De beste tv-series van het decennium

19 04 2011

Deze week verscheen een extra editie van Knack Focus, over de beste tv-series van de laatste 10 jaar. Spek naar mijn bek, want ik ben een fervente seriekijker en kan de meest uiteenlopende genres waarderen.

Over de volgorde van deze top 100 kan men flink discussiëren, maar dat is allemaal zeer relatief. Ik ben gewoon tevreden dat al mijn favoriete reeksen erg hoog gequoteerd staan. Alle series uit de top 10 heb ik gezien, al dan niet volledig (of nog bezig) en die zo mooi op een rijtje zien, bezorgt me als fictiefan haast rillingen van genot. Die uren en uren aan superieure tv die er al gemaakt zijn… heerlijk.

De top 10: The Wire, The Shield, The Sopranos, The Office, The West Wing, Mad Men, Breaking Bad, Deadwood, Arrested Development en Six Feet Under. Voor mijn part dus ook in een andere volgorde, ik vind ze allemaal verslavend, origineel en ten zeerste bevredigend,  zonder uitzondering. Fictie van het allerhoogste niveau, zelfs stukken beter dan de doorsnee Hollywoodfilm. En dan zijn er dus mensen die – o.a. met het oog op filmquizzen – nooit naar tv-series kijken!

Wat de top 20 betreft: één schande (Lost, dat al snel zo onnozel, oppervlakkig, hysterisch, langdradig en ergerniswekkend werd dat het véél lager zou moeten staan), één overschatting (Pushing Daisies was toch wel iets te lichtvoetig) en twee voor mijn verlanglijstje: Friday Night Lights en Generation Kill.

Toch mis ik één serie in deze top 20, die –  tot mijn verbijstering – zelfs niet in de top 100 voorkomt: het Britse,  door- en door charmante, historische drama Cranford, zoveel meer dan enkel een serie over het wel een wee van dorpsbewoners, maar ook een sociologische beschouwing en een fascinerende kijk op de botsing tussen traditie en vooruitgang. Een onweerstaanbare reeks, absoluut topwerk met een grandioze cast waaronder zelfs enkele grote namen.

Ik kan er niet bij dat de samenstellers van deze top 100 Cranford over het hoofd gezien hebben. Want dat ze ze niet goed genoeg bevonden hebben, kan ik haast niet aannemen. Zeker niet als je ziet met welke banale series de top 100 opgevuld werd – alsof ze de 100 eigenlijk niet zouden halen. Zelfs Code 37 staat er in, hahaha!

Ook de volgende tien jaar leverden wat mij betreft nu al een topper: Downton Abbey is een waar Brits kunststukje, een heerlijke historische serie in de stijl van Gosford Park. Iedere zaterdag op één.





A Town Unlike Any Other

28 11 2008

Op één wordt vandaag zaterdag een Britse serie uitgezonden die de meerwaardezoeker al geruime tijd geleden op een buitenlandse zender ontdekt heeft. Niettemin wil ik iedereen die ook maar enigszins van goede televisiefictie houdt, aansporen zaterdagavond naar het onweerstaanbare en uitermate entertainende Cranford te kijken, een superieure BBC-serie.

Een groot aantal van de beste Britse acteurs mag opdraven in een niet op één genre vast te pinnen verhaal. In de eerste plaats zullen liefhebbers van Charles Dickens, Jane Austen en het betere soapwerk aan hun trekken komen. Maar Cranford, dat de belevenissen van een aantal bewoners van een klein Brits dorp in de 19 eeuw belicht, zal ook iedereen aanspreken die van sociale drama’s en series met diverse verhaallijnen houdt. Het gaat hier immers om een uitgekiende sociale schets, vol rake en waarheidsgetrouwe observaties.  Onder het vrolijke en fatsoenlijke gekwebbel van de personages, bevechten de meest diverse emoties elkaar. De serie is daardoor extreem verslavend en laat je niet onberoerd. In alle opzichten is dit ook een historische serie, waarin de samenleving van die tijd prachtig geïllustreerd wordt: maatschappelijke verhoudingen, financiën, onderwijs, macht, wetenschap, huwelijk, eer en fatsoen, zijn maar enkele van de thema’s. Zoals je van een BBC-serie mag verwachten gebeurt dat met een meesterlijk oog voor detail en is Cranford dan ook op alle vlakken om van te snoepen. De dialogen alleen al zijn ware pareltjes.

Dat de VRT beslist deze serie op één uit te zenden, vind ik geen probleem, al vraag ik me toch af waarom dit niet op Canvas hoort (in plaats van de hysterische Desperate Housewives bv – wat is eigenlijk nog het profiel van deze zenders?). Dat daar tegenover dan het eveneens genietbare Trial and Retribution geprogrammeerd staat, is zonde, want dat spreekt deels dezelfde doelgroep aan.

Maar goed, Cranford is grandioze televisie. Hoewel het sterk afwijkt van mijn grote favorieten The Sopranos, Six Feet Under, The Wire en Deadwood, is dit een (korte) serie om te koesteren. Voor wie de reeks reeds gezien heeft en naar meer snakt: er volgt ooit nog één dubbele aflevering, een kerstspecial, maar ook daarvoor zullen we eerst op BBC of een Nederlandse zender terecht moeten. Alle anderen gun ik het plezier deze serie te ontdekken.

Vanaf 29/11, om 21u55 op één.








%d bloggers liken dit: