leest er in de loop van de week alles over -, zo matig tevreden ben ik over de leesoogst van het voorbije jaar. Al dat filmkijken, en daarnaast toch ook tijdsgebrek, hebben er voor gezorgd dat ik aan het laagste aantal boeken zit in tien jaar: 19.

Wat daarvan absoluut de moeite was, vernam u al op deze blog: Bonita Avenue van Peter Buwalda, Het leven van Pi van Yann Martel en Ik, Hollywood van Jan Van Loy. Verder vond ik ook Het leukste jaar uit de geschiedenis van de mensheid (Ronald Giphart) vermeldenswaardig, al was ik daar meer dan tien jaar te laat mee.

Ik genoot ook opnieuw van enkele stripreeksen. In het Belgische Alleen (op dit moment bestaande uit 7 delen) van Gazzotti en Vehlmann tracht een groep kinderen te overleven in een mysterieuze stad zonder volwassenen. De tekenstijl van Gazzotti, u misschien bekend van de politiereeks Soda, bevalt me zeer en het filmische avontuur is meeslepend.

kobijnKobijn (tien delen in het Nederlands op dit moment) biedt elke keer weer een heel ander verhaal. Dezelfde dierenpersonages, maar telkens in een andere setting of stijl. Belangrijker dan het avontuur zijn vaak de levensbeschouwingen of aanzetten tot filosofie die telkens weer aanwezig zijn. Het Staat in de Sterren was dit jaar de uitschieter. Lewis Trondheim is een groot talent.

Onovertrefbaar is daarnaast de reeks Overlevenden, de vierde cyclus in de wonderbaarlijke serie De Werelden van Aldebaran. Tekenaar Leo is misschien geen meester in het tekenen van personages – die zijn vaak weinig expressief en lijken allemaal even oud – maar zijn talent om vreemde werelden te creëren, vol bizarre fauna en flora, maakt dat allemaal goed. Als er één reeks is voor mij, die als equivalent van een film kan gelden, is het deze.

walkingdeadThe Walking Dead was één van de weinig grafische romans die ik dit jaar las. Meeslepend en spannend alweer, maar ook best duur. Vandaar dat ik nog maar zes delen las. Heel vervelend wel dat in de tekstballons telkens een aantal benadrukte woorden schuin en vet staan, maar verder echt de moeite, zeker voor liefhebbers van zombieverhalen.

alleengazzotti

leo-overlevendenWat overigens ook meespeelde in mijn afnemende leeslust: ik ging dit jaar niet meer naar de uitstekende bibliotheek van Haaltert, omdat ik daar niet vaak meer genoeg kwam op momenten dat die open was. Maar daar steeds alle nieuwste romans ter beschikking liggen hebben, was een groot voordeel dat ik in Gent natuurlijk mis. Hier zijn er wél meerdere mensen die dezelfde romans als ik willen lezen, vandaar.





Dit was het nieuws (niet)

16 12 2012

The-Broken-Circle-BreakdownDe voorbije week werd in de pers meegedeeld dat The Broken Circle Breakdown, de bekende film van Felix Van Groeningen, de tiende plaats bereikt had in de top 10 van meest bezochte Vlaamse films. Dat is eigenlijk helemaal niet het geval.

De titel van het persbericht luidde nochtans: ‘THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN IN TOP-10 VAN BEST BEKEKEN VLAAMSE FILMS’. De verspreider van het bericht, verdeler Kinepolis, zette daarmee heel wat journalisten op het verkeerde been. Iets verder in het korte bericht stond immers ter verduidelijking dat het de bezoekerstop betrof sinds 2000, maar u en ik weten ook wel dat de meeste journalisten wel zeer weinig moeite doen om hun bronnen te checken, of, in dit geval, grondig te lezen wat er staat.

Je zag deze week dan ook overal de onvolledige versie van het bericht opduiken, in kranten, op facebook en in het radionieuws. Op zich is de schade die deze verkeerde info veroorzaakt, minimaal. Je doet ten hoogste enkele films oneer aan door te vergeten dat ze veel meer bezoekers haalden dan The Broken Circle Breakdown, een film die zijn bezoekers overigens verdient (net als Offline trouwens!).

Omdat correcte informatie een betrachting mag zijn en blijven, zeker als het over filmnieuws gaat, hier de twee lijstjes. En misschien ook een heel klein beetje omdat het anders lijkt dat Jan Verheyen wel erg veel verdienste opstrijkt, want in de algemene top 10 komt hij immers niet voor.

de Vlaamse Top-10 sinds 2000
1. Loft (2008) van Erik Van Looy (1.194.434 bezoekers)
2. De Zaak Alzheimer (2003) van Erik Van Looy (755.559)
3. Frits en Freddy (2010) van Guy Goossens (480.020)
4.Rundskop (2011) van Michaël R. Roskam (469.967)
5. De Helaasheid der Dingen (2009) van Felix van Groeningen (454.435)
6. Zot van A. (2010) van Jan Verheyen (447.324)
7. Dossier K. (2009) van Jan Verheyen (415.159)
8. The Broken Circle Breakdown (2012) van Felix van Groeningen (401.271)
9. Team Spirit 2 (2003) van Jan Verheyen (354.920)
10. Team Spirit 1 (2000) van Jan Verheyen (337.033)

de Vlaamse Top-20 aller tijden
1. Loft (2008) van Erik Van Looy (1.194.434 bezoekers)
2. Koko Flanel (1990) van Stijn Coninx (1.082.000)
3. Hector (1987) van Stijn Coninx (933.000)
4. Daens (1993) van Stijn Coninx (848.000)
5. De Zaak Alzheimer (2003) van Erik Van Looy (755.559)
6. Oesje (1997) van Ludo Cox (670.609)
7. Max (1994) van Freddy Coppens (643.000)
8. Mira (1971) van Fons Rademakers (642.000)
9. De Witte van Sichem (1980) van Robbe de Hert (540.000)
10. Paniekzaaiers (1986) van Patrick Lebon (500.000)
11. Frits en Freddy (2010) van Guy Goossens (480.020)
12. Rundskop (2011) van Michaël R. Roskam (469.967)
13. De Helaasheid der Dingen (2009) van Felix van Groeningen (454.435)
14. Zot van A. (2010) van Jan Verheyen (447.026)
15. Dossier K. (2009) van Jan Verheyen (415.159)
16. Team Spirit 2 (2003) van Jan Verheyen (354.920)
17. Team Spirit 1 (2000) van Jan Verheyen (337.033)
18. Zware Jongens (1984) van Robbe de Hert (365.000)
19. The Broken Circle Breakdown (2012) van Felix van Groeningen (318.000 op 12/11/2012)
20. Ben X (2006) van Nic Balthazar (317.683)

Het komt er op neer dat er dus vrijwel niets bijzonder te vermelden viel over The Broken Circle Breakdown, maar nieuws wordt tegenwoordig gewoon gemaakt, en niet gevonden. Wat dan weer wel een meevaller is dat de film die uit de top 20 valt, Jan Verheyen’s desastreuze Boys is. Hèhè.





De films van 2011

1 01 2012

Als filmfan heb ik een topjaar de rug. Niet omdat ik zo gigantisch veel goede films heb gezien, wel omdat ik véél films heb gezien. 230 namelijk. Dat is slechts 9 minder dan mijn recordjaar 2006. 113 daarvan zag in een bioscoop, waaronder ook 27 films op het zomerfilmcollege en 30 op het Gentse filmfestival.

Het lijstje hieronder bestaat uit de beste films die ik dit jaar gezien heb – van de films die in 2011 in de bioscoop verschenen. Ik heb immers nog een pak andere goede films gezien, waaronder enkele formidabele klassiekers als All About Eve en How Green Was My Valley, maar die worden dus niet in deze lijst opgenomen. Aan u om er naar hartelust tips uit te halen.

1. The Tree of Life

Niet iedereen wist deze spirituele film te appreciëren. Het levensbeschouwende, haast metafysische aspect van de prent was ook niet zozeer wat me aansprak, als wel de bijna zintuiglijke ervaring die het bekijken van de poëtische beeldenstroom bij momenten wist te zijn, inclusief gecontesteerde dinosaurus. Slechts heel zelden verschijnt een film die je raakt zonder dat je precies weet waarom, die uniek is in zijn beleving. Een filmisch equivalent van een gebed, een filosofisch buffet, een waar genot.

2. The King’s Speech

Tussen de vele vernieuwende en verheffende films zat voor mij ook een klassiek drama. The King’s Speech was niet alleen een streling voor het oog en een acteerfestijn van tal van excellente acteurs, maar ook een pakkend relaas over een man die ondanks zijn status over geen greintje zelfvertrouwen beschikt en tot zijn grote verbazing toch tot grootse dingen in staat is.

3. Black Swan

De geleidelijke overgang van obsessie naar waanzin wordt door regisseur Darren Aronofsky raak uitgebeeld. De fysieke manifestatie van de waanbeelden  – een danseres die denkt dat ze in een zwaan verandert – geeft een horrordimensie aan dit psychodrama dat het immense talent van Natalie Portman volledig tot zijn recht laat komen. Een film die je na afloop even van je af moet schudden.

4. Drive

De stijlvolle voorstelling die deze ode aan de misdaadfilms uit de jaren ’70 is, weet niet alleen audiovisueel te imponeren – de soundtrack van het jaar! – maar is ook een spannend én beknellend liefdesdrama waarin een zwijgzame protagonist alles op alles zet om zijn geluk en dat van zijn geliefde te garanderen. Esthetisch verantwoord maar schokkend gewelddadig  gebracht, is dit ook een illustratie van het vernieuwende talent van de filmmaker Nicolas Winding Refn.

5. Hugo

Martin Scorsese’s oogstrelende en hartverwarmende familiefilm is niet alleen een formidabel gemaakte 3D-film, maar voor mij vooral een ultiem eerbetoon aan de verbeelding en de energie van de eerste filmmakers. Wanneer George Méliès, een pionier van de filmindustrie, in de film gevierd wordt voor zijn bijdrage aan de film, raakt dat me tot in het diepst van mijn filmhart. Scorsese, zelf een groot filmfan, slaagt er in ons te laten aanvoelen dat zelfs de meest formidabele blockbuster vandaag nog terug te brengen is tot het amateurwerk van toen en dat al ons filmfanatisme gefundeerd is op de inzet en creativiteit van een groep enkelingen meer dan honderd jaar geleden.

6. We Need to Talk About Kevin

Het moederschap in ragfijne mootjes gehakt. Een pijnlijke, koele studie van een moeder die de speelbal is van haar psychopathische zoon terwijl ze toch uit alle macht probeert van hem te houden. Tilda Swinton beeldt elke minieme emotie treffend uit en ondergaat haar boetedoening met een ijzingwekkende gelatenheid. (mijn recensie)

7. In a Better World

Principes en idealen worden extreem op de proef gesteld in dit overrompelende Deense drama waarin een aantal volwassen hun eigen nobel denken ziet stranden op het extreem gedrag van hun kinderen. De topscenarist Anders Thomas Jensen wroet in  de menselijke geest zoals alleen hij dat kan, waardoor de kijker een spiegel voorgehouden krijgt.

8.  La Piel Que Habito

Almodóvar blijft op vertrouwd terrein, met een zeer meeslepende, intense psychohorrorprent. In zijn eigen, onnavolgbare stijl refereert hij naar klassieke genres, kruidt hij met wat groteske of kitscherige elementen en splits hij ons vooral een extreem macabere plotwending in de maag. (mijn recensie)

9. Medianeras

Een Argentijnse stadsromance vol spitsvondige scènes en voldoende karakteruitwerking om je helemaal voor zich te winnen. (mijn recensie)

10. Hanna

Een geweldige actiefilm over een klein maar dodelijk meisje, die zich dankzij excellente acteurs, sfeerbepalende locaties, een uitgekiende visuele stijl en een knaller van een soundtrack van The Chemical Brothers. (recensie)

11. Rundskop

Het Vlaamse boerendrama heruitgevonden.

12. The Kids Are All Right

Een herdefinitie van het concept gezin. (recensie)

13. Simon Werner a Disparu…

Een fascinerende kruising van Donnie Darko en Elephant. (recensie)

14. Le Gamin au vélo

Grootsheid zit hem soms in kleine dingen. Prachtfilm.

15. Les Géants.

Een ode aan de onbezorgde kinderjaren, zij jhet met een bitter randje. Waals pareltje.

16. Incendies

Zware tragedie met een opdoffer van een plotonthulling.

17. True Grit

Wat ondergewaardeerde Coenwestern.

18. 127 Hours

Weten hoe het afloopt, maar toch geen minuut verveling.

19. Mission: Impossible – Ghost Protocol

Razend spannende popcornfilm.

20. The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn

Tegen mijn zin enorm genoten van deze tot leven gekomen jeugdherinnering.

21. Les Neiges du Kilimandjaro

Frans ode aan de goedheid van de mens. (recensie)

22. The Ides of March

George Clooney blijft scoren. (recensie)

En ook nog Troll Hunter, Melancholia, Bridesmaids, Beginners, Super 8, Het Varken van Madonna, 50/50, Pulsar, Lena, Die Fremde, Hasta la Vista, Larry Crowne, X-Men: First Class, Source Code, Rabbit Hole, Rango, The Fighter, Never Let Me Go, Barney’s Version, La Nostra Vita.

 

 





Gelezen in 2011

29 12 2011

Ben tevreden over mijn leesoogst van het voorbije jaar. 25 romans is zo ongeveer hetzelfde als de voorgaande jaren – maar ik heb wel de indruk zeer genoten te hebben van het lezen.
Romans

1/ Alexander McCall SmithDe Goede Echtgenoot van de Zebra Drive (***). Vervolg in een zeer onderhoudende en charmante reeks over een Afrikaanse detective.

2/Elly GriffithsOffersteen (**1/2) Doorsnee thriller.

3/Paul AusterSunset Park (***) Ik blijf fan van Auster.

4/Patricia WoodDe Loterij (***) Fijn leesvoer! (lees hier)

5/ Hans DorrestijnDe wraak van de Spaanse kat (**) Gedateerd. Kostte moeite maar ik kreeg het van een leerling, dus…

6/Marie HermansonDe man onder de trap (***) Knappe psychologische roman!

7/Ronald GiphartIJsland (***) Mooi! (lees hier)

8/ Sharon PomerantzRich Boy (***) Was ik al wat vergeten. Niet memorabel dus maar graag gelezen.

9/ Jan VantoortelboomDe Verzonken Jongen (***) Heerlijk nostalgisch Vlaams. De auteur zelfs gemaild om te zeggen hoe goed ik het vond.

10/Herman KochHet Diner (***) Meteen verKocht!

11/Nick Hornby Juliet, Naakt (**1/2) Heb het stilaan wel gehad met Hornby’s sukkelige personages.

12/Torsten KrolKinderen van de Jungle (***). Een voltreffer! (lees hier)

13/Douglas CouplandGeneratie A (***) Leuk! (lees hier)

14/Stephen FryHet Nijlpaard (**1/2) Herinnering is al vervaagd, moet ik zeggen.

15/Esther FreudEen kwestie van geluk (***1/2). Geweldige roman over de levens van vier jongeren met acteerambities.

16/Benjamin KunkelBesluitloos (**1/2) Best oké.

17/Tom RachmanDe Onvolmaakten. (****) Mijn favoriet, nog steeds spijt dat hij niet dikker was. (lees hier)

18/Robert WilliamsLuke en John (***1/2). Nogal tragisch.

19/Preston & ChildGideon’s Wraak (***). Ben  niet meer zo’n thrillerfanaat en dit is ook niet erg goed geschreven, maar wel spannend.

20/Alan HollinghurstKind van een Vreemde (***1/2). Formidabele schrijfstijl, enkele briljante momenten, origineel concept. Een kleine dip in het midden, anders waren het 4 sterren.

21/Paul Baeten GrondaOnder Vrienden (***) Goed hoor, maar er zat meer in. (lees hier)

22/Herman KochZomerhuis met zwembad (***1/2). Knap knap knap! (hier)

23/David Gilmour De Filmclub (***). Filmcriticus leert zijn zoon alles over het leven door naar films te kijken.

24/Joe Dunthorne Het Feest is voorbij (***). Erg goed, maar Submarien was beter.

25/Rachel WardDe Chaos (**1/2). Vrij spannende jeugdroman waarvan ik niet noodzakelijk ook het vervolg wil lezen.

En had ik begin december niet het vuistdikke en al bij al niet zo meeslepende Calamiteitenleer voor Gevorderden aangevangen, dan was de lijst toch langer geweest. Jammer.

Liggen klaar voor 2012: Zelf (Yann Martel), Het Leukste Jaar uit de geschiedenis van de mensheid (Giphart), Schokgolven (Jonathan Franzen, van wie ik ook nog Vrijheid wil lezen), Gelukkig zijn we machteloos (Ivo Victoria).

Grafische romans

1/ Jeff LemireEssex County

2/ Alex RobinsonTricked

3/ Walking Dead, delen 1 t.e.m. 6. Spannend!

Strips

Het achtste deel van Kobijn was het beste tot nu toe. De reis naar Antares blijft enorm meeslepend. De spin-off De Overlevenden is al even veelbelovend. Om Dirkjan moet ik blijven lachen en de Donjon blijft een heerlijke aantrekkingskracht uitoefenen. Even geen zin om te checken wanneer de laatste Largo Winch verscheen, maar als dat dit jaar was, heeft die me zeker en vast leesplezier bezorgd.





De series van 2011

28 12 2011

Naast héél veel film – mijn overzicht binnen enkele dagen – zag ik het voorbije jaar ook een heel pak series. Waar blijf ik die tijd halen, ik vraag het me ook wel eens af. Omdat het heerlijk opgaan in een hele reeks, vaak door het bekijken van meerdere afleveringen na elkaar, een typisch 21e-eeuws fenomeen is geworden – wie kijkt er eigenlijk nog naar series op televisie? – kijk ik graag eens terug op wat ik allemaal gezien heb, in de hoop u ook te overtuigen.

In januari startte ik eindelijk met True Blood, waarvan ik intussen drie seizoenen gezien heb. Ik vind de karakterontwikkeling in deze vampierenserie wat ondergeschikt aan de sensatie, maar niettemin een erg goed gemaakte reeks die me zeker weet te boeien. Seizoen 4 zal wellicht nog even op zich laten wachten en de kans is groot dat ik dan de draad kwijt ben want de laatste aflevering die ik zag, bestond uit een flinke opeenstapeling van gebeurtenissen en plotwendingen. Minpuntje vind ik wel dat er steeds maar  nieuwe personages én buitennatuurlijke wezens opgevoerd worden, maar ik haak voorlopig niet af.

In februari genoot ik van de BBC-serie Bleak House (op televisie dan nog wel!), naar het werk van Charles Dickens. Uitmuntend Brits kostuumdrama met een ijzersterke cast. De plot speelt zich bij momenten wat af in een braaf-naïeve setting waarbinnen iedereen nadrukkelijk goed of slecht is, maar niettemin: een waar traktaat voor liefhebbers van het genre.

Ik startte in maart met de veelbelovende serie Breaking Bad, waarin een aan kanker lijdende scheikundeleraar centraal staat wiens morele grenzen verlegd worden wanneer hij genoodzaakt wordt de criminaliteit in te gaan om zijn gezin na zijn dood te kunnen onderhouden. Ik verslond meteen twee seizoenen van deze heerlijke, sobere en strak vertelde serie. Dit is kwaliteitsdrama van de bovenste plank. Ik hoop ze snel verder te kunnen bekijken,want seizoen 2 eindigde met een geweldige cliffhanger.

In diezelfde periode trachtte ik af en toe een aflevering mee te pikken van Glee, na alle lof die de serie in de VS had gekregen. De doelgroep lijkt me op het eerste zicht toch tienermeisjes of zo te zijn, al moet ik toegeven dat er behoorlijk onweerstaanbare momenten inzitten voor muziekliefhebbers en er dankzij o.a. de grandioze Jane Lynch ook best wat te lachen valt. Maar na enkele weken had ik het wel gehad. Hoewel soms kritisch en gewaagd, is de serie ook extreem karikaturaal, nadrukkelijk politiek correct en moraliserend, op het onnozele af zelfs. Leuke stukjes te vinden op Youtube, maar de serie geef ik op.

Op Canvas was Sherlock een voltreffer. Deze moderne versie van de Sherlock Holmesverhalen, was meeslepend van de eerste tot de laatste minuut dankzij de ingenieuze scenario’s, de prima vertolkingen en de hippe look. Bestaat uit drie afleveringen, maar er komen er meer.

Strikt genomen is het geen serie, maar een verknipte versie van de drie films, dus ik hou het bij een korte vermelding: Millennium was zéér goed!

Een waar genot en een geweldige ontdekking in mei was de BBC-serie Downton Abbey, dat zich afspeelt op een indrukwekkend Brits landhuis net voor de tweede Wereldoorlog. Typisch Brits kostuumdrama, wat betekent: de allerbeste acteurs (Maggie Smith is excellent!), fantastische decors, historisch correcte plot. Een waar genoegen, aflevering na aflevering. Seizoen twee doet me net iets minder – ik vrees voor een soapsfeertje – maar het blijft wel boeien.

In augustus was Bored to Death een leuk tussendoortje, met dank aan Ted Danson, maar gelukkig was het een kort seizoen en ik hou het bij eentje.

Diezelfde maand was het tijd voor Entourage. Ik had doorheen de jaren wel al heel wat afleveringen meegepikt van deze Amerikaanse serie, maar heb nu seizoen 2 tot 5 eindelijk een keer volledig gezien en dat laat de reeks toch helemaal tot zijn recht komen. De personages zijn goed bedacht (Arie Gold is formidabel) en heel consequent, de setting is geloofwaardig en hoewel reflecterend op beroemdheid en het leven in Hollywood (met leuke gastoptredens van echte sterren), vooral toch een serie over vriendschap. Rest me enkel nog seizoen 6.

In oktober kon ik de bekroonde mini-serie Mildred Pierce bekijken, met Kate Winslet in de hoofdrol. Televisie van het niveau dat zelfs de meeste film niet halen. Indrukwekkend. Dankzij het filmfestival van Gent bekeken op een groot scherm.

In november lagen seizoen 3 en 4 van Mad Men klaar, ongetwijfeld het beste wat ik dit jaar gezien heb. Torenhoog niveau op alle gebied, al vanaf de begingeneriek. Schitterend hoe de personages mee evolueren doorheen de tijd.

Ik sloot af met nog een mini-serie, de historische reeks John Adams, over de totstandkoming van de Verenigde Staten en de rol van de tweede president daarin. Alweer grandioze televisie, in alle opzichten knap gemaakt (door de regisseur van The King’s Speech) en met topvertolkingen van o.a. Paul Giamatti en Laura Linney.

Dat is dus een flinke portie fictie geweest. Liggen klaar voor 2012: Dexter 2,3 en 4, Friday Night Lights, In Treatment, Arrested Development (om te herbekijken), Weeds 2 & 3. Staan op het verlanglijstje: Community, Boardwalk Empire, Treme en Life’s Too Short. Ik laat u volgend jaar weten wat  het geworden is.





De zoekende mens (5)

8 10 2011

Het is alweer enkele maanden geleden dat ik even stilstond bij de vreemde, bizarre of grappige zoektermen die mensen naar deze blog leiden.

Beeld u de anonieme internetgebruiker in die met vragen zit rond:

  • tom coninck zijn lengte
  • rusland poeperkesdag
  • hoertje snoopy te antwerpen
  • een koe melken met je mond
  • mooie nederlandse secretaresse met bril
  • niet beschikbare heilige
  • de moord op pastoors
  • tumor op je kont
  • angst voor designmeubels

Wie die mensen zijn, ik wil het vaak niet weten. Maar het fascineert me wat gaande is in de geesten van sommige mensen.

Mensen zoeken ook informatie over:

  • conny ocmw ledeberg
  • klacht kruidvat ledeberg
  • broeders van liefde sekte
  • algemene vorming van personen
  • de film over breien in clubverband

En wat hopen mensen te zien te krijgen als ze deze zoektermen intypen?

  • stoffige nerd
  • opgehangen neger
  • denkende cavia
  • strontvervelend bezoek

Interessant vond ik deze:

  • onwetendheid is geen argument.
  • ontvangst west-vlaanderen door getatoeeerde lady
  • gefascineerd door degelijke gebouwen


Zoals u wel weet stel ik me ook altijd vragen bij de schijnbare onkunde om effectief zaken op te zoeken. Veel mensen blijven het internet als een soort alwetende robot beschouwen die hun vragen, onder welke vorm dan ook gesteld, keurig kan beantwoorden. Van sleutelbegrippen heeft men nog nooit gehoord.

  • haar muziek wordt bij een bekend parfumclip afgespeeld
  • hoe laat een tekenaar snelheid zien?
  • wie staat er achter de deelnemers van Komen Eten?
  • waar is de politie het dichtste bij?
  • convert to english: dit is mijn neefje dat zeggen meer mensen hij lijkt ook meer op mij sinds hij krullen kreeg.

En dan ongetwijfeld verontwaardiging bij gebrek aan een antwoord…

De spellingsprijs gaat deze keer naar: inde gloori zingen voor pensionerring

 

 

De vorige Zoekende Mens vindt u hier.





Balans

2 05 2011

Pas om 10.30u moeten beginnen werken!

Bouwmaterialen die bij de buren geleverd worden om 5u ’s ochtends

Caroline die me haar samenvattingsvriendje noemt

Geen plaats in het fietsenrek

Leerlingen op Youtube

Een te lange, chaotische en inefficiënte vergadering

True Blood seizoen 2 klaar liggen hebben

Kwaad worden op leerlingen, en nog eens, en nog eens!

Een telefoontje met Cindy

Recensies die te laat binnen geleverd worden

Mijn herstelde fiets en een nieuw fietslichtje van Knog

Collega’s die hun vuilen borden en koppen laten staan

Lekker suikerbrood

De dodelijke, eentonige nietszeggendheid van Norwegian Wood.

Het Diner van Herman Koch

“Hoogstaand” tv-drama: Zone Stad

Een geschikt idee voor moederdagknutselen bedenken

Collega’s die me een zaag vinden

Vulgaire woordspelingen rond cupcakes.

Stinkvoeten (ook van anderen!)

Ik blijf een optimistische mens en de balans is misschien wel in evenwicht, maar het was vandaag eigenlijk géén leuke dag.





De beste tv-series van het decennium

19 04 2011

Deze week verscheen een extra editie van Knack Focus, over de beste tv-series van de laatste 10 jaar. Spek naar mijn bek, want ik ben een fervente seriekijker en kan de meest uiteenlopende genres waarderen.

Over de volgorde van deze top 100 kan men flink discussiëren, maar dat is allemaal zeer relatief. Ik ben gewoon tevreden dat al mijn favoriete reeksen erg hoog gequoteerd staan. Alle series uit de top 10 heb ik gezien, al dan niet volledig (of nog bezig) en die zo mooi op een rijtje zien, bezorgt me als fictiefan haast rillingen van genot. Die uren en uren aan superieure tv die er al gemaakt zijn… heerlijk.

De top 10: The Wire, The Shield, The Sopranos, The Office, The West Wing, Mad Men, Breaking Bad, Deadwood, Arrested Development en Six Feet Under. Voor mijn part dus ook in een andere volgorde, ik vind ze allemaal verslavend, origineel en ten zeerste bevredigend,  zonder uitzondering. Fictie van het allerhoogste niveau, zelfs stukken beter dan de doorsnee Hollywoodfilm. En dan zijn er dus mensen die – o.a. met het oog op filmquizzen – nooit naar tv-series kijken!

Wat de top 20 betreft: één schande (Lost, dat al snel zo onnozel, oppervlakkig, hysterisch, langdradig en ergerniswekkend werd dat het véél lager zou moeten staan), één overschatting (Pushing Daisies was toch wel iets te lichtvoetig) en twee voor mijn verlanglijstje: Friday Night Lights en Generation Kill.

Toch mis ik één serie in deze top 20, die –  tot mijn verbijstering – zelfs niet in de top 100 voorkomt: het Britse,  door- en door charmante, historische drama Cranford, zoveel meer dan enkel een serie over het wel een wee van dorpsbewoners, maar ook een sociologische beschouwing en een fascinerende kijk op de botsing tussen traditie en vooruitgang. Een onweerstaanbare reeks, absoluut topwerk met een grandioze cast waaronder zelfs enkele grote namen.

Ik kan er niet bij dat de samenstellers van deze top 100 Cranford over het hoofd gezien hebben. Want dat ze ze niet goed genoeg bevonden hebben, kan ik haast niet aannemen. Zeker niet als je ziet met welke banale series de top 100 opgevuld werd – alsof ze de 100 eigenlijk niet zouden halen. Zelfs Code 37 staat er in, hahaha!

Ook de volgende tien jaar leverden wat mij betreft nu al een topper: Downton Abbey is een waar Brits kunststukje, een heerlijke historische serie in de stijl van Gosford Park. Iedere zaterdag op één.





De zoekende mens (4)

20 02 2011

Vroeger bracht ik hier regelmatig een bloemlezing van de zoektermen waarmee mensen op deze blog belandden. Ook nu nog blijven mensen de vreemdste dingen googelen om aldus – terecht of onterecht – verantwoord hun tijd te verliezen alhier.

Wat willen mensen zoal weten? Wat zijn hun bezorgheden, waar zijn ze nieuwsgierig naar?

  • gino belspel werkloos
  • sven de leijer geboren (jammer genoeg wel)
  • islamschool inrichten
  • merk stoelen koker Pappenheimers
  • turkse filem
  • hoe rijk is willy michiels?
  • belgacom suckt

U blijft bepaalde BV’s ook graag zonder kleren zien, maar in plaats van de doorsnee Dina Tersago, snakt u naar de ontblote Ann Swartenbroeckx, Chris Lomme en Jeanine Bisschops. Van Yves Leterme wil u ook nog steeds per se weten wie nu eigenlijk zijn minnares is.

Er blijven ook bizarre combinaties opduiken:

  • korte verhalen over een konijn
  • teenslippers in de quick
  • kaartlegster Jenny gent
  • druiven voor nerds
  • boos op je personeel
  • trofee beste schoonmaakster
  • cavia’s met kleren

Ik heb het nogal eens over de media, waardoor zoekrobots de zoekers van deze begrippen naar hier leidt:

  • nancy marginaal thuis (ja!)
  • ‘americain’ film gorge clooney(die film waarin hij een slager speelt?)
  • carmen trekt te snel conclusies (en dat al 21 jaar lang!)
  • siska schoeters dik
  • linda de win toilet (’t is ook maar een mens)

Kwezels en roddelaars uit mijn geboortedorp zoeken:

  • ocmw haaltert poetsvrouw gestolen (wie kuist daar dan nu?)
  • foto’s huwelijk k. & r. (die bezorg ik u mits een flinke vergoeding!)

Zeer vreemde, onderwijsgerelateerde uitdrukkingen:

  • na een zware schooldag ploft de meester in zijn zetel  neer (hoe raadt u het?)
  • ik kan moeilijk tegen de drukte in de leraarskamer (dat moét iemand van mijn collega’s ingetypt hebben!)

En wat dit met deze blog te maken heeft, is me een groot vraagteken:

  • boos mannetje

Bijna dagelijks – en dat vind ik soms toch ook een beetje creepy – blijven mensen mijn naam intypen. Wie zijn dat toch allemaal?

Vroegere bloggerdeblogs vindt u hier.





De films van 2010

2 01 2011

De ijstaart is verteerd, de slaap ingehaald en ik zag in dit prille jaar zelfs al twee films, maar we kunnen 2011 pas inzetten met een terugblik op het vorige filmjaar.

In 2010 zag ik 204 films en hoewel dat best veel is, is dat toch wel wat minder dan in 2009 en 2008. Om maar te zwijgen van de topjaren 2005 en 2006. Ik ging ook slechts 77 keer naar de bioscoop, en dat is het laagste aantal keer van de laatste 7 jaar. Niet dat ik minder tijd had, maar er waren gewoon minder boeiende films te zien. Ik kon zowat alles meepikken dat ik echt wou zien – behalve het Zuid-Koreaanse Mother – en dus was de drang wat kleiner om naar de filmzaal te vluchten.

Zoals u al eerder las werd in 2010 de grens overschreden van 3000 films. Momenteel heb ik zelfs al 3030 films gezien.

Ik ben erg te spreken over het voorbije filmjaar, met toch wel heel wat geweldige films. De Amerikaanse films zegeviert lichtjes, zelfs al ging ik als gewoonlijk naar de meest uiteenlopende films zien. Het beste wat ik het voorbije jaar gezien heb, op een rijtje:

20. The Killer Inside Me

Brutale en kille moordfilm met een lijzige Casey Affleck als psychopaat. (recensie)

19. Moon

Verrassend en inventief science-fictiondrama met slechts één acteur en de stem van Kevin Spacey.

18. Another Year

Het leven en hoe er het geluk uit te distilleren. Sobere klasse van Mike Leigh. (recensie)

17. Potiche

Erg leuke Franse boulevardkomedie, in een uitgekiende, theatrale stijl met Catherine Deneuve in een prachtrol.

16. Des Hommes et des Dieux

Niet licht verteerbaar, maar wel erg relevant en meeslepend in al zijn sobere dramatiek. Een indringende reflectie op zelfopoffering.

15. Fantastic Mr. Fox

Piekfijne animatieprent die de gelijknamige roman van Roald Dahl alle eer aandoet en toch een heel typische Wes Andersonfilm weet te zijn.

14. Dogtooth

Bijzonder origineel, beklemmend Grieks drama over drie jongeren die opgroeien in complete afzondering.

13. Exit Through the Gift Shop

Hilarische en entertainende documentaire over graffiti, kunst en lefgozers. (recensie)

12. Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1

Deze zwakke filmreeks heeft me nog maar één keer kunnen bekoren, maar kwam  nu onverwacht coherent, heerlijk dramatisch en visueel spectaculair uit de hoek. Ik kan nauwelijks wachten op de afsluiter. (recensie)

11. Invictus

Deze triomfantelijke ode aan Mandela is wat te sentimenteel om goed te zijn, maar de twee rasacteurs zorgen uiteindelijk toch voor een pakkend relaas. (recensie)

10. The Road

De wereld komt in de cinema wel vaker tot zijn einde, maar nog nooit zag dat er zo geloofwaardig uit als in deze kille en benauwende film waarin een vader zijn zoon nog enig moreel besef tracht mee te geven in een troosteloze, vuile wereld. Allesbehalve gezellige cinema, met enkele gruwelijke, benauwende momenten en weinig kans op een happy end. (recensie)

9.Les Petits Mouchoirs

Treffende kijk op de dynamiek van een groep vrienden, waarbinnen zich een aantal grote en kleine gebeurtenissen afspelen die op een emotionele climax afstevenen. Herkenbaar bij momenten en hoewel wat gepolijst en gestuurd (vooral door de voor de hand liggende soundtrack), uiteindelijk wel een film die je niet snel los laat. (recensie)

Omdat alle trailers en clips die ik kon vinden, de film enkel doen overkomen als een langdradige zeikfilm, plaats ik er liever geen.

8. Up in the Air

Aanstekelijke, scherp gebrachte en verfrissend geacteerde tragikomedie die zich gaandeweg ontpopt als een anti-romance. Waren alle Hollywoodfilms maar zo gelaagd en geslaagd. (recensie)

7. The Ghost Writer

Een klassieke, maar intense suspensethriller die op alle vlakken  het meesterlijke vakmanschap van regisseur Polanski toont.

6. The Social Network

Deze fascinerende blik op de strijd achter de schermen van Facebook, neemt bij momenten Shakesperiaanse proporties aan, met als resultaat één energieke brok instant-klassieke cinema.(recensie)

5. The American

Oogstrelende cinema die zijn kracht eerder uit dreiging dan uit actie put. Een met existentie en noodlot worstelende protagonist sluipt doorheen een schitterend gevat landschap en wint daarmee het hart van de meesgesleepte kijker. (recensie)

4. Io Sono L’Amore

Eén weldadige stroom aan evocaties, voortkomend uit virtuoos camerawerk, een overrompelende soundtrack en een sluimerende romance verheffen dit Italiaans drama tot een haast hemels genoegen.

3. Toy Story 3

Bijna ieder jaar belandt er wel een animatieprent in mijn top 10. Hoewel niet zo adembenemend als Wall-E of Ratatouille, wel een magistraal, humoristisch, hartverwarmend avontuur dat me nog dagen op wolkjes liet lopen. (recensie)

2. A Single Man

Een onderdompeling in enerzijds een gestileerde werkelijkheid, vormgegeven met kleurrijke, zonovergoten beelden vol fotogeniek volk en anderzijds het persoonlijke, uit herinneringen en verlangens bestaande limbo van een mens die het leven vaarwel zegt. Mede dankzij de bezwerende soundtrack, slorpen het ritme en de sfeer van de film je dusdanig op dat je na de aftiteling zelf een heel klein beetje wil sterven.

1. Inception

De bewondering voor deze film was misschien niet geheel unaniem – alhoewel? -, ik ben en blijf compleet overdonderd door het vernuft van deze film, zowel op inhoudelijk als technisch vlak. Spectaculair, intelligent, spannend, inventief en sensationeel. Grandioos op alle vlakken. Om meteen weer te bekijken. (recensie)

Eervolle vermeldingen voor The Town, Wall Street: Money Never Sleeps, Please Give, About Elly, Brooklyn’s Finest, Precious, Agora, Submarino, Iron Man 2, An Education, In the Attic en Where the Wild Things Are.

En hier nog eens een overzicht van al mijn recensies.





Gelezen in 2010

30 12 2010

Het voorbije jaar viel de boekenoogst normaal te noemen. Ik las 26 romans en dat is zo ongeveer hetzelfde als de voorgaande jaren.

Ik las voornamelijk Amerikaanse romans maar ook best wat Belgische lectuur. Er waren ook wat graphic novels, stripromans dus, die ik niet heb opgenomen in de lijst – hoewel sommigen me meer dan één avond gekost hebben.

Meer dan vroeger bracht ik op deze blog verslag uit van wat ik zoal las. Een overzicht vindt u hier. Het beste boek dat ik dit jaar las, wordt daar echter niet besproken, De Bloemen van Koen Peeters. Daarnaast vielen ook Dertien (David Mitchell), Het konijn op de maan (Paul Mennes) en Mijn vriend Leonard (James Frey) niet weg te leggen.

Verder ook genoten van De Ingewijden (T.C. Boyle), Muleum (Erlend Loe), Het verwenste leven (Thomas Glavinic), Ivo Victoria’s Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor -12-jarigen won, Submarien van Joe Dunthorne, Alles is Belangrijk van Ron Currie, Deze Bloedende Stad van Alex Preston, Huid (Mo Hayder), Laat de Aarde Draaien van Colum McCann, De Ontelbaren van Elvis Peeters, De huishoudster en de professor (Yoko Ogawa) en Het Laatste Concert van Nicola Lecca.

Slechtste leeservaring: De Stolp van Jeroen Theunissen en de wekelijkse Story bij mijn grootmoeder (‘ier ist nieuw boeksken, want gij zijt nen echten boekenman, gij‘).

Thrillers zijn blijkbaar minder en minder aan mij besteed, hoewel ik eigenlijk erg kan opgaan in zo’n meeslepend mysterie. Maar er zijn helaas erg weinig thrillers die ook degelijk genoeg  geschreven zijn en niet de zoveelste getormenteerde politie-agent als hoofdpersonage opvoeren. Ik mis echt originaliteit in dit genre.

Ook dit jaar trof ik geen echt meesterlijk boek aan, zoals dat evenmin de vorige jaren het geval was. Erg goede boeken worden, net als films, zeldzamer naarmate je er meer verteert, blijkbaar. Maar tot die conclusie kwam ik eigenlijk ook vorig jaar al. En zo heb ik eigenlijk steeds minder te vertellen.





Filmmaand oktober

31 10 2010

Met 40 films kan oktober gerust een topmaand genoemd worden, met dank aan het filmfestival van Gent uiteraard. En zo naderen we stilaan de kaap van de 3000 films.
De films met een * werden hier gerecenseerd.

130/ Forgetting Sarah Marshall (6): behoorlijk saaie komedie waar ik meer van verwacht had.
131/ Bubble (8): fascinerend experiment van Steven Soderbergh, een meeslepend psychologisch drama.
132/ The Social Network (8): Grandioos verslag van de  strijd tussen de bedenkers van Facebook. *
133/ Potiche (8): heerlijk frivole boulevardkomedie met een topprestatie van Catherine Deneuve.
134/ Home for Christmas (7): Noorse degelijkheid, echter iets te braaf, van de maker van Kitchen Stories hadden we meer verwacht.
135/ Dieci Inverni (8): gebalanceerd Italiaans romantisch drama, met een interessant narratief uitgangspunt.
136/ Sounds of Noise (8): Extreem genietbare Zweedse prent over een groep muziekterroristen.

137/ La Solitudine dei Numeri Primi (8): Degelijke, maar erg dramatische verfilming van de gelijknamige, populaire roman.*
138/ Tender Son: the Frankenstein Project (6): nogal theatraal, eentonig en geforceerd gewelddadig Hongaars drama.
139/ Der Kameramörder (7): nogal labiele psychothriller met al te mak verloop.*
140/ Another Year (8): zeer geslaagde slice of life, zoals te verwachten viel van Mike Leigh. Geweldig acteerwerk ook.*
141/ 22 Mei (5): geen spek voor mijn bek helaas, dit bevreemdende, semi-metafysisch relaas dat irritant genoeg ook zowat volledig in het dialect wordt gespeeld.
142/ Fair Game (7) solide Amerikaanse thriller, op feiten gebaseerd, met een sterke Naomi Watts.
143/ 3 Backyards (6): mooi in beeld gezet maar essentieloos suburbaans drama met pijnlijke soundtrack vol hoge tonen.
144/ Tiny Furniture (8): originele en grappige tragikomedie vol realistische maar leuke personages.*
145/ R (8): brutaal en claustrofobisch Deens gevangenisdrama dat wel wat doet denken aan Un Prophète.
146/ Rubber (4): rubbish.
147/You Will Meet a Tall Dark Stranger (7): middelmatige en al te typische Woody Allen
148/ Littlerock (6): iets te kille Amerikaanse indie over vervreemding en taalbarrières.
149/ Exit Through the Gift Shop (8): hilarische, inventieve en meeslepende documentaire over straat- en andere kunst.*
150/ Swinki (7): rauw Pools sociaal drama over de valstrikken van de adolescentenwereld.
151/ Schemer (7): treffend, bij momenten onthutsend Nederlands drama met een sterke jonge cast.*
152/ Au Revoir Taipei (6): al te lichtvoetige Taiwanese prent.
153/ Submarino (8): Aangrijpend Deens drama dat aan je ribben blijft kleven.
154/ Sinestesia (6): betekenisloos Zwitsers drama in 4 verschillende filmstijlen verteld.*
155/ The Housemaid (6): elegant gefilmd maar wat oppervlakkig verteld, deze al bij al povere remake van de gelijknamige film uit 1960.*
156/ Chatroom (2): spuuglelijke, onnozele en onbenullige pseudo-psychothriller over de gevaren van het chatten.*
157/ Snabba Cash (8): onderhoudend Zweeds misdaaddrama met interessante personages.
158/ Mine Vaganti (5): vergezochte, bij momenten irritante koldereske Italiaanse komedie.
159/ Winter’s Bone (8): doorleefd geacteerd en sober in beeld gezet Amerikaans mistroostig drama.
160/ Trash (6): ongeïnspireerd Spaans drama waarin eigenlijk niets erg dramatisch gebeurd maar wel wordt gedaan alsof.
161/ Kaboom (7): heerlijk onnozele, inventieve kruising van science-fiction, tienersoap en sekskomedie.
162/ Pure (8): zeer geslaagd, aangrijpend Zweeds drama met indringend acteerwerk en een soundtrack vol onverwoestbare klassieke muziek.*
163/ All Good Children (7): onrustwekkend Iers drama over de obsessies van een jongen voor zijn buurmeisje.
164/ Somewhere (8): mooie, lichtjes uitgepuurde droefheid in een stijlvol maar dit keer minder frivool jasje.*
165/ Les Petits Mouchoirs (8): herkenbaar, realistisch en ontroerend relaas over de waarde en oprechtheid van vriendschap.*
166/ Dogtooth (8): fascinerend Grieks drama over een stel ouders met wel erg bizarre opvoedingsmethoden. Hoogst origineel en formidabel uitgewerkt.
167/ Agora (8): degelijke geschiedenisles met prima acteurs en prachtige sets.
168/ Bienvenue Chez les Ch’tis (6): nogal magere, clichématige en voorspelbare Franse komedie.
169/ Napoleon Dynamite (8): leuke alternatieve komedie met een wel erg bizar hoofdpersonage die je eigenlijk moeilijk sympathiek kan vinden.

Totaal: 2994





Filmmaand september

1 10 2010

Ondanks de drukte die een nieuw schooljaar met zich meebrengt, vond ik toch de tijd om een respectabel aantal films te bekijken. De oogst van september:

118/ Tamara Drewe (7): luchtige, maar erg onderhoudende Britse romantische komedie.
119/ The Last Picture Show (8): Om meteen te herbekijken, deze prachtige, nostalgische film over opgroeiende jeugd en meer.
120/ Marieke Marieke (7): volwassen psychodrama met een klassiek thema, maar passend sobere en subtiele uitwerking.
121/ The American (8): George Clooney op zijn best in een soms bezwerende, ingetogen en oogstrelende thriller. Sterk!
122/The House of Branching Love (7): aanvaardbare, wat rommelige, Finse tragikomedie over een verdeeld huishouden.

123/ Piranha (7): amusante kost met uiteengereten lichamen, grotesk bij momenten maar vooral ook hilarisch.
124/ The Bothersome Man (8): Fascinerende Noorse existentiële komedie over een man die in een dodelijk saai bestaan terechtkomt.
125/ Vidange Perdue (5): Reeds gedateerd aandoende, eentonige en niet erg boeiende kijk op een senior die rebelleert.
126/ The Town (7): Degelijke thriller met goede plotuitdieping en enkele stevige actiescènes. Prima cast ook.
127/ Wall Street: Money Never Sleeps (8): Oliver Stone in topvorm met een intelligente sequel. Michael Douglas is schitterend!
128/ Man on Wire (8): Spannende en energieke reconstructie van een bewonderenswaardige stunt door een man met een droom.
129/ Turquaze (7): Charmant Vlaams drama met prachtig acteerwerk, treffend gefilmd en knap gebracht.

Totaal: 2954 films.

Lees hier de buit van augustus. En bereid u voor op oktober, want het filmfestival komt er aan…





Filmmaand augustus

1 09 2010

104/ Is Anybody There? (7): een als altijd steengoede Michael Caine in een wat typisch bitterzoet Brits komediedrama.
105/ The Kids Are All Right (8): een blik op het gezinsleven van de 21e eeuw. Geloofwaardig gebracht door excellente acteurs.
106/ Salt (6): weinig origineel, wat oubollig en nogal vergedreven actievehikel met het concept Angelina Jolie. (recensie)
107/ Raising Helen (4): irritant stereotiep, vals en onnozel. Vrouwen werken óf ze zijn huisvrouw blijkbaar.
108/ Neverwas (5): gechargeerd, nogal langdradig en nergens echt pakkend drama met een solide cast.
109/ Comme un Image (8): levensecht, bij momenten grandioos Frans drama, een waar genot na iets te veel Hollywoodbrol.
110/ Knight and Day (7): vermakelijk, maar oppervlakkig en weinig origineel niemendalletje.
111/ Fracture (6): beladen formulefilm zonder een greintje persoonlijkheid.
112/ Crime d’Amour (6): wat teleurstellend makke psychologische thriller met degelijke vertolkingen maar een wat zoutloze plot. (recensie)
113/ Away From Her (8): sober en realistisch drama over Alzheimer, met geweldige acteurs. Triestig natuurlijk, zonder sentiment.
114/ Knocked Up (8): deze zeer innemende en nogal komische prent bewijst dat het voor mij geenszins altijd zware kost moet zijn. Heerlijk!
115/ Adem (7): de iets te brave debuutfilm van Hans van Nuffel, is gestuurd aangrijpend en nergens echt verrassend. (recensie)
116/ Bait (2): immens vermoeiende actieprul zonder één greintje originaliteit. Uitgekeken omdat ik nu eenmaal alles uitkijk.
117/ The Killer Inside Me (8): zeer degelijk, maar afstandelijk relaas over een psychopatische deputy. Prima acteurs, mooie stijl, compact verteld.

Totaal: 2942 films.





Filmmaand juli

6 08 2010

Lang geleden dat ik u en vooral mezelf nog eens een overzicht bood van de laatst geziene films. Ik heb dat een tijdje consequent voor mezelf gedaan, en omdat ik deze lijstjes zelf erg graag herlees, ga ik daar toch wat meer moeite voor doen. Dit had juli te bieden:

75/ The Fourth Angel (6): wat oubollige Britse thrilller die dankzij Jeremy Irons net onderhoudend genoeg weet te zijn.
76/ Mindhunters (6): Derderangs guilty pleasure, zeer typische lege Amerikaanse thriller.
77/ I Could Never Be Your Woman (6): Michelle Pfeiffer + Paul Rudd: vreemd maar ergens wel charmant. Onschuldig vooral.
78/ Gloria (6): geforceerde remake door een nochtans goede regisseur, maar met een opgefokte Sharon Stone
79/The Lovely Bones (7): onevenwichtig en zweverig drama vol stijlbreuken en ongenuanceerde vertolkingen. (recensie)
80/Zombieland (8): verrassend amusante horrorkomedie met leuke karakters en een hilarische gastrol van Bill Murray (recensie)
81/Autumn Ball (6): Estse tragikomedie met een flinke scheut zwartgalligheid, helaas traag en onopmerkelijk.
82/Invictus (8): iets te sentimentele, maar aangrijpende en schitterend geacteerde triomfantelijke film. (recensie)
83/The Blind Side (6): Nietszeggende ophemeling van een waargebeurd verhaal, met een weliswaar genietbare – Oscarwinnende – Sandra Bullock. Veilig christelijk kijkvoer. (recensie)
84/The A-Team (6): wat overroepen en banale actiefilm die in niets doet denken aan de al evenmin gedenkwaardige tv-serie. B.A. is een lachtertje.
85/Twilight (7): sfeervolle, aanvaardbare kruising van romantiek en horror, bij momenten zelfs genietbaar. (recensie)
86/Toy Story 3 (9): Goed voor een permanente glimlach, deze alweer inventieve en onweerstaanbare Pixar. (recensie)
87/Moon (8): intelligente en stijlvolle psychologische sci-fi met een uitmuntende Sam Rockwell
88/ J’ai tué ma mère (8): Grillig, soms ongemakkelijk maar scherp drama met een verrassende maturiteit voor een regisseur van amper 20.
89/New Moon (6): meer getormenteerde tieners en bleke vampiers in een holler vervolg op Twilight. (recensie)
90/The Fly (8): eindelijk gezien, deze heerlijke Cronenberggruwel met een formidabele Jeff Goldblum
91/ The Twilight Saga: Eclipse (6): en nog meer van hetzelfde in een steeds meer naar soap neigende parade van smachtende maagden en gekwelde posterboys.
92/Antichrist (6): Oervervelend, ergerlijk, vermoeiend en onnodig bloeddorstig spektakel dat wat psycho-analyse betreft wel allemaal snor zal zitten, maar vooral vreselijk saai was.
93/Sherlock Holmes (7): Amusante nonsens met leuke acteurs en vlotte actie
94/The Imaginarium of Dr. Parnassus (7): De special effects zijn er teveel aan, maar in zijn geheel een mooi afscheid van Ledger en een glansrol voor Christopher Plummer
95/Man on Fire (6): de ernst van Denzel Washington kent geen grenzen. Het maakt dit pretentieus actiedrama nog bespottelijker.
96/Inception (9): waanzinnige en meeslepende droom van een film met een cast om van te snoepen. (recensie)
97/Repo Men (5): kleurloze en inconsequente onzin met een barslechte Forest Whitaker (recensie)
98/Red Planet (6): routineuze science fiction met hier en daar een geslaagde scène.
99/Letters from Iwo Jima (7): Het was me niet altijd even duidelijk wie wie was in deze knap in beeld gebrachte en treffende oorlogsfilm
100/The Siege (7): degelijke actiethriller met een solide cast, waaronder een alweer bloedserieuze Washigton en een clichématige Bruce Willis.
101/Die Fälscher (7): het had allemaal wat aangrijpender en diepgaander gemogen, maar dit Oostenrijks oorlogsdrama is best te pruimen.
102/ Is Anybody There (7) Michael Caine is zelden slecht, ook niet als depressieve bejaarde in deze iets te charmante tragikomedie.
103/ The Kids Are All Right (8): hedendaags familiedrama met sterke personages en een formidabele Annette Bening.

Totaal: 2930 films gezien





Gelezen in 2009

2 01 2010

Ik vond blijkbaar de tijd om het voorbije jaar 27 romans te lezen, wat toch wat meer is dan vorig jaar en zowat het gemiddelde is van wat ik de voorbije 10 jaar las. Alleen klop ik mezelf op de borst om meer literair verantwoorde boeken te lezen. Ik lees nog altijd wat ik graag lees, maar ik merk dat mijn smaak en appreciatie verfijnd en dat ik meer begrijp van het soort boeken die in de prijzen vallen. Meer literatuur dan lectuur, zeg maar. Het zal gaan tijd worden na al die jaren fervent lezen.

Sinds dit jaar lees ik ook vaker recentere boeken. Ik vond het dan ook fijn dat uit de top 20 die het weekblad Humo vorige week publiceerde, ik er toch wel 5 gelezen had (’t is te zeggen, aan eentje ervan ben ik nog bezig) en 2 ervan staan op mijn lijstje.

Ik bracht hier het hele jaar door geregeld leestips, dus ik ga geen echte besprekingen meer bieden (hier vind u ze allemaal op een rijtje). Voor het tweede jaar op rij las ik geen boek dat ik echt weergaloos of grandioos vond, al kwamen enkele zeker in de buurt. Het is dus al van De Pruimelaarstraat geleden dat ik nog een echt formidabel boek las. Manifesteert zich in mijn leesgedrag hetzelfde als bij het films kijken? Dat hoe meer ik lees, hoe hoger mijn eigen norm komt te liggen dus hoe minder ik eigenlijk goed ga vinden? Jammer eigenlijk.

Maar goed, hier nog een overzichtje:

  1. Wij / Jeroen Olyslaeghers/ 2009/ België
  2. De Eenzaamheid van de Priemgetallen / Paolo Giordano/ 2008 / Italië
  3. Stad der Dieven / David Benioff / 2009 / USA
  4. Een stil geloof in Engelen / R.J. Ellory / 2007 / USA
  5. De Monsters van Templeton / Lauren Groff / 2008 / USA
  6. Caesarion / Tommy Wieringa / 2009 / NL
  7. De Bewaker / Peter Terrin / 2009 / België
  8. Talk Talk / T.C. Boyle / 2006 / USA
  9. Onzichtbaar / Paul Auster / 2009 / USA
  10. De Heining / Jan Van Loy / 2008 / België
  11. De Kauwgomdief / Douglas Coupland / 2007 / USA
  12. Nemen wij dan samen afscheid van de liefde / Paul Baeten Gronda / 2008 / België
  13. Petropolis / Anya Ulinich / 2007 / Rusland
  14. Mr. Toppin / Charles Elton / 2009 / UK
  15. Loslippig / Rita Mae Brown /1999 / USA
  16. Man in het Duister / Paul Auster / 2008 / USA
  17. De olifant verdwijnt / Haruki Murakami / 2005 / Japan
  18. Speeldrift / Juli Zeh / 2004 / Duitsland
  19. De vermoedens van Mr. Whincher / Kate Summerscale / 2008 / UK

De rest van de lijst bestaat vooral uit boeken die minder vermeldenswaardig zijn, waaronder die andere Wij, van Elvis Peeters, die ik dus toch vermeld om te benadrukken dat het echt niets bijzonders was. Ook de iets té Hollandse P.F. Thomèse wist me niet voor zich te winnen met Vladiwostok!.

Lees ook mijn overzicht uit 2007 (want in 2008 schreef ik er blijkbaar geen).





De Films van 2009

31 12 2009

Ik kan tevreden terugkijken op het filmjaar 2009, waarin ik o.a. mijn 1000e bioscoopfilm beleefde en de kaap van 2800 geziene films overschreed. Het voorbije jaar was goed voor 222 films, dat zijn er 3 meer dan vorig jaar, maar nog steeds minder dan in de recordjaren 2006 (239 films) en 2005 (228). Net als vorig jaar ging ik 98 keer naar de bioscoop en dat vind ik eigenlijk wat weinig aangezien daar ook 32 films bijzaten uit het zomerfilmcollege en die zouden eigenlijk niet mogen meetellen. Dat is dus al een voornemen voor 2010.

Er verschenen in 2009 om en bij de 280 nieuwe films in de bioscoop. Daarvan zag ik er 81, maar er zijn dan ook nog heel wat films die géén bioscooprelease krijgen en evengoed tot het filmjaar 2009 behoren. Maar we moeten ergens een lijn trekken.

Ik miste slechts enkele ‘belangrijke’ films, waaronder Antichrist en The Hurt Locker, die straks ongetwijfeld Oscarnominaties binnenrijft. Met de geziene films viel vrij makkelijk een waardige top samen te stellen, waarbij, zo moet gezegd, échte rillingen en sensaties eigenlijk wat uitblijven.

1. Revolutionary Road

Ik had het wel voor deze in de realiteit gewortelde anti-romance, het verslag van een relatie tussen twee mensen die zich trachten af te zetten tegen het ‘gewone leven’, tegen de grijsheid en alledaagsheid van het bestaan. Sam Mendes (American Beauty) maakt er een sobere, strakke film van waarin Kate Winslet en Leonardo DiCaprio meer dan excellent zijn. Een interessante bijrol is er voor de onbekende Michael Shannon, als man die krankzinnig verklaard is, maar wel de enige is die het koppel begrijpt. Een aangrijpende, bescheiden film die in feite het turbulente mist waarin ik mijn drama’s graag zie wentelen, maar hé, dat zal ik ook maar als een teken van rijping beschouwen. Bloedmooie trailer ook.

2. Boy A

Deze te weinig geziene Britse film daagt de kijker uit mee te denken over de plaats in de maatschappij die mensen verdienen die iets verkeerd gedaan hebben. Wanneer is iemand vergeven of genoeg gestraft, in hoeverre heeft iemand recht op een tweede kans? Met zeer pure emoties, een intense pyschologische uitdieping en topacteerwerk wordt zo een broeiend drama gecreëerd dat echt aan je ribben blijft kleven en alle theorieën rond straffen en boete aan het wankelen brengt. Mijn recensie lees je hier. De trailer is niet representatief genoeg en focust op de verkeerde dingen.

3. Involuntary (= Happy Sweden = De Ofrivilliga)

Drie titels, dat is misschien wel meer dan het aantal bezoekers voor deze fascinerende sociologische studie, een zeer raak geobserveerde film waarin telkens het gedrag van de mens centraal staat in een groep waarin iets mis gaat. De camera beweegt geen enkele keer in deze film, alsof het een pure registratie betreft en dat geeft de film een unieke beeldtaal die de kijker dwingt een eigen standpunt te zoeken. Bovendien beschikt deze film over een ietwat typische Scandinavische laag ironie, zoals in het relaas van een tourbus waarvan de chauffeur niet verder wil vooraleer iemand bekent schade aangericht te hebben in het toilet. Verder zien we een groep mannen op vrijgezellenweekend, dronken tieners, een lerares die haar collega’s berispt, een familiefeest waar iemand een hartaanval krijgt en twee prille stoeipoezen die de wereld uitdagen. Zeer veelzeggend en tegelijk ook amusant.

4. Inglourious Basterds

Destijds keerde ik tevreden maar niets helemaal onder de indruk huiswaarts. Heel wat scènes uit deze bloederige actiefilm bleven echter hangen, waardoor het visuele vernuft en de originele visie van Quentin Tarantino stilaan nog maar eens bevestigd worden en je eigenlijk niets liever wil dan deze film nog een keer zien. Als dat geen stevig argument is om zo’n film tot de beste 10 van het jaar te laten horen? Fijn ook dat Tarantino het charisma van de Franse Mélanie Laurent ontdekte, die moeiteloos de weliswaar erg mooie maar levensloze Diane Kruger overklast.

5. Troubled Water

De grote overeenkomst tussen dit Noorse drama en Boy A is de thematiek rond straf en berouw, waarbij eveneens een jongeman centraal staat die het leven tracht te hervatten na gestraft te zijn voor een afschuwelijke misdaad. Qua beeldsymboliek en scenarioconstructie  wat bedachter dan de realiteit van Boy A, maar niettemin een zeer beklijvende en intense film. (recensie)

6. Das Weisse Band

De immer steengoede Oostenrijker Michael Haneke toont zich in één van zijn strafste films minder de provocateur uit het verleden dan wel een nietsontziende beschouwer van menselijke bruutheid (die hij ook altijd al was). Deze dorpsgeschiedenis is een pijnlijke blootlegging van de mechanieken die een samenleving ongewild in gang zet om de onschuld van het nageslacht om zeep te helpen. De uitermate fijne en preciese visuele stijl krijgt u er bovenop. Een meesterwerk, al mogen we gerust toegeven dat dit geen spek is naar ieders bek. Een tweede keer bekijken zit er ook niet meteen in, vrees ik. Hoewel, vermoedelijk zal het meesterschap van Haneke dan des te duidelijker blijken.

7. Elève Libre

Belgisch talent Joachim Lafosse voert ons mee in een misselijkmakend relaas waarin perverse manipulaties het hoofdpersonage én de kijker volkomen misleiden. Een zeer doordacht, intelligent opgebouwd scenario, geniaal in al zijn subtiliteit, wordt versterkt door knappe vertolkingen. Een film die genadeloos de ziekelijkheden onthult waartoe de door lust gedreven mensheid in staat is.

8. Doubt

Onversneden Hollywooddramatiek van de bovenste plank, waarin vooral de ijzersterke, knetterende dialogen de kijker een duel met zichzelf laten aangaan. Weer diezelfde thematieken immers: misleiding en manipulatie, de kijker moet zijn eigen standpunt in vraag stellen en keer op keer veranderen. De film heeft zijn sterkte trouwens niet in het minst te danken aan de fenomenale acteerprestaties van Meryl Streep, Philip Seymour Hoffman, Amy Adams en Viola Davis, alle 4 genomineerd voor een Oscar. (recensie)

9. Synecdoche, New York

Een heel andere, alweer steengoede Philip Seymour Hoffman, in de rol van een op hol geslagen schrijver/regisseur, die zijn eigen leven in beeld brengt, maar zolang dat leven vordert, wordt ook de enscenering complexer en wordt een nieuw bestaan gecreëerd binnen het huidige bestaan.  Als je op den duur acteurs nodig hebt om de acteurs te spelen die de mensen uit je omgeving vertolken, is het einde zoek. Bent u nog mee? U moet het zelf gezien hebben, deze op surrealistische wijze volkomen logische, maar irrationeel vertelde opeenstapeling van werkelijkheden. Uit de geniale koker van Charlie Kaufman, bedenker van Being John Malkovich en Eternal Sunshine, maar wellicht zijn minst hapklare filmbrok.

10. Star Trek

Nooit gedacht dat ik zou genieten van de (niet altijd even) nonsensicale wereld van Star Trek, waarvan ik nooit eerder een film of serie zag. Deze opfrissing wist me mee te slepen van begin tot eind, door zijn sensationele actie-avonturen maar evengoed door zijn prachtige, uitgewerkte personages. Op alle vlakken overtreft deze vakkundige film de doorsnee blockbuster en de passie van regisseur J.J. Abrams, voor het origineel maar ook voor film in het algemeen, spat van het scherm. Als het dan actie en escapisme moet zijn, dan wel van dit niveau. Een sequel, en wel snel aub!

11. Altiplano

Deze wel heel bijzondere Belgische productie, gefilmd in Peru, is een soort spirituele en antropologische bespiegeling over verlies en rouw, waar enige bereidheid vereist is. Het visueel verbluffende aspect van de film is op zich al de moeite waard en biedt deze krachtige film een soort aura waarvan de straling op je over slaat.

12. Stella

Een prachtige nostalische trip naar de jeugdjaren van een meisje dat in een café opgroeit. Sublieme sfeerschepping en een aandoenlijk, zij het nergens melig, verhaal. Franse klasse.

13. Gran Torino

Clint Eastwood voor de laatste keer op het scherm in wat op zich eigenlijk een te sentimenteel macho-verhaal is. Maar het werkt, met sobere klasse in beeld gezet. Prachtfilm.

14. The Reader

Dit post-Holocaustdrama kreeg flink wat kritiek en regisseur Stephen Daldry (The Hours) wordt wel eens mooifilmerij verweten. Maar dit krachtige drama wist me helemaal in te pakken. En Kate Winslet is gewoonweg fenomenaal.

15. The Wrestler

Mickey Rourke is terug in een zeer bescheiden, teder filmpje over iemand die met wat brokstukken zijn leven nog een heel klein beetje vorm tracht te geven. Mooi!

Ook heel goed: de praatfilm Frost/Nixon, de Franse avonturenprent Micmacs à tire-larigot, de biografische films Milk, en Bright Star, het Zweedse vampierendrama Let the Right One in, de Vlaamse successen De Helaasheid der Dingen en Dossier K., de sci-fi District 9, de Britse degelijkheid van Fish Tank, het mooie Vlaamse, ondergewaardeerde Lost Persons Area, het ijzingwekkende Paranormal Activity, de eigenzinnige thriller The Box, de slimme komedie The Informant!, het liefdesdrama Two Lovers en het wondermooie Up.

Ook genoten van (500) Days of Summer, Appaloosa, Bancs Publics, Chéri, Dirty Mind, Ice Age 3, In the Electric Mist, Los Abrazos Rotos, Mammoth, Meisjes, O’Horten, My Queen Karo, Slumdog Millionnaire, Taking Woodstock, The Burning Plain, The International, The Duchess, The Young Victoria, Towelhead, Valkyrie, Un Prophète en nóg een Belgische film, Unspoken.

Tegenvallers: Avatar (goed maar niet meer dan dat), Benjamin Button (saaaaaaaai), Harry Potter and the Half-Blood Prince (vreselijk saaaaai), Terminator Salvation (dom). Er waren nog heel wat middelmatige en veel slechtere films hoor, maar die zijn geen vermelding  waard.

En o ja, ik schreef dit jaar 51 nieuwe recensies! Niet slecht, vind ik.

En wat hebt u gezien in 2009?





De beste films uit wat geen decennium is.

3 12 2009

Het weekblad Knack is één van die media die uitpakken met het beste wat het cultuurleven te bieden had in het laatste decennium. Dwaas en dom uiteraard, want een decennium loopt eigenlijk van het jaar 1 tot en met het jaar 10. Het huidige decennium eindigt dus pas op 31 december 2010.

Wat niet wil zeggen dat ik niet gefascineerd ben door de 50 beste films volgens het weekblad Knack. Geïnspireerd ook, want hoewel artikels over film weinig lezers lokken, is het toch mijn favoriete gespreksonderwerp. Ik laat dus met veel enthousiasme ook mijn top 50 op u los, net als deze blogger. In hoeverre er overeenkomsten zijn met Knack, weet ik nog niet. Hun top wordt slechts geleidelijk aan bekend gemaakt. Uit de eerste 10 tref je alleszins slechts 2 films in de mijne.

Opvallend is alvast dat hoewel de laatste 10 jaar mijn liefde voor niet-Amerikaanse producties flink is toegenomen, de top toch voor meer dan de helft uit Amerikaanse producties bestaat, hoewel niet altijd de meest toegankelijke. Drie daarvan zijn dan nog wel animatiefilms! Verder ook 1 Belgische film, op 6 dan nog wel, 1 Nederlandse, 1 Roemeense, 3 Zweedse, 1 Mexicaanse, 2 Deense, 1 Koreaanse, 2 Franse en 1 Italiaanse film.

Haalden net de top 50 niet: 25th Hour, Spirited Away, Adaptation, No Country for Old Men, L’Enfant, La Mala Educacion, Entre les Murs, Doubt, Traffic en Chicken Run! Maar deze dus wel:

50. Me and You and Everyone We Know
Een aangenaam filmpje dat op kunstzinnige wijze reflecteert over menselijke communicatie.

49. Munich
Spielberg’s beste film van dit decennium, ongetwijfeld. Redelijk uitgepuurd voor zijn doen en meer dan behoorlijk spannend!

48. Songs from the Second Floor
Een film als een echt kunstwerk, dit met ongezien perfectionisme opgezet filmisch essay over het aanmodderen en falen van de mensheid. Zweeds minimalisme, even amusant als confronterend.

47. Mean Creek
Een cast vol jong talent in een intense thriller over een uit de hand gelopen boottochtje.

46. Unbreakable
M. Night Shyamalan wist me helemaal in te pakken met deze mysterieuze, dreigende thriller met topvertolkingen.

45. 4 Months, 3 Weeks & 2 Days
Zeer aangrijpend Roemeens abortusdrama

44. Ratatouille
Subliem vormgegeven animatiefilm met een schijnbaar doodeenvoudig verhaaltje, krachtig en ontroerend.

43. Wonder Boys
Deze geslaagde boekverfilming bevatte net eigenzinnige capriolen en voldoende rare figuren, uitmuntend vertolkt door een geweldige acteurs, om er nog lang van na te genieten.

42 Uitgesloten
Zeer treffend relaas van een Jehova-tiener die verliefd wordt en daarmee zijn sekte tegen de schenen schopt. Deze Nederlandse tv-film wordt regelmatig eens heruitgezonden.

41 The Darjeeling Limited
Drie broers, 1 trein. Hartverwarmend avontuur met een hoek af van de beste regisseur van dit decennium, Wes Anderson. Komt ook nog eens terug op 17.

40. Wit
Deze Britse televisiefilm voert Emma Thompson op in één van haar vele topvertolkingen. Deze keer speelt ze een stervende literatuurprofessor die vooral in zichzelf mijmert. Poëzie en dood gaan in elkaar over in deze passend monotone film.

39. The Gathering Storm
In deze piekfijne Britse biografische film, levert Albert Finney topwerk als Winston Churchill. Sowieso al een boeiend personage, de film heeft alles om een filmfan voor zich te winnen.

38. Amores Perros
Deze energieke Mexicaanse prent definieert haast mee de cinema van de jaren ’00. Grandioos uitgevoerd en origineel vormgegeven.

37. Crash
In essentie een wat sentimenteel Hollywooddrama, maar deze Oscarwinnaar weet me keer op keer mee te slepen met zijn moraalles over racisme en vooroordelen.

36. Dancer in the Dark
Lars Von Trier staat eveneens twee keer in deze top 50. Deze tragische musical is simpelweg geniaal en hoofdrolspeelster Björk is fenomenaal.

35. Girl with a Pearl Earring
Indringend mooi kunstenaarsdrama, visueel om van achterover te vallen maar ook met een schitterende Scarlett natuurlijk.

34. Finding Nemo
Onweerstaanbaar, grappig en spectaculair, een heerlijke familiefilm.

33. Brokeback Mountain
Sterke uitbeelding van een onvervuld verlangen en bijhorende kwellingen –  a love that will never grow old, zoals het in de film klonk. Mooi werk van de haast nimmer falende Ang Lee, wiens Lust Caution deze top 50 ook net niet haalde.

32. This Is England
Ogenschijnlijk een doorsnee Brits drama, maar in essentie een prachtige bespiegeling over goede en foute vrienden.

31. Kill Bill
Het was lang geen Pulp Fiction, maar niettemin een vaardige, meeslepende film vol spectaculaire scènes. Jammer van de oersaaie monoloog op het einde van deel 2. The Bride is een filmpersonage om nooit meer te vergeten.

30. The Village
Alweer Shyamalan, met een film die in de VS flopte en op rotte tomaten onthaald werd. Ik kan blijven genieten van deze eerst en vooral heel erg spannende, maar daarnaast ook zo mooi opgebouwde en met zo veel stijl in beeld gezette thriller. In Shyamalan’s universum moet je willen meegaan natuurlijk.

29. Bowling for Columbine
Natuurlijk wel wat populistische, maar niettemin zeer onderhoudende documentaire van de omstreden Michael Moore. Een andere fascinerende docu die de top net niet haalde, is 9/11, waarin twee Franse broers elkaar kwijtraken op de dag dat  Amerika onder vuur kwam te liggen.

28. The Lost Prince
Zéér mooie en realistische historische tv-film van de beste hedendaagse Britse tv-maker, Stephen Poliakoff. Dit verhaal over een wegens ziekte verborgen telg van de Britse koninklijke familie aan het begin van de 20e eeuw,  getuigt van grote klasse.

27. Boy A
Nog te weinig gezien Brits drama, dat je knock-out slaat door de confrontatie met je eigen oordeel. De meest realistische film over het krijgen van een tweede kans.

26. Eternal Sunshine of the Spotless Mind
Hollywood hoeft niet altijd binnen de lijntjes te kleuren. Een pracht van een trip doorheen de gedachten van een aangeslagen kerel. Als Jim Carrey op zijn meest ernstig is, hoort hij bij de allergrootste.

25. Before the Devil Knows You’re Dead
Shakesperiaanse tragiek in deze formidabele moraalthriller met topacteurs. Geregisseerd door de grote Sidney Lumet (83!)

24. Million Dollar Baby
Clint Eastwood zette eveneens een onuitwisbaar stempel op deze tien jaar film. Hij maakte immers maar liefst 9 films (!), vrijwel allemaal van zeer hoog niveau. Dit boksdrama overweldigde me het meest.

23. Punch-Drunk Love
Nog een genie van de jaren ’00: Paul Thomas Anderson. Zijn meesterwerk There Will Be Blood zal je hier niet terug vinden wegens compleet onderschat door mezelf. Ik blijf wel verknocht aan dit kleine pareltje, een perfecte balans tussen bitter en zoet, een mooie ode aan de niet-in-zichzelf-gelovende mens.

22. Miami Vice
Wat ondergewaardeerd, zeker in eigen land, maar Michael Mann kan in mijn ogen weinig misdoen. Deze sexy filmversie van de gedateerde tv-serie knettert en raast. Style above substance, werd er gezegd, maar enkel door zij die de plot niet begrepen. En trouwens, wat voor stijl!

21. Oldboy
En zeggen dat ik deze overweldigende Koreaanse actiefilm een tweede keer moest zien om tot het besef te komen dat dit verbluffende cinema is. Een intens wraakverhaal, een tragedie om van achterover te vallen, visueel waanzinnig in beeld gezet en vooral vol spectaculaire actie.

20. Involuntary (Happy Sweden/DeUsynlige)
Veel te onbekend gebleven, onconventioneel Zweeds portret van doorsnee mensen, gefilmd in een semi-documentaire stijl. Zéér raak en bovendien ook inventief gefilmd.

19. Gosford Park
De grote Robert Altman leverde zijn beste films in de jaren ’90, maar deze combinatie van een Agatha Christie-verhaal en Upstairs, Downstairs zit tjokvol steracteurs, is vakmanschap op alle gebied en laat op het einde al die personages en verhaallijnen prachtig samenvallen. Topfilm!

18. Atonement
De hartverscheurende tragiek van dit elegante en bij momenten meesterlijke gechoreografeerde en ijzersterk geacteerde Britse drama, wist me helemaal mee te slepen. En dat heb ik hier al eerder gemeld.

17. The Life Aquatic with Steve Zissou
Dit onvergetelijk avontuur vol geschifte personages met een hart, is het product van één van de meest creatieve geesten uit de huidige Amerikaanse filmwereld. Origineel op alle vlakken, prettig gestoord, oogstrelend van begin tot eind, zotte, onweerstaanbare cinema.

16. Together (Tillsamans)
Zweedse feelgoodcinema van de bovenste plank. Het leven in een commune in de jaren ’70 biedt stof genoeg voor een wel heel mooie, hartverwarmende dramatische komedie.

15. Wall-E
Nee, ik vind niet dat ik overdrijf in mijn adoratie voor dit o zo goed bedachte en aandoenlijke avontuur. Mooier kan een animatiefilm niet zijn, en dit kunnen echt alleen de Amerikanen.

14. Revolutionary Road
De enige film van dit jaar die ik in deze lijst opneem! De treffende diepgang in dit indringende relatiedrama deed het hem. Met topacteerwerk van DiCaprio en Winslet.

13. The Departed
Scorsese is lang niet meer zo op zijn qui-vive als hij ooit was, maar met deze politiethriller levert hij toch wel een ijzersterke film af, die bij momenten wel erg benauwend is en waarin vooral subliem geacteerd wordt. En zo maakt Jack Nicholson al 50 jaar lang minstens iedere 10 jaar één klassieker.

12. Far From Heaven
Een oogstrelende ode aan Douglas Sirk, een pracht van een melodrama, weliswaar met een wel zeer bittere ondertoon. Todd Haynes is een meesterlijk cineast en met Julianne Moore vond hij ook een grote dame om de hoofdrol te vertolken.

11.Moulin Rouge
Wervelend, sensationeel en vooral oogstrelend zonder inhoud. Maar Baz Luhrman is een groot talent en deze ongetemde romance, kleur gegeven met overweldigende decors en beeldvoering en met een fantastische soundtrack, vormt een show waar ik kan blijven van genieten.

10. Children of Men
Een nachtmerrie met zo’n hoog realiteitsgehalte dat je er even niet goed van bent. Alfonso Cuaron schudt deze apocalyptische actiethriller schijnbaar moeiteloos uit zijn mouw. Vreemd dat Boris er niets moest van weten.

10. Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain
Het blijft een parel van een film, een onovertrefbare feelgoodprent die een permanente glimlach op je gelaat tovert. De cynici die de film onder vuur namen vanwege al te rooskleurig, kunnen de pot op. De charme van deze film is gewoonweg onmiskenbaar en het talent van cineast Jeunet verdient ons gejubel.

9. Mulholland Dr.
David Lynch weet me niet altijd te bekoren, maar in het enigmatische universum van Mulholland Dr. wist hij me helemaal mee te slepen. Dit is het soort cinema waarvoor je naar de film gaat, om even uit het Aardse leven te verdwijnen en in een onvoorspelbare droom terecht te komen.

8. Caché
Uiteraard mag Michael Haneke niet ontbreken in dit overzicht. Ik ben verzot op de misantropische visie van deze Duitser en heb dan ook enorm genoten van deze subtiele, maar angstaanjagende prent over paranoïa en schuldbesef. Haneke’s Das Weisse Band deed me net iets minder, maar de regisseur van verder ook Funny Games, Le Temps du Loup, Code Inconnu en La Pianiste kan het voor mij onmogelijk nog verpesten.

7. La Meglio gioventu
De ultieme soapserie, een verbluffend en vooral onverwacht meeslepend Italiaans familie-epos van maar liefst 6 uur. Verkoop dat maar eens, maar het werd een grote hit. Om te koesteren.

6. Dagen zonder Lief
Een klein juweeltje, dit herkenbare, treffende en steengoed geacteerde Vlaams kleinood over de twijfels en treurnissen van een groepje jonge volwassenen, met een pracht van een weemoedige score van Jeff Neve. Mooooooi. En echt hoor, beter dan De Helaasheid der Dingen.

5. Almost Famous
Een film die ik kan blijven herbekijken, een hartverwarmend nostalgisch coming-of-age drama met een wondermooie soundtrack, in alle opzichten een passionele productie en dat slaat over op de kijker.  

4. Donnie Darko
Nog zo’n film die gewoonweg ieder jaar eens moet bekeken worden, een magnifieke combinatie van teen angst, melancholie, science-fiction en horror. Ik zag deze kleinschalige, low-budgetfilm toen geen mens er van gehoord had, was er een paar dagen van onder de indruk en liet dat weten aan wie het waard was. Een jaar later was het een cultfenomeen. Blijft een unieke prent.

3. Lord of the Rings: the Fellowship of the Ring
Ja, die twee andere delen mochter er ook zijn hoor, maar dit eerste deel was pure magie. Fantasy is gewoonlijk niet mijn ding, maar geheel betoverd keek ik drie uur lang mijn ogen uit bij dit onovertrefbare spektakel. Are you frightened? Not nearly frightened enough!

2. Dogville
Geen spek voor ieders bek, deze wat ontoegankelijke, experimentele film waarin Nicole Kidman grootser dan groots is en Lars Von Trier zijn publiek geen houvast biedt. De film is intussen 6 jaar oud en sindsdien heb ik geen film meer gezien waarvan ik zo onder de indruk was.

1. Requiem for a Dream
Een kanjer van een film, een afdaling in een door de mens zelf gecreëerde hel. Dat geselt en kwelt zijn kijker, zonder enige genade. Een formidabele tour-de-force en met zonder enige twijfel de beste soundtrack ooit.

Dank voor uw aandacht!








%d bloggers liken dit: